იხილეთ წყარო გვერდისთვის ვ. ღვანკითელი

[[ფაილი:Vanketeli.JPG|thumb|ვ. ღვანკითელი]]
'''ვ. ღვანკითელი''' − (1868 − 1929),  ნამდვილი სახელი და გვარი − ვარდენ გიორგის ძე ყიფიანი.  იყო რკინიგზის მოსამსახურე, უმთავრესად ზესტაფონსა და საჩხერეში; მისი სახელი კარგად იყო ცნობილი ქართულ ლიტერატურულ და თეატრალურ წრეებში მე-20 საუკუნის დასაწყისში. ლექსებს აქვეყნებდა „მოგზაურში”, „ივერიაში”, „თეატრსა და ცხოვრებაში”. ვარდენ ღვანკითელმა განსაკუთრებული პოპულარობა აკაკისთან გაპაექრებით მოი პოვა. 


::'''მხცოვანი პოეტის'''
::'''რ.ერისთავის ხსოვნას'''

::ბერი ბერუა წვერს იგლეჯს,
::მთის ხინჩლა მწარედ სტირსაო,
::თინია ოქროს თმას იშლის,
::იკაწრის ცხვირსა, პირსაო.
::მათთანა სრულიად ქართლი
::გლოვობს მამულის შვილსაო,
::რომ მისებრ ვიღა მოუთხრობს
::გლეხების გასაჭირსაო.
::სიცოცხლეშივე, მოხუცო,
::იყავი დარწმუნებული,
::რომ შენი ნაღვაწ-ნაშრომი
::ჩვენ გვქონდა დაფასებული.
::არა ხარ მკვდარი, პოეტო,
::როცა გსტირს მთელი ზღვა გული,
::მკვდრად იგი მითქვამს, ვინც აქვე
::გულსა ჰყავს დავიწყებული.

==წყარო==
[[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]]
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
[[კატეგორია:ყიფიანები]]