შონიბარე ინკა
(ახალი გვერდი: [[ფაილი:Shonibare.jpg|thumb|200|პქ|ინკა შონიბარე. როგორ ავაფეთქოთ ერთდროულ...) |
|||
| (2 მომხმარებლების 3 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | [[ფაილი:Shonibare.jpg|thumb|200|პქ|ინკა შონიბარე. როგორ ავაფეთქოთ ერთდროულად ორი თავი (ქალბატონები), 2006; ბოჭკოვანი მინის ორი მანეკენი, ორი რეკვიზიტული თოფი, ცვილის პრინტიანი ჰოლანდიური ბამბის ქსოვილი, ფეხსაცმელები, ტყავის საცხენოსნო ჩექმები, პოსტამენტი 237X160X122სმ. მუზეუმის შენაძენი]] | + | [[ფაილი:Shonibare.jpg|thumb|200|პქ|ინკა შონიბარე. როგორ ავაფეთქოთ ერთდროულად ორი თავი (ქალბატონები), 2006; ბოჭკოვანი მინის ორი მანეკენი, ორი რეკვიზიტული თოფი, ცვილის პრინტიანი ჰოლანდიური [[ბამბა (მცენარე)|ბამბის]] [[ქსოვილი]], ფეხსაცმელები, ტყავის საცხენოსნო ჩექმები, [[პოსტამენტი]] 237X160X122სმ. მუზეუმის შენაძენი]] |
| − | '''ინკა შონიბარე''' – შონიბარე ლონდონში დაფუძნებული, ნიგერიული წარმოშობის ბრიტანელი ხელოვანი ინკა შონიბარე (Yinka Shonibare, d. 1962) თავისი ხელოვნების საშუალებით, იდენტობის ჩამოყალიბების საკითხებს იკვლევს და გვიჩვენებს, თუ როგორ აღიქმება ის კოლონიური ისტორიის პერიპეტიების, კლასის, რასის და თვით აღქმის ჭრილში. ნამუშევარი როგორ ავაფეთქოთ ერთდროულად ორი თავი (ქალბატონები) წარმოგვიდგენს ნატურალური ზომის, ორი უთავო მანდილოსნის ქანდაკებას. კანის ფერის მიხედვით, ანუ ზედაპირულად, მათი რასობრივი კუთვნილების გარკვევა შეუძლებელია. მიუხედავად იმისა, რომ ფიგურებს ქალის სხეულები აქვს, მათი ხელები მამაკაცურია. ისინი პირისპირ, დუელიანტების პოზაში დგანან და XIX საუკუნის კაჟის [[პისტოლეტი|პისტოლეტებს]] უმიზნებენ ერთმანეთს არარსებულ თავებში. მათი სამოსი XIX საუკუნის კოსტიუმს მოგვაგონებს, მაგრამ ჰოლანდიური ქსოვილისგან შეკერილი, კაშკაშა ფერადოვნების კაბები ჩვეულებრივ, დასავლეთი აფრიკის ხალხებთან ასოცირდება. ქსოვილის ისტორიის სირთულე და შონიბარეს მიერ, მისი გამოყენების ხერხი, გვიხსნის ამ ქანდაკების მრავალგვარ, ფარულ საზრისებს. ბრწყინვალე ფერადოვნების მონახჭული ქსოვილი, რომელსაც მილიონობით აფრიკელი ატარებს დღესაც, ინდონეზიური წარმოშობისაა. [[აფრიკა|აფრიკაში]] ის ჰოლანდიელი კოლონისტების მიერ იყო შემოტანილი, მზადდებოდა ინგლისში, მანჩესტერის ბამბის ფაბრიკებში, შემდეგ კი ისევ დასავლეთ აფრიკაში იგზავნებოდა, სადაც მას მოდიფიცირებული და გარდაქმნილი სახით, უკვე ადგილობრივები მოიხმარდნენ. ნამდვილი ირონიაა, რომ თავისი [[ქანდაკება|ქანდაკებებისთვის]] შონიბარე ქსოვილებს ლონდონში, ბრიქსთონის [[ბაზარი|ბაზარში]] იძენს. მიუხედავად იმისა, რომ მისი ნამუშევრები მახვილგონივრული და ირონიულია, ისინი მწარე ნოტებსაც შეიცავს, რადგან ააშკარავებს იმ ძალთა დახლართულ ქსელს, რომელიც იდენტობას აყალიბებს და გვიწვევს გადავხედოთ რასის, პოსტ-კოლონიალიზმის, საკუთრების, ქონების, ძალადობისა და კლასის ჩვენეულ | + | '''ინკა შონიბარე''' – შონიბარე ლონდონში დაფუძნებული, ნიგერიული წარმოშობის ბრიტანელი ხელოვანი ინკა შონიბარე (Yinka Shonibare, d. 1962) თავისი ხელოვნების საშუალებით, იდენტობის ჩამოყალიბების საკითხებს იკვლევს და გვიჩვენებს, თუ როგორ აღიქმება ის კოლონიური ისტორიის პერიპეტიების, კლასის, რასის და თვით აღქმის ჭრილში. ნამუშევარი როგორ ავაფეთქოთ ერთდროულად ორი თავი (ქალბატონები) წარმოგვიდგენს ნატურალური ზომის, ორი უთავო მანდილოსნის ქანდაკებას. კანის ფერის მიხედვით, ანუ ზედაპირულად, მათი რასობრივი კუთვნილების გარკვევა შეუძლებელია. მიუხედავად იმისა, რომ ფიგურებს ქალის სხეულები აქვს, მათი ხელები მამაკაცურია. ისინი პირისპირ, დუელიანტების პოზაში დგანან და XIX საუკუნის კაჟის [[პისტოლეტი|პისტოლეტებს]] უმიზნებენ ერთმანეთს არარსებულ თავებში. მათი სამოსი XIX საუკუნის კოსტიუმს მოგვაგონებს, მაგრამ ჰოლანდიური ქსოვილისგან შეკერილი, კაშკაშა ფერადოვნების კაბები ჩვეულებრივ, დასავლეთი აფრიკის ხალხებთან ასოცირდება. ქსოვილის ისტორიის სირთულე და შონიბარეს მიერ, მისი გამოყენების ხერხი, გვიხსნის ამ ქანდაკების მრავალგვარ, ფარულ საზრისებს. ბრწყინვალე ფერადოვნების მონახჭული ქსოვილი, რომელსაც მილიონობით აფრიკელი ატარებს დღესაც, ინდონეზიური წარმოშობისაა. [[აფრიკა|აფრიკაში]] ის ჰოლანდიელი კოლონისტების მიერ იყო შემოტანილი, მზადდებოდა ინგლისში, მანჩესტერის ბამბის ფაბრიკებში, შემდეგ კი ისევ დასავლეთ აფრიკაში იგზავნებოდა, სადაც მას მოდიფიცირებული და გარდაქმნილი სახით, უკვე ადგილობრივები მოიხმარდნენ. ნამდვილი ირონიაა, რომ თავისი [[ქანდაკება|ქანდაკებებისთვის]] შონიბარე ქსოვილებს ლონდონში, ბრიქსთონის [[ბაზარი|ბაზარში]] იძენს. მიუხედავად იმისა, რომ მისი ნამუშევრები მახვილგონივრული და ირონიულია, ისინი მწარე ნოტებსაც შეიცავს, რადგან ააშკარავებს იმ ძალთა დახლართულ ქსელს, რომელიც იდენტობას აყალიბებს და გვიწვევს გადავხედოთ რასის, პოსტ-კოლონიალიზმის, საკუთრების, ქონების, ძალადობისა და კლასის ჩვენეულ [[აღქმა]]ს. |
| − | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ==წყარო== | ||
[[ხელოვნების ისტორია XVIII საუკუნიდან დღემდე]] | [[ხელოვნების ისტორია XVIII საუკუნიდან დღემდე]] | ||
[[კატეგორია:თანამედროვე არტისტები]] | [[კატეგორია:თანამედროვე არტისტები]] | ||
[[კატეგორია:კონცეპტუალური ხელოვნება]] | [[კატეგორია:კონცეპტუალური ხელოვნება]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:24, 10 ოქტომბერი 2022 მდგომარეობით
ინკა შონიბარე – შონიბარე ლონდონში დაფუძნებული, ნიგერიული წარმოშობის ბრიტანელი ხელოვანი ინკა შონიბარე (Yinka Shonibare, d. 1962) თავისი ხელოვნების საშუალებით, იდენტობის ჩამოყალიბების საკითხებს იკვლევს და გვიჩვენებს, თუ როგორ აღიქმება ის კოლონიური ისტორიის პერიპეტიების, კლასის, რასის და თვით აღქმის ჭრილში. ნამუშევარი როგორ ავაფეთქოთ ერთდროულად ორი თავი (ქალბატონები) წარმოგვიდგენს ნატურალური ზომის, ორი უთავო მანდილოსნის ქანდაკებას. კანის ფერის მიხედვით, ანუ ზედაპირულად, მათი რასობრივი კუთვნილების გარკვევა შეუძლებელია. მიუხედავად იმისა, რომ ფიგურებს ქალის სხეულები აქვს, მათი ხელები მამაკაცურია. ისინი პირისპირ, დუელიანტების პოზაში დგანან და XIX საუკუნის კაჟის პისტოლეტებს უმიზნებენ ერთმანეთს არარსებულ თავებში. მათი სამოსი XIX საუკუნის კოსტიუმს მოგვაგონებს, მაგრამ ჰოლანდიური ქსოვილისგან შეკერილი, კაშკაშა ფერადოვნების კაბები ჩვეულებრივ, დასავლეთი აფრიკის ხალხებთან ასოცირდება. ქსოვილის ისტორიის სირთულე და შონიბარეს მიერ, მისი გამოყენების ხერხი, გვიხსნის ამ ქანდაკების მრავალგვარ, ფარულ საზრისებს. ბრწყინვალე ფერადოვნების მონახჭული ქსოვილი, რომელსაც მილიონობით აფრიკელი ატარებს დღესაც, ინდონეზიური წარმოშობისაა. აფრიკაში ის ჰოლანდიელი კოლონისტების მიერ იყო შემოტანილი, მზადდებოდა ინგლისში, მანჩესტერის ბამბის ფაბრიკებში, შემდეგ კი ისევ დასავლეთ აფრიკაში იგზავნებოდა, სადაც მას მოდიფიცირებული და გარდაქმნილი სახით, უკვე ადგილობრივები მოიხმარდნენ. ნამდვილი ირონიაა, რომ თავისი ქანდაკებებისთვის შონიბარე ქსოვილებს ლონდონში, ბრიქსთონის ბაზარში იძენს. მიუხედავად იმისა, რომ მისი ნამუშევრები მახვილგონივრული და ირონიულია, ისინი მწარე ნოტებსაც შეიცავს, რადგან ააშკარავებს იმ ძალთა დახლართულ ქსელს, რომელიც იდენტობას აყალიბებს და გვიწვევს გადავხედოთ რასის, პოსტ-კოლონიალიზმის, საკუთრების, ქონების, ძალადობისა და კლასის ჩვენეულ აღქმას.
