ენქიმდუ
(ახალი გვერდი: '''ენქიმდუ''' – ''(შუამდ.)'' ინანას გულით არჩეული სატრფო და [[დუმუზ...) |
|||
| (2 მომხმარებლების 5 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ენქიმდუ''' – ''(შუამდ.)'' [[ინანა]]ს გულით არჩეული სატრფო და [[დუმუზი]]ს მეტოქე. მისი ეპითეტებია „არხებისა და სარწყავი რუების ბატონი“ და სხვ. მის მიერ ინანასთვის შეთავაზებული პროდუქტი – „თეთრი | + | '''ენქიმდუ''' – ''(შუამდ.)'' [[ინანა]]ს გულით არჩეული სატრფო და [[დუმუზი]]ს მეტოქე. მისი ეპითეტებია „არხებისა და სარწყავი რუების ბატონი“ და სხვ. მის მიერ ინანასთვის შეთავაზებული [[პროდუქტი]] – „თეთრი [[ხორბალი]]“, „[[ლუდი]]“, „ხილი“ – გვაუწყებს, რომ ენქიმდუ მიწათმოქმედია და უპირისპირდება დუმუზის, მწყემსს. ენქიმდუსა და დუმუზის შორის წინააღმდეგობა (რაც მიწათმოქმედებისა და მწყემსობის წინააღმდეგობის გამომხატველია) მოგვაგონებს აბელ-კაენის ამბავს, ოღონდ მათ დაპირისპირებას მშვიდობიანი დასასრული აქვს. [[დუმუზი და ინანა|დუმუზი]] იმარჯვებს ენქიმდუზე პაექრობაში და ისაკუთრებს ინანას, რის შემდეგაც ამ ორი საქმიანობის წარმომადგენელნი მაინც განაგრძობენ მშვიდობიან თანაარსებობას [[ურუქი]]ს მიწაზე. |
| − | შემდეგაც ამ ორი საქმიანობის წარმომადგენელნი მაინც განაგრძობენ მშვიდობიან თანაარსებობას [[ურუქი]]ს მიწაზე. | + | |
| − | ენქიმდუს სახელი მიწის მუშაკის ზოგად სახელად იქცა შუმერულ ენაში. იგი შედის [[ური]]ს III დინასტიის მეფეთა ტიტულატურაში. მეფე შულგი ამბობს: „ხალხს საუკეთესო საკვებით ვკვებავ, მათი ენქიმდუ ვარ მე“. ერა, შავი ჭირისა და ეპიდემიურ სნეულებათა გამომწვევი ღვთაება, [[ნერგალი]]ს, ვითარცა სიკვდილის ღმერთის, ერთ-ერთი ასპექტის პერსონიფიკაციაა. ერთ აქადურ ტექსტში („ერას ეპოსი“) ენქიმდუ წარმოდგენილია საყოველთაო ომებისა და ხალხთა შორის შუღლის აღმძვრელ [[დემონები|დემონად]], რომლის გამძვინვარების შედეგად ინგრევა და უკაცრიელდება ბაბილონეთის ქალაქები (თავად [[ბაბილონი]], ურუქი, [[სიფარი]] და სხვ.) და მათი ტაძრები. ეს ყველაფერი ენქიმდუმ ჩაიდინა მარდუქის ნების გარეშე („გმირო ერა, მარდუქის სიტყვას არ ეკრძალე: ღმერთების სამეფო ქალაქი, ქვეყანათა კავშირი, დაანგრიე...“) და შვიდი ავსულის წაქეზებით. საბოლოოდ, თავისი ერთგული ვაზირის რჩევით ენქიმდუ მოინანიებს დანაშაულს და | + | ენქიმდუს სახელი მიწის მუშაკის ზოგად სახელად იქცა შუმერულ ენაში. იგი შედის [[ური]]ს III დინასტიის მეფეთა ტიტულატურაში. მეფე შულგი ამბობს: „ხალხს საუკეთესო საკვებით ვკვებავ, მათი ენქიმდუ ვარ მე“. ერა, შავი ჭირისა და ეპიდემიურ სნეულებათა გამომწვევი ღვთაება, [[ნერგალი]]ს, [[ვითარცა]] სიკვდილის ღმერთის, ერთ-ერთი ასპექტის პერსონიფიკაციაა. ერთ აქადურ ტექსტში („ერას ეპოსი“) ენქიმდუ წარმოდგენილია საყოველთაო ომებისა და ხალხთა შორის შუღლის აღმძვრელ [[დემონები|დემონად]], რომლის გამძვინვარების შედეგად ინგრევა და უკაცრიელდება ბაბილონეთის ქალაქები (თავად [[ბაბილონი]], ურუქი, [[სიფარი]] და სხვ.) და მათი ტაძრები. ეს ყველაფერი ენქიმდუმ ჩაიდინა მარდუქის ნების გარეშე („გმირო ერა, მარდუქის სიტყვას არ ეკრძალე: ღმერთების სამეფო [[ქალაქი]], ქვეყანათა კავშირი, დაანგრიე...“) და შვიდი ავსულის წაქეზებით. საბოლოოდ, თავისი ერთგული ვაზირის რჩევით ენქიმდუ მოინანიებს დანაშაულს და |
| − | იზრუნებს ბაბილონეთის გაფანტული ხალხების შემოსაკრებად, ქვეყნად მშვიდობის დასასადგურებლად და ნაყოფიერების | + | იზრუნებს ბაბილონეთის გაფანტული ხალხების შემოსაკრებად, ქვეყნად მშვიდობის დასასადგურებლად და ნაყოფიერების აღსადგენად. |
| − | აღსადგენად. | + | |
| ხაზი 13: | ხაზი 11: | ||
[[კატეგორია:მითოლოგია]] | [[კატეგორია:მითოლოგია]] | ||
| − | |||
[[კატეგორია:შუამდინარული მითები]] | [[კატეგორია:შუამდინარული მითები]] | ||
| + | [[კატეგორია:მითოლოგიური პერსონაჟები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 11:26, 15 ნოემბერი 2022 მდგომარეობით
ენქიმდუ – (შუამდ.) ინანას გულით არჩეული სატრფო და დუმუზის მეტოქე. მისი ეპითეტებია „არხებისა და სარწყავი რუების ბატონი“ და სხვ. მის მიერ ინანასთვის შეთავაზებული პროდუქტი – „თეთრი ხორბალი“, „ლუდი“, „ხილი“ – გვაუწყებს, რომ ენქიმდუ მიწათმოქმედია და უპირისპირდება დუმუზის, მწყემსს. ენქიმდუსა და დუმუზის შორის წინააღმდეგობა (რაც მიწათმოქმედებისა და მწყემსობის წინააღმდეგობის გამომხატველია) მოგვაგონებს აბელ-კაენის ამბავს, ოღონდ მათ დაპირისპირებას მშვიდობიანი დასასრული აქვს. დუმუზი იმარჯვებს ენქიმდუზე პაექრობაში და ისაკუთრებს ინანას, რის შემდეგაც ამ ორი საქმიანობის წარმომადგენელნი მაინც განაგრძობენ მშვიდობიან თანაარსებობას ურუქის მიწაზე.
ენქიმდუს სახელი მიწის მუშაკის ზოგად სახელად იქცა შუმერულ ენაში. იგი შედის ურის III დინასტიის მეფეთა ტიტულატურაში. მეფე შულგი ამბობს: „ხალხს საუკეთესო საკვებით ვკვებავ, მათი ენქიმდუ ვარ მე“. ერა, შავი ჭირისა და ეპიდემიურ სნეულებათა გამომწვევი ღვთაება, ნერგალის, ვითარცა სიკვდილის ღმერთის, ერთ-ერთი ასპექტის პერსონიფიკაციაა. ერთ აქადურ ტექსტში („ერას ეპოსი“) ენქიმდუ წარმოდგენილია საყოველთაო ომებისა და ხალხთა შორის შუღლის აღმძვრელ დემონად, რომლის გამძვინვარების შედეგად ინგრევა და უკაცრიელდება ბაბილონეთის ქალაქები (თავად ბაბილონი, ურუქი, სიფარი და სხვ.) და მათი ტაძრები. ეს ყველაფერი ენქიმდუმ ჩაიდინა მარდუქის ნების გარეშე („გმირო ერა, მარდუქის სიტყვას არ ეკრძალე: ღმერთების სამეფო ქალაქი, ქვეყანათა კავშირი, დაანგრიე...“) და შვიდი ავსულის წაქეზებით. საბოლოოდ, თავისი ერთგული ვაზირის რჩევით ენქიმდუ მოინანიებს დანაშაულს და იზრუნებს ბაბილონეთის გაფანტული ხალხების შემოსაკრებად, ქვეყნად მშვიდობის დასასადგურებლად და ნაყოფიერების აღსადგენად.
