ინდი
ინდი – სამხრეთ აზიის სხვა მდინარეებისაგან განსხვავებით ხასიათდება კონტინენტური რეჟიმით, განსაკუთრებით ვაკის ფარგლებში. სათავეს იღებს ტიბეტის მთიანეთში დაახლოებით, 5300 მ სიმაღლეზე, კვეთს ჰიმალაის მთებს, სადაც ქმნის ღრმა და ვიწრო კანიონს, თითქმის შვეული კალთებით და ხშირი ჭორომებით და ჩქერებით. მთებიდან გამოსვლის შემდეგ გაედინება ინდის ვაკისა და ირანის მთიანეთის საზღვარზე და ჩაედინება არაბეთის ზღვაში, სადაც დელტას აჩენს. სიგრძით (3180კმ) მნიშვნელოვნად აღემატება განგს და ბრაჰმაპუტრას, მაგრამ მათთან შედარებით გაცილებით მცირეწყლიანია და ახასიათებს ხარჯის ძლიერ სეზონური რყევადობა – 350-დან 30000მ3/წამამდე. სამხრეთ აზიის სხვა დიდი მდინარეების ანალოგიურად, წლიური ჩამონადენის ძირითადი ნაწილი თბილ პერიოდზე მოდის და იგი აქაც დაკავშირებულია მუსონურ წვიმებთან და თოვლის ნადნობ წყალთან, მაგრამ მუსონური წეიმები შეუდარებლად უფრო მცირეა, რის გამოც ზაფხულის წყალდიდობა ძლიერ არ არის გამოხატული. ახასიათებს მყარი ჩამონადენის დიდი რაოდენობა (წლიურად 450მლნ ტონა). მისი წყლის მთავარი მომხმარებელია სარწყავი მიწათმოქმედება. დონეების ძლიერი რყევადობა და ზამთარში წყალმარჩხობა ხელს უშლის მის სანაოსნო გამოყენებას. მთავარი შენაკადია სატლეჯი (პანჯნადი, რომელიც ხუთი სათავისაგან იქმნება, საიდანაც მიიღო სახელწოდება მისი აუზის ტერიტორიამ პენჯაბი (ხუთი მდისარეთი).
მუსონური რეგიონი ძალიან მდიდარია მიწისქვეშა წყლებით. მისი დიდი მარაგი დაკავშირებულია ზღვისპირა დაბლობების და მდინარეთა ხეობების მძლავრ ალუვიურ წყებებთან. ეს წყებები მცირე სიღრმეზეა განლაგებული და გამოირჩევა წყლის მაღალი სარისხით.
