ქაჯავეთის განძი
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ქაჯავეთის განძი''' – [[ქაჯავეთის ლაშქრობა|ქაჯავეთის დალაშქვრის]] შემდეგ წამოღებული ნადავლის ერთობლიობა, რომელიც უპირატესად მჭედლური კულტურის საგნებისგან შედგება და რომლებიც ყოფაცხოვრებაში გამოიყენება, მაგრამ ქაჯავეთიდან წამოღებულთ ყველას საკულტო დანიშნულება აქვთ. ესენია: [[თასი]], [[საკიდელი]], ცხრაენიანი [[ზარი]], [[ოქროს ფანდური]], ათძალიანი ოქროს [[საცერი]], ქურთემული (დიდი [[გრდემლი]]), [[ფურის რქა]]. თითოეული მათგანი გამოხატავს საყმოს ერთიანობას (კონსოლიდაციას) და მის კავშირს ღვთისშვილთან. თასის საშუალებით ყმები ეზიარებიან წმიდა სასმელს; ზარი ხმიერად აერთიანებს საყმოს, მოუწოდებს მათ სალოცავისკენ; საკიდელი წარსულში წინაპრებთან, აწმყოში ერთმანეთთან და მთელი საყმოს ჯვართან კავშირს გამოხატავს; ფანდურის [[ჰანგი|ჰანგები]] და წარმოთქმული სიტყვები აგონებენ წარსულს; საცერში გაცრილი წმიდა ფქვილით გამომცხვარი კვერები ჯვარის კარზე მისატანად არის გამიზნული (სადაგ დღეებში გაცრილი ფქვილისგან გამომცხვარ [[პური|პურს]] არ ჭამენ); ქურთემული მჭედლობის საქმის სიმბოლოა და, როგორც საიდუმლო საგანი, ჯვარის კვრივში ინახება, ყველა გრდემლი, რომელიც კი [[სამჭედლო|სამჭედლოშია]], მის ყაიდაზე არის დამზადებული; ფურის რქა არის საწყაო, რომლითაც აიწყვება სადღესასწაულო ლუდისთვის საკმარისი [[ქერი]] (არც მეტი, არც ნაკლები). თავად ქაჯავეთური ფურის რქა, როგორც ეტალონი, [[კვრივი|კვრივში]] ინახება საფარველდადებული, მისი ოდენობის საწყაო კი – ჯვარში. | + | '''ქაჯავეთის განძი''' – [[ქაჯავეთის ლაშქრობა|ქაჯავეთის დალაშქვრის]] შემდეგ წამოღებული ნადავლის ერთობლიობა, რომელიც უპირატესად მჭედლური კულტურის საგნებისგან შედგება და რომლებიც ყოფაცხოვრებაში გამოიყენება, მაგრამ ქაჯავეთიდან წამოღებულთ ყველას საკულტო დანიშნულება აქვთ. ესენია: [[თასი]], [[საკიდელი]], ცხრაენიანი [[ზარი]], [[ოქროს ფანდური]], ათძალიანი ოქროს [[საცერი]], ქურთემული (დიდი [[გრდემლი]]), [[ფურის რქა]]. თითოეული მათგანი გამოხატავს საყმოს ერთიანობას (კონსოლიდაციას) და მის კავშირს ღვთისშვილთან. თასის საშუალებით ყმები ეზიარებიან წმიდა სასმელს; ზარი ხმიერად აერთიანებს საყმოს, მოუწოდებს მათ სალოცავისკენ; საკიდელი წარსულში წინაპრებთან, აწმყოში ერთმანეთთან და მთელი საყმოს ჯვართან კავშირს გამოხატავს; ფანდურის [[ჰანგი|ჰანგები]] და წარმოთქმული სიტყვები აგონებენ წარსულს; საცერში გაცრილი წმიდა ფქვილით გამომცხვარი კვერები ჯვარის კარზე მისატანად არის გამიზნული (სადაგ დღეებში გაცრილი ფქვილისგან გამომცხვარ [[პური|პურს]] არ ჭამენ); ქურთემული მჭედლობის საქმის სიმბოლოა და, როგორც საიდუმლო საგანი, ჯვარის კვრივში ინახება, ყველა გრდემლი, რომელიც კი [[სამჭედლო|სამჭედლოშია]], მის ყაიდაზე არის დამზადებული; ფურის რქა არის [[საწყაო]], რომლითაც აიწყვება სადღესასწაულო ლუდისთვის საკმარისი [[ქერი]] (არც მეტი, არც ნაკლები). თავად ქაჯავეთური ფურის რქა, როგორც ეტალონი, [[კვრივი|კვრივში]] ინახება საფარველდადებული, მისი ოდენობის საწყაო კი – ჯვარში. |
მიმდინარე ცვლილება 22:54, 2 მარტი 2021 მდგომარეობით
ქაჯავეთის განძი – ქაჯავეთის დალაშქვრის შემდეგ წამოღებული ნადავლის ერთობლიობა, რომელიც უპირატესად მჭედლური კულტურის საგნებისგან შედგება და რომლებიც ყოფაცხოვრებაში გამოიყენება, მაგრამ ქაჯავეთიდან წამოღებულთ ყველას საკულტო დანიშნულება აქვთ. ესენია: თასი, საკიდელი, ცხრაენიანი ზარი, ოქროს ფანდური, ათძალიანი ოქროს საცერი, ქურთემული (დიდი გრდემლი), ფურის რქა. თითოეული მათგანი გამოხატავს საყმოს ერთიანობას (კონსოლიდაციას) და მის კავშირს ღვთისშვილთან. თასის საშუალებით ყმები ეზიარებიან წმიდა სასმელს; ზარი ხმიერად აერთიანებს საყმოს, მოუწოდებს მათ სალოცავისკენ; საკიდელი წარსულში წინაპრებთან, აწმყოში ერთმანეთთან და მთელი საყმოს ჯვართან კავშირს გამოხატავს; ფანდურის ჰანგები და წარმოთქმული სიტყვები აგონებენ წარსულს; საცერში გაცრილი წმიდა ფქვილით გამომცხვარი კვერები ჯვარის კარზე მისატანად არის გამიზნული (სადაგ დღეებში გაცრილი ფქვილისგან გამომცხვარ პურს არ ჭამენ); ქურთემული მჭედლობის საქმის სიმბოლოა და, როგორც საიდუმლო საგანი, ჯვარის კვრივში ინახება, ყველა გრდემლი, რომელიც კი სამჭედლოშია, მის ყაიდაზე არის დამზადებული; ფურის რქა არის საწყაო, რომლითაც აიწყვება სადღესასწაულო ლუდისთვის საკმარისი ქერი (არც მეტი, არც ნაკლები). თავად ქაჯავეთური ფურის რქა, როგორც ეტალონი, კვრივში ინახება საფარველდადებული, მისი ოდენობის საწყაო კი – ჯვარში.
