წერეთელი გრიგოლ
| (ერთი მომხმარებლის 6 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 3: | ხაზი 3: | ||
====ბიოგრაფია==== | ====ბიოგრაფია==== | ||
| − | 1893 წელს დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტი, 1893-1897 წლებში ასწავლიდა პეტერბურგის არქეოლოგიურ ინსტიტუტში. იყო ბერლინის უნივერსიტეტის ([[გერმანია]]) პრივატ-დოცენტი (1897-1902), პეტერბურგის უნივერსიტეტის დოცენტი (1902-1905), ტარტუს უნივერსიტეტის ექსტრაორდინარული პროფესორი და კათედრის გამგე (1905-1914). 1920 [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი]]ს პროფესორთა საბჭომ გრიგოლ წერეთელი უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის პროფესორად მოიწვია. 1920-1937 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის გამგე. 1923-1931 წლებში ასევე ხელმძღვანელობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის [[ბიბლიოთეკა]]ს. | + | 1893 წელს დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტი, 1893-1897 წლებში ასწავლიდა პეტერბურგის არქეოლოგიურ ინსტიტუტში. იყო ბერლინის უნივერსიტეტის ([[გერმანია]]) პრივატ-დოცენტი (1897-1902), პეტერბურგის უნივერსიტეტის დოცენტი (1902-1905), ტარტუს უნივერსიტეტის ექსტრაორდინარული პროფესორი და კათედრის გამგე (1905-1914). 1920 წელს [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი]]ს პროფესორთა საბჭომ გრიგოლ წერეთელი უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის პროფესორად მოიწვია. 1920-1937 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის გამგე. 1923-1931 წლებში ასევე ხელმძღვანელობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის [[ბიბლიოთეკა]]ს. |
==შრომები== | ==შრომები== | ||
| ხაზი 11: | ხაზი 11: | ||
* „მენანდრეს ახალი კომედიები“ (1914), | * „მენანდრეს ახალი კომედიები“ (1914), | ||
* რუსულ ენაზე დაწერილი სახელმძღვანელო - „ბერძნული ლიტერატურის ისტორია“ 3 ტომად, სამეცნიერო სტატიები ალკეოსის, საფოს, ანაკრეონტის შემოქმედებაზე. | * რუსულ ენაზე დაწერილი სახელმძღვანელო - „ბერძნული ლიტერატურის ისტორია“ 3 ტომად, სამეცნიერო სტატიები ალკეოსის, საფოს, ანაკრეონტის შემოქმედებაზე. | ||
| + | |||
| + | ==თარგმანები== | ||
გრიგოლ წერეთელმა თარგმნა: | გრიგოლ წერეთელმა თარგმნა: | ||
* ბერძენი ლირიკოსები (1927), | * ბერძენი ლირიკოსები (1927), | ||
* ჰორაციუსის ოდები (1936), | * ჰორაციუსის ოდები (1936), | ||
* „მენანდრეს კომედიები“ (1936); | * „მენანდრეს კომედიები“ (1936); | ||
| − | |||
* ჰეროდეს „მიმიამბები“ (1929), | * ჰეროდეს „მიმიამბები“ (1929), | ||
* აპოლონ როდოსელის „არგონავტიკა“ | * აპოლონ როდოსელის „არგონავტიკა“ | ||
| − | + | ''მანანა ლილუაშვილი'' | |
| + | |||
| + | |||
| + | |||
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
| ხაზი 33: | ხაზი 37: | ||
[[კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები]] | [[კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები]] | ||
| − | [[კატეგორია:ქართველი | + | [[კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები]] |
[[კატეგორია:ქართველი ბიზანტიოლოგები]] | [[კატეგორია:ქართველი ბიზანტიოლოგები]] | ||
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები]] |
| − | [[კატეგორია:საბჭოთა | + | [[კატეგორია:საბჭოთა რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში]] |
[[კატეგორია:წერეთლები]] | [[კატეგორია:წერეთლები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 01:43, 29 აგვისტო 2023 მდგომარეობით
წერეთელი გრიგოლ ფილიმონის ძე - (დ. - 1870, პეტერბურგი - გ. - 1938, თბილისი) - ბიზანტიოლოგი, ელინისტი, პაპიროლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, ქართული კლასიკური ფილოლოგიის სამეცნიერო სკოლის დამფუძნებელი, რუსეთის მეცნიერებათა საიმპერატორო აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1917), ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1905).
სარჩევი |
[რედაქტირება] ბიოგრაფია
1893 წელს დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტი, 1893-1897 წლებში ასწავლიდა პეტერბურგის არქეოლოგიურ ინსტიტუტში. იყო ბერლინის უნივერსიტეტის (გერმანია) პრივატ-დოცენტი (1897-1902), პეტერბურგის უნივერსიტეტის დოცენტი (1902-1905), ტარტუს უნივერსიტეტის ექსტრაორდინარული პროფესორი და კათედრის გამგე (1905-1914). 1920 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორთა საბჭომ გრიგოლ წერეთელი უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის პროფესორად მოიწვია. 1920-1937 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის გამგე. 1923-1931 წლებში ასევე ხელმძღვანელობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკას.
[რედაქტირება] შრომები
- „შემოკლებათა სისტემა ბერძნულ ხელნაწერებში“ (1904),
- „ბერლინის მუზეუმის ბერძნული პაპირუსები“ (1905-1904),
- „რუსული და ქართული კოლექციების პაპირუსები“ ხუთ ტომად (1925-1935),
- „მენანდრეს ახალი კომედიები“ (1914),
- რუსულ ენაზე დაწერილი სახელმძღვანელო - „ბერძნული ლიტერატურის ისტორია“ 3 ტომად, სამეცნიერო სტატიები ალკეოსის, საფოს, ანაკრეონტის შემოქმედებაზე.
[რედაქტირება] თარგმანები
გრიგოლ წერეთელმა თარგმნა:
- ბერძენი ლირიკოსები (1927),
- ჰორაციუსის ოდები (1936),
- „მენანდრეს კომედიები“ (1936);
- ჰეროდეს „მიმიამბები“ (1929),
- აპოლონ როდოსელის „არგონავტიკა“
მანანა ლილუაშვილი
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- გრიგოლ ფილიმონის ძე წერეთელი (დაბადებიდან 90 წლისთავთან დაკავშირებით), თბ., 1961;
- ს. ყაუხჩიშვილი, გრიგოლ ფილიმონის ძე წერეთელი, თბ., 1969.
[რედაქტირება] იხილე აგრეთვე
[რედაქტირება] წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი
