ლოცვანი
(→წყარო) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 4 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ლოცვანი''' | + | '''ლოცვანი''' – ლიტურგიკული (საღვთისმსახურო) ტერმინი. ამ სახელით აღინიშნებოდა ორი წიგნი, რომელთაგან ერთში მოთავსებული იყო წირვის წესი, მეორეში — სხვადასხვა საგანგებო შემთხვევის ([[ნათლისღება]], ჯვარისწერა, დასაფლავება) გამო წარმოსათქმელი [[ლოცვა|ლოცვები]]. „''ლუკა იერუსალიმელის წამება''“ — [[სვინაქსარი|სვინაქსარული]] ტიპის ჰაგიოგრაფიული ძეგლი. 1273 წ., ეგვიპტის სულთან ბუნდუკდარის ზეობაში, „ეშმაკშემოსილმა სპარსმა“ შეიხ-ხიდრმა (ტექსტის „შეხ-ხიდარი“) [[ქართველები|ქართველებს]] მისტაცა [[იერუსალიმის ჯვრის მონასტერი|ჯვარის მონასტერი]], რომლის წინამძღვარი იმხანად იყო ლუკა — „ნათესავით ქართველი… მუხაისძე“. როცა ლუკა წარუდგა შეიხ-ხიდრს, მან [[ქრისტიანობა|ქრისტიანობის]] უარყოფა და [[ისლამი|მაჰმადიანობის]] მიღება მოსთხოვა. რაკი უარი მიიღო, თავი მოჰკვეთა. ძეგლში დაცულია საყურადღებო ცნობები [[ქართული მონასტერი პალესტინაში|პალესტინაში ქართული სამონასტრო კოლონიის]] ისტორიის შესწავლისათვის. მასში გადმოცემულია [[მამლუქები|მამლუქთაგან]] ჯვარის მონასტრის მიტაცებისა და მიზგითად გადაქცევის ამბის დასაწყისი. |
ნაწარმოები დაწერილია 1314 წ. შემდეგ. ავტორად მიიჩნევენ ჯვარის მონასტრის უცნობ ქართველ მოღვაწეს ნაწარმოები დამოუკიდებელი ფორმის და შინაარსისაა, რადგან იგი არაა შექმნილი ვრცელი ტექსტიდან ადგილების გამოკრეფის გზით. ტექსტი შემოგვინახა [[გიორგი ათონელი|გიორგი ათონელის]] დიდი სვინაქსარის იერუსალიმურმა ნუსხამ. | ნაწარმოები დაწერილია 1314 წ. შემდეგ. ავტორად მიიჩნევენ ჯვარის მონასტრის უცნობ ქართველ მოღვაწეს ნაწარმოები დამოუკიდებელი ფორმის და შინაარსისაა, რადგან იგი არაა შექმნილი ვრცელი ტექსტიდან ადგილების გამოკრეფის გზით. ტექსტი შემოგვინახა [[გიორგი ათონელი|გიორგი ათონელის]] დიდი სვინაქსარის იერუსალიმურმა ნუსხამ. | ||
| ხაზი 11: | ხაზი 11: | ||
[[კატეგორია:ლიტურგიული წიგნები]] | [[კატეგორია:ლიტურგიული წიგნები]] | ||
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:საღვთისმსახურო ლიტერატურა]] |
მიმდინარე ცვლილება 11:51, 29 სექტემბერი 2023 მდგომარეობით
ლოცვანი – ლიტურგიკული (საღვთისმსახურო) ტერმინი. ამ სახელით აღინიშნებოდა ორი წიგნი, რომელთაგან ერთში მოთავსებული იყო წირვის წესი, მეორეში — სხვადასხვა საგანგებო შემთხვევის (ნათლისღება, ჯვარისწერა, დასაფლავება) გამო წარმოსათქმელი ლოცვები. „ლუკა იერუსალიმელის წამება“ — სვინაქსარული ტიპის ჰაგიოგრაფიული ძეგლი. 1273 წ., ეგვიპტის სულთან ბუნდუკდარის ზეობაში, „ეშმაკშემოსილმა სპარსმა“ შეიხ-ხიდრმა (ტექსტის „შეხ-ხიდარი“) ქართველებს მისტაცა ჯვარის მონასტერი, რომლის წინამძღვარი იმხანად იყო ლუკა — „ნათესავით ქართველი… მუხაისძე“. როცა ლუკა წარუდგა შეიხ-ხიდრს, მან ქრისტიანობის უარყოფა და მაჰმადიანობის მიღება მოსთხოვა. რაკი უარი მიიღო, თავი მოჰკვეთა. ძეგლში დაცულია საყურადღებო ცნობები პალესტინაში ქართული სამონასტრო კოლონიის ისტორიის შესწავლისათვის. მასში გადმოცემულია მამლუქთაგან ჯვარის მონასტრის მიტაცებისა და მიზგითად გადაქცევის ამბის დასაწყისი. ნაწარმოები დაწერილია 1314 წ. შემდეგ. ავტორად მიიჩნევენ ჯვარის მონასტრის უცნობ ქართველ მოღვაწეს ნაწარმოები დამოუკიდებელი ფორმის და შინაარსისაა, რადგან იგი არაა შექმნილი ვრცელი ტექსტიდან ადგილების გამოკრეფის გზით. ტექსტი შემოგვინახა გიორგი ათონელის დიდი სვინაქსარის იერუსალიმურმა ნუსხამ.
[რედაქტირება] ტექსტი
- ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურის ძეგლები, IV, 1968, გვ. 346-348.
