არსენ გოგოფაჲ
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''არსენ გოგოფაჲ''' – [[ქართველები|ქართველი]] კალიგრაფი. | '''არსენ გოგოფაჲ''' – [[ქართველები|ქართველი]] კალიგრაფი. | ||
| − | მისი გადაწერილია 1047 წ. ასკეტიკონი (ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი - A1101) ხელნაწერი წარმოადგენს ეტრატს. ტექსტის დასაწყისი შესრულებულია მრგვლოვანით, შემდეგ კუთხოვანი ნუსხურით. გადაწერილია [[საბერძნეთი|საბერძნეთში]], [[ათონის მთა]]ზე, მომგებელია არსენ გოგოფაჲ ხელნაწერის 35r 60 r-ზე სათაურის ბოლო სტრიქონში ტექსტის ხელით ჩაწერილია „ქ-ე, შ-ე არსენ გოგოფაჲ“. სათაურისა და პირველი სტრიქონის გასწვრივ მარცხენა არშიაზე, წერილი ნუსხურით (ადრეული მდივანმწიგნობრულით) მიწერილია „ქ-ე, შეიწყალე გოგოფაჲ მონაჲ შენი. [[ამენ|ამინ]] იყავნ“ (60 r). ხელნაწერის მომგებლის, არსენის [[ანდერძი]] საინტერესო ცნობებს გვაწვდის მონასტრის ბერმონაზონთა შესახებ: „... რომელნი სწერიან წიგნსა ამას შინა, ღირს ვიქმენ მე, არსენი მოგებად წმიდისა ამის წიგნისა, სალოცველად და სარგებელად სულისა ჩემისა და სულთათჳს მოძღუართა და ძმათა ჩემთა და თჳსთა ჩემთა სულიერთა და ჴორციელთა - პირველად მოსაჴსენებლად მამისა გრიგოლისა, რომლისა ლოცვითა და მოღვაწებითა მონასტერი გავისაკუთრეთ, [[ქრისტე]]მან დიდებულ-ყავნ ს[ული] მ[ისი], მერმე ძმისა იაკობისა, არსენისა, იოვანესსა, მიქაელისა და ყოველთათჳს ძმათა ჩემთა. სულიერთა და ჴორციელთა და მშობელთა და მოძღვართა და თ[ჳ]სთა გევედრები ყოველთა მე, ცოდვილი და უღურსი არსენი, წმიდანო მამანო! რაჟამს აღმოიკითხვიდეთ წმიდასა ამას წიგნსა, სულთა განმანათლებელსა, მომიჴსენიეთ და ლოცვა-ყავთ, სიყუარულისთჳის | + | მისი გადაწერილია 1047 წ. ასკეტიკონი (ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი - A1101) ხელნაწერი წარმოადგენს ეტრატს. ტექსტის დასაწყისი შესრულებულია მრგვლოვანით, შემდეგ კუთხოვანი ნუსხურით. გადაწერილია [[საბერძნეთი|საბერძნეთში]], [[ათონის მთა]]ზე, მომგებელია არსენ გოგოფაჲ ხელნაწერის 35r 60 r-ზე სათაურის ბოლო სტრიქონში ტექსტის ხელით ჩაწერილია „ქ-ე, შ-ე არსენ გოგოფაჲ“. სათაურისა და პირველი სტრიქონის გასწვრივ მარცხენა არშიაზე, წერილი ნუსხურით (ადრეული მდივანმწიგნობრულით) მიწერილია „ქ-ე, შეიწყალე გოგოფაჲ მონაჲ შენი. [[ამენ|ამინ]] იყავნ“ (60 r). ხელნაწერის მომგებლის, არსენის [[ანდერძი]] საინტერესო ცნობებს გვაწვდის მონასტრის ბერმონაზონთა შესახებ: „... რომელნი სწერიან წიგნსა ამას შინა, ღირს ვიქმენ მე, არსენი მოგებად წმიდისა ამის წიგნისა, სალოცველად და სარგებელად სულისა ჩემისა და სულთათჳს მოძღუართა და ძმათა ჩემთა და თჳსთა ჩემთა სულიერთა და ჴორციელთა - პირველად მოსაჴსენებლად მამისა გრიგოლისა, რომლისა ლოცვითა და მოღვაწებითა მონასტერი გავისაკუთრეთ, [[ქრისტე]]მან დიდებულ-ყავნ ს[ული] მ[ისი], მერმე ძმისა იაკობისა, არსენისა, იოვანესსა, მიქაელისა და ყოველთათჳს ძმათა ჩემთა. სულიერთა და ჴორციელთა და მშობელთა და მოძღვართა და თ[ჳ]სთა გევედრები ყოველთა მე, ცოდვილი და უღურსი არსენი, წმიდანო მამანო! რაჟამს აღმოიკითხვიდეთ წმიდასა ამას წიგნსა, სულთა განმანათლებელსა, მომიჴსენიეთ და ლოცვა-ყავთ, სიყუარულისთჳის [[ღმერთი]]სა და შეეწირე წმიდაო ღმრთისმშობელო მთაწმინდისასა ჩვენ ქართველთა [[ეკლესია]]სა, სალოცავად და საჴსენებლად მამისა გრიგოლისა და ჩვენთვის, შვილთა მისთა სულიერთა - ხოლო შეეწირე წმიდაჲ ესე წიგნი წინამძღვრობასა მამისა გ[იორგ]ისასა“...(248 v) |
17:26, 1 მარტი 2021-ის ვერსია
არსენ გოგოფაჲ – ქართველი კალიგრაფი.
მისი გადაწერილია 1047 წ. ასკეტიკონი (ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი - A1101) ხელნაწერი წარმოადგენს ეტრატს. ტექსტის დასაწყისი შესრულებულია მრგვლოვანით, შემდეგ კუთხოვანი ნუსხურით. გადაწერილია საბერძნეთში, ათონის მთაზე, მომგებელია არსენ გოგოფაჲ ხელნაწერის 35r 60 r-ზე სათაურის ბოლო სტრიქონში ტექსტის ხელით ჩაწერილია „ქ-ე, შ-ე არსენ გოგოფაჲ“. სათაურისა და პირველი სტრიქონის გასწვრივ მარცხენა არშიაზე, წერილი ნუსხურით (ადრეული მდივანმწიგნობრულით) მიწერილია „ქ-ე, შეიწყალე გოგოფაჲ მონაჲ შენი. ამინ იყავნ“ (60 r). ხელნაწერის მომგებლის, არსენის ანდერძი საინტერესო ცნობებს გვაწვდის მონასტრის ბერმონაზონთა შესახებ: „... რომელნი სწერიან წიგნსა ამას შინა, ღირს ვიქმენ მე, არსენი მოგებად წმიდისა ამის წიგნისა, სალოცველად და სარგებელად სულისა ჩემისა და სულთათჳს მოძღუართა და ძმათა ჩემთა და თჳსთა ჩემთა სულიერთა და ჴორციელთა - პირველად მოსაჴსენებლად მამისა გრიგოლისა, რომლისა ლოცვითა და მოღვაწებითა მონასტერი გავისაკუთრეთ, ქრისტემან დიდებულ-ყავნ ს[ული] მ[ისი], მერმე ძმისა იაკობისა, არსენისა, იოვანესსა, მიქაელისა და ყოველთათჳს ძმათა ჩემთა. სულიერთა და ჴორციელთა და მშობელთა და მოძღვართა და თ[ჳ]სთა გევედრები ყოველთა მე, ცოდვილი და უღურსი არსენი, წმიდანო მამანო! რაჟამს აღმოიკითხვიდეთ წმიდასა ამას წიგნსა, სულთა განმანათლებელსა, მომიჴსენიეთ და ლოცვა-ყავთ, სიყუარულისთჳის ღმერთისა და შეეწირე წმიდაო ღმრთისმშობელო მთაწმინდისასა ჩვენ ქართველთა ეკლესიასა, სალოცავად და საჴსენებლად მამისა გრიგოლისა და ჩვენთვის, შვილთა მისთა სულიერთა - ხოლო შეეწირე წმიდაჲ ესე წიგნი წინამძღვრობასა მამისა გ[იორგ]ისასა“...(248 v)
