კიმენი
(ახალი გვერდი: '''კიმენი''' — ბიბლიურ-კანონიკურ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''კიმენი''' — [[ | + | '''კიმენი''' — [[ბიბლია|ბიბლიურ]]-კანონიკური ტექსტი განმარტება-კომენტარების გარეშე. ჩვეულებრივ მას ბიბლიური ტექსტის ხელნაწერის გვერდის მუა ნაწილი ეჭირა. [[ბიზანტია|ბიზანტიელი]] იურისტ-კომენტატორები კიმენს ტექსტს უწოდებდნენ და ამით მას საკუთარ კომენტართაგან მიჯნავდნენ, ტერმინს აქვს მეორე მნიშვნელობაც. ამ მნიშვნელობას ცხადყოფს [[ეფრემ მცირე]], რომელიც გვაუწყებს: როცა სვიმეონ ლოგოთეტმა [[წმინდანები|წმიდათა]] ცხოვრების გადაკეთება დაიწყო, „წინა დაიდვა ძველი იგი (წიგნი) მოწამეთაჲ, რომელს კიმენი ეწოდების, ესე იგი არს — მდებარე", კიმენის განმარტებას შეიცავს ეფრემ მცირეს შენიშვნა, გაკეთებული ერთ-ერთი ჰაგიოგრაფიული ტექსტის ბოლოს: „კიმენი ეწოდების პირველად ლიტონად აღწერილსა წიგნსა მოწამეთასა“. ამრიგად, კიმენი გამოხატავდა ჰაგიოგრაფიული მწერლობის გარკვეულ ეტაპს, რომელსაც შემდგომ მოჰყვა მეტაფრასული რედაქცია. ფიქრობენ, კიმენური რედაქციის ჰაგიოგრაფიული მასალის [[თარგმანი|თარგმნა]] ჩვენში დამთავრდა X საუკუნის გასულს [[ექვთიმე ათონელი|ექვთიმე ათონელისა]] და მისთა თანამედროვეთა მიერ. ცნობილია, რომ ექვთიმე ათონელმა თარგმნა კიმენის რედაქციის 19 ნაწარმოები. |
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
* [[კეკელიძე კორნელი|კ.კეკელიძე]], ქართული ლიტერატურის ისტორია, I, 1960; | * [[კეკელიძე კორნელი|კ.კეკელიძე]], ქართული ლიტერატურის ისტორია, I, 1960; | ||
| − | * | + | * K. Kekelidze, Monumenta Hagiographia Jeorgica t. 1 |
| ხაზი 14: | ხაზი 14: | ||
[[კატეგორია: სასულიერო მწერლობა]] | [[კატეგორია: სასულიერო მწერლობა]] | ||
[[კატეგორია:ლიტურგიკული ლიტერატურა]] | [[კატეგორია:ლიტურგიკული ლიტერატურა]] | ||
| − | |||
16:30, 28 სექტემბერი 2023-ის ვერსია
კიმენი — ბიბლიურ-კანონიკური ტექსტი განმარტება-კომენტარების გარეშე. ჩვეულებრივ მას ბიბლიური ტექსტის ხელნაწერის გვერდის მუა ნაწილი ეჭირა. ბიზანტიელი იურისტ-კომენტატორები კიმენს ტექსტს უწოდებდნენ და ამით მას საკუთარ კომენტართაგან მიჯნავდნენ, ტერმინს აქვს მეორე მნიშვნელობაც. ამ მნიშვნელობას ცხადყოფს ეფრემ მცირე, რომელიც გვაუწყებს: როცა სვიმეონ ლოგოთეტმა წმიდათა ცხოვრების გადაკეთება დაიწყო, „წინა დაიდვა ძველი იგი (წიგნი) მოწამეთაჲ, რომელს კიმენი ეწოდების, ესე იგი არს — მდებარე", კიმენის განმარტებას შეიცავს ეფრემ მცირეს შენიშვნა, გაკეთებული ერთ-ერთი ჰაგიოგრაფიული ტექსტის ბოლოს: „კიმენი ეწოდების პირველად ლიტონად აღწერილსა წიგნსა მოწამეთასა“. ამრიგად, კიმენი გამოხატავდა ჰაგიოგრაფიული მწერლობის გარკვეულ ეტაპს, რომელსაც შემდგომ მოჰყვა მეტაფრასული რედაქცია. ფიქრობენ, კიმენური რედაქციის ჰაგიოგრაფიული მასალის თარგმნა ჩვენში დამთავრდა X საუკუნის გასულს ექვთიმე ათონელისა და მისთა თანამედროვეთა მიერ. ცნობილია, რომ ექვთიმე ათონელმა თარგმნა კიმენის რედაქციის 19 ნაწარმოები.
ლიტერატურა
- კ.კეკელიძე, ქართული ლიტერატურის ისტორია, I, 1960;
- K. Kekelidze, Monumenta Hagiographia Jeorgica t. 1
