დოლიძე გენრი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
დოლიძე გენრი – (1988), პორტი. დაიბადა ქუთაისში. ლექსებს წერს 10 წლის ასაკიდან. პირველი კრებული იყო „მთვრალი დაისი” (2007). არის რამდენიმე წიგნის თანაავტორი. 2011 წელს მეგობრებთან ერთად გამოსცა პოეტური კრებული „მეცხრე ტალღა”. 2010-2011 წლებში მიჰყავდა საავტორო გადაცემა „პოეზიის დილა” რადიო „საქართველოს ხმაზე”. იყო გამომცემლობა „მერანის” გენერალური დირექტორი. აქტიურად მონაწილეობს ლიტერატურული კონკურსებსა და საერთაშორისო კონფერენციებში. არის რამდენიმე საერთაშორისო კონკურსის პრიზიორი.
დაჯილდოებულია: ნიკოლოზ ბარათაშვილის, ზურაბ გორგილაძის, ფრიდონ ხალვაშის სახელობის პრემიებით (პოეტური კრებულებისათვის). ასევე, საერთაშორისო საზოგადოება „ბლაგოდარ“-ის პრემიით (საბავშვო პროზაში).
- დახურეთ ზეცა! (ილიას)
- წარსულს კალენდრის უჯრაში ვკეცავ....
- ვერ ჩამოვწყვიტე ლაჟვარდს ღრუბლები,
- არ შემაწუხოთ, დახურეთ ზეცა!
- ღმერთს გულახდილად ვესაუბრები...
- საკუთარ ძმათა სისხლში ვიხრჩობი
- სატრფოს ცრემლები მაწვიმს ნოტებად.
- ვეპოტინები კალთას ღვთისმშობლის,
- მხოლოდ მას ესმის ჩემი გოდება....
- რა ვქნა, უფალო?! დრო დადგა რთული _
- იმედი ვთესე, ამოდის ღვია...
- და ვისაც ჩემი ვუძღვენი გული
- მადლობის ნაცვლად მაჯახა ტყვია!
- ირბინე, სანამ ტყვია თბილია,
- დროს ჩამოგარჩენს ნაბიჯი ნელი!
- მოკვდე? – სიკვდილი ხომ ადვილია,
- დაბადებაა ამქვეყნად ძნელი!
- მაშ, სანამ ვცოცხლობ, ვირბენ მამულში,
- ჯანდაბას ჩემი გულისნადები
- და რომ მოვკვდები, ქართველთა გულში
- მომავლის რწმენად დავიბადები!...
- ჩემს ცხოვრებაშიც დადგა ავდარი,
- გულს შეეხიზნენ რუხი ღრუბლები...
- დახურეთ კარი, დახურეთ კარი! –
- ღმერთს სამშობლოზე ვესაუბრები....
