სადგური

სადგური (ლათ. statio სადგომი, დგომა)

1. შენობა, მოედანი ან პლატფორმა, სადაც ჩერდება ავტო- ან რკინიგზის ტრანსპორტი ან ორივე ერთად;

2. სპეციფიკური დაწესებულების ან საწარმოს სახელწოდება (მაგ.; სისხლის გადასხმის სადგური, მეტროლოგიური სადგური და სხვ.);

3. სატვირთო ავტომანქანაში განთავსებული ლაბორატორია, რომელსაც გადაადგილების საშუალება აქვს და უშუალოდ ადგილზე ემსახურება მომხმარებლებს.

ზოგადად, სადგურის უამრავი სახეობა არსებობს: ავტოგასაწყობი, ავტომატიზებული, ავტომატური ტელეფონის, აირის, აირსავსები, ბგერათსაზომი, ბენზინგასაწყობი, ბოლო, გაგზავნის, გადამტვირთავი, გადამცემი, გამოსაცდელი, განმკარგულებელი, გასაორთქლი, გასაწყობი, დანიშნულების, ელექტრული, ვაგონსარეცხი, ვაკუუმსატუმბი, ზონური, კავშირგაბმულობის, კოსმოსური, მაკორექტირებელი, მანქანა-ტრაქტორების, მარეგულირებელი, მართვის, მახარისხებელი, მდინარის, მეტროლოგიური, მეტროპოლიტენის, მიმღები, მიწისზედა, მიწისქვედა, მოდრეიფე, მომარაგების, მომსახურების, მცირე, ნავთობჩასასხმელი, ნახშირშემრევი, ორბიტალური, ორმხრივი, პლანეტთშორისი, პოლარული, პორტის, რადიოგადამცემი, რადიოლოკაციის, რადიომიმღები, რადიოპელენგაციის, რადიორელეური, რადიოსამაუწყებლო, რაიონული, საავტომობილო, საგენერატორო, სადეგაზაციო, სადეზინფექციო, საველე, საზომი, საკვანძო, საკომპრესორო, სამგზავრო, სამთო-სამაშველო, სამრეწველო, სამუხტავი, სარეტრანსლაციო, სარეცხი, სასწრაფო დახმარების, სატელეგრაფო, სატელევიზიო, სატელეფონო, სატვირთო, სატუმბი, საუბნო, საცდელი, სეზონური, სპეციალური, ტბის სადგური, ტექნიკური, ქალაქის, შუალედური, ჩასასხმელი, ჩიხის, ცალმხრივი, ცენტრალური, ძალური, წინასაკვანძო, წყალსიღრმული, ჰელიოელექტრული, ჰიდრომეტრიული და სხვ.

წყარო

სამშენებლო ენციკლოპედიური ლექსიკონი