არსენ გოგოფაჲ
(→წყარო) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''არსენ გოგოფაჲ''' – [[ქართველები|ქართველი]] კალიგრაფი. | '''არსენ გოგოფაჲ''' – [[ქართველები|ქართველი]] კალიგრაფი. | ||
| − | მისი გადაწერილია 1047 წ. ასკეტიკონი (ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი A 1101). ხელნაწერი წარმოადგენს ეტრატს. ტექსტის დასაწყისი შესრულებულია მრგლოვანით, შემდეგ კუთხოვანი ნუსხურით. გადაწერილია [[საბერძნეთი|საბერძნეთში]], [[ათონის მთა]]ზე, მომგებელია არსენ გოგოფაჲ ხელნაწერის 35r, 60r-ზე სათაურის ბოლო სტრიქონში ტექსტის ხელით ჩაწერილია: „ქ-ე, შ-ე არსენი გოგოფაჲ“. სათაურისა და პირველი სტრიქონის გასწვრივ, მარცხენა არშიაზე, წვრილი ნუსხურით (ადრეული მდივანმწიგნობრულით) მიწერილია „ქ-ე, შეიწყალე გოგოფაჲ მონაჲ შენი. ამინ იყავნ“ (60 r). ხელნაწერის მომგებლის, არსენის [[ანდერძი]] საინტერესო ცნობებს გვაწვდის მონასტრის ბერმონაზონთა შესახებ: „...რომელნი სწერიან წიგნსა ამას შინა, ღირს ვიქმენ მე, არსენი მოგებად წმიდისა ამის წიგნისა, სალოცველად და სარგებელად სულისა ჩემისა და სულთათჳს მოძღუართა და ძმათა ჩემთა და თჳსთა ჩემთა სულიერთა და ჴორციელთა – პირველად მოსაჴსენებელად მამისა გრიგოლისა, რომლისა [[ლოცვა|ლოცვითა]] და მოღუაწებითა მონასტერი გავისაკუთრეთ, [[ქრისტე]]მან დიდებულ-ყავნ ს[ული] მ[ისი], მერმე ძმისა იაკობისა, არსენისა, იოვანესსა, მიქაელისა, აგათონისსა, არსენისა და ყოველთათგს ძმათა ჩემთა, სულიერთა და ჴორციელთა და მშობელთა და მოძღუართა და თ[ჳ]სთა. გევედრები ყოველთა მე, ცოდვილი და უღირსი არსენი, წმიდანო მამანო! რაჟამს აღმოიკითხვიდეთ წმიდასა ამას წიგნსა, სულთა განმანათლებელსა, მომიჴსენეთ და ლოცუა-ყავთ, სიყუარულისათჳს ღმრთისა და შევწირე წმიდაო ღმრთისმშობელსა მთაწმიდისასა ჩვენ, [[ქართველები|ქართველთა]] [[ეკლესია|ეკლესიასა]], სალოცველად და საჴსენებელად მამისა გრიგოლისა და ჩუენთჳს, შვილთა მისთა სულიერთა. ... ხოლო შევწირე წმიდაჲ ესე წიგნი წინამძღუ- რობასა მამისა გ[იორგ] | + | მისი გადაწერილია 1047 წ. ასკეტიკონი (ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი A 1101). ხელნაწერი წარმოადგენს ეტრატს. ტექსტის დასაწყისი შესრულებულია მრგლოვანით, შემდეგ კუთხოვანი ნუსხურით. გადაწერილია [[საბერძნეთი|საბერძნეთში]], [[ათონის მთა]]ზე, მომგებელია არსენ გოგოფაჲ ხელნაწერის 35r, 60r-ზე სათაურის ბოლო სტრიქონში ტექსტის ხელით ჩაწერილია: „ქ-ე, შ-ე არსენი გოგოფაჲ“. სათაურისა და პირველი სტრიქონის გასწვრივ, მარცხენა არშიაზე, წვრილი ნუსხურით (ადრეული მდივანმწიგნობრულით) მიწერილია „ქ-ე, შეიწყალე გოგოფაჲ მონაჲ შენი. ამინ იყავნ“ (60 r). ხელნაწერის მომგებლის, არსენის [[ანდერძი]] საინტერესო ცნობებს გვაწვდის მონასტრის ბერმონაზონთა შესახებ: „''...რომელნი სწერიან წიგნსა ამას შინა, ღირს ვიქმენ მე, არსენი მოგებად წმიდისა ამის წიგნისა, სალოცველად და სარგებელად სულისა ჩემისა და სულთათჳს მოძღუართა და ძმათა ჩემთა და თჳსთა ჩემთა სულიერთა და ჴორციელთა – პირველად მოსაჴსენებელად მამისა გრიგოლისა, რომლისა [[ლოცვა|ლოცვითა]] და მოღუაწებითა მონასტერი გავისაკუთრეთ, [[ქრისტე]]მან დიდებულ-ყავნ ს[ული] მ[ისი], მერმე ძმისა იაკობისა, არსენისა, იოვანესსა, მიქაელისა, აგათონისსა, არსენისა და ყოველთათგს ძმათა ჩემთა, სულიერთა და ჴორციელთა და მშობელთა და მოძღუართა და თ[ჳ]სთა. გევედრები ყოველთა მე, ცოდვილი და უღირსი არსენი, წმიდანო მამანო! რაჟამს აღმოიკითხვიდეთ წმიდასა ამას წიგნსა, სულთა განმანათლებელსა, მომიჴსენეთ და ლოცუა-ყავთ, სიყუარულისათჳს ღმრთისა და შევწირე წმიდაო ღმრთისმშობელსა მთაწმიდისასა ჩვენ, [[ქართველები|ქართველთა]] [[ეკლესია|ეკლესიასა]], სალოცველად და საჴსენებელად მამისა გრიგოლისა და ჩუენთჳს, შვილთა მისთა სულიერთა. ... ხოლო შევწირე წმიდაჲ ესე წიგნი წინამძღუ- რობასა მამისა გ[იორგ]ისსა''“.. (248 v). |
''ვ. სილოგავა'' | ''ვ. სილოგავა'' | ||
| + | |||
| + | {| | ||
| + | |- | ||
| + | | [[ფაილი:Logo1.JPG|მარჯვენა|10px|]] [[არსენი|არსენი მრავალმნიშვნელოვანი]] | ||
| + | |} | ||
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
მიმდინარე ცვლილება 22:43, 26 იანვარი 2023 მდგომარეობით
არსენ გოგოფაჲ – ქართველი კალიგრაფი.
მისი გადაწერილია 1047 წ. ასკეტიკონი (ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი A 1101). ხელნაწერი წარმოადგენს ეტრატს. ტექსტის დასაწყისი შესრულებულია მრგლოვანით, შემდეგ კუთხოვანი ნუსხურით. გადაწერილია საბერძნეთში, ათონის მთაზე, მომგებელია არსენ გოგოფაჲ ხელნაწერის 35r, 60r-ზე სათაურის ბოლო სტრიქონში ტექსტის ხელით ჩაწერილია: „ქ-ე, შ-ე არსენი გოგოფაჲ“. სათაურისა და პირველი სტრიქონის გასწვრივ, მარცხენა არშიაზე, წვრილი ნუსხურით (ადრეული მდივანმწიგნობრულით) მიწერილია „ქ-ე, შეიწყალე გოგოფაჲ მონაჲ შენი. ამინ იყავნ“ (60 r). ხელნაწერის მომგებლის, არსენის ანდერძი საინტერესო ცნობებს გვაწვდის მონასტრის ბერმონაზონთა შესახებ: „...რომელნი სწერიან წიგნსა ამას შინა, ღირს ვიქმენ მე, არსენი მოგებად წმიდისა ამის წიგნისა, სალოცველად და სარგებელად სულისა ჩემისა და სულთათჳს მოძღუართა და ძმათა ჩემთა და თჳსთა ჩემთა სულიერთა და ჴორციელთა – პირველად მოსაჴსენებელად მამისა გრიგოლისა, რომლისა ლოცვითა და მოღუაწებითა მონასტერი გავისაკუთრეთ, ქრისტემან დიდებულ-ყავნ ს[ული] მ[ისი], მერმე ძმისა იაკობისა, არსენისა, იოვანესსა, მიქაელისა, აგათონისსა, არსენისა და ყოველთათგს ძმათა ჩემთა, სულიერთა და ჴორციელთა და მშობელთა და მოძღუართა და თ[ჳ]სთა. გევედრები ყოველთა მე, ცოდვილი და უღირსი არსენი, წმიდანო მამანო! რაჟამს აღმოიკითხვიდეთ წმიდასა ამას წიგნსა, სულთა განმანათლებელსა, მომიჴსენეთ და ლოცუა-ყავთ, სიყუარულისათჳს ღმრთისა და შევწირე წმიდაო ღმრთისმშობელსა მთაწმიდისასა ჩვენ, ქართველთა ეკლესიასა, სალოცველად და საჴსენებელად მამისა გრიგოლისა და ჩუენთჳს, შვილთა მისთა სულიერთა. ... ხოლო შევწირე წმიდაჲ ესე წიგნი წინამძღუ- რობასა მამისა გ[იორგ]ისსა“.. (248 v).
ვ. სილოგავა
 არსენი მრავალმნიშვნელოვანი
|
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- მენაბდე ლ., ძველი ქართული მწერლობის კერები, ტ. 2, თბ., 1980;
- საქართვ. სახელმწ. მუზეუმის ქართულ ხელნაწერთა აღწერილობა, ტ. 4, თბ., 1954.
