ზდანოვიჩი გიორგი
მ (მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „გიორგი მაიაშვილი“ გადაიტანა გვერდზე „ზდანოვიჩი გიორგი“ გადამი...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Giorgi zdanovichi.jpeg|thumb|გიორგი ზდანოვიჩი (მაიაშვილი)]] | [[ფაილი:Giorgi zdanovichi.jpeg|thumb|გიორგი ზდანოვიჩი (მაიაშვილი)]] | ||
| − | '''ზდანოვიჩი''' (მაიაშვილი) | + | '''ზდანოვიჩი გიორგი,''' (მაიაშვილი) – (1855–1917) — პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, კრიტიკოსი, საზოგადო მოღვაწე. სწავლობდა ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში, პეტერბურგის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, 1873 წლიდან — იქვე, სამხედრო-სამედიცინო აკადემიაში ქირურგიული განხრით. ჩაბმული იყო ხალხოსნურ რევოლუციურ მოძრაობაში, კავშირი ჰქონდა „კავკასიის რევოლუციურ წრესთან“. გარკვეული წვლილი შეიტანა რუსეთის რევოლუციური მოძრაობის ისტორიაში. იყო დაპატიმრებული და გადასახლებული. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ (1889) ერთხანს ქუთაისის სამიწათმოქმედო ბანკში მუშაობდა (საზედამხედველო კომიტეტის წევრად). იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ქუთაისის განყოფილებისა და შავი ქვის მრეწველთა საბჭოს თავმჯდომარე (1896-1917). პუბლიცისტურ, კრიტიკულ-ლიტერატურულ წერილებს, სტატიებს საზოგადოებრივი ცხოვრებისა და ეკონომიკის საკითხებზე აქვეყნებდა [[თბილისი|თბილისისა]] და ქუთაისის ქართულსა და რუსულ პრესაში. აღსანიშნავია: „წერილი ჩვენ საზოგადოებრივ მოღვაწეთა მიმართ“ (1882), „ძველი და ახალი თაობა და მათ გამო ლაპარაკი ჩვენში“ (1899), სტატია ბელინსკიზე (1888). |
| ხაზი 14: | ხაზი 14: | ||
[[კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები]] | [[კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]] | [[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი კრიტიკოსები]] | ||
[[კატეგორია:ზდანოვიჩები]] | [[კატეგორია:ზდანოვიჩები]] | ||
16:26, 10 ოქტომბერი 2023-ის ვერსია
ზდანოვიჩი გიორგი, (მაიაშვილი) – (1855–1917) — პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, კრიტიკოსი, საზოგადო მოღვაწე. სწავლობდა ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში, პეტერბურგის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, 1873 წლიდან — იქვე, სამხედრო-სამედიცინო აკადემიაში ქირურგიული განხრით. ჩაბმული იყო ხალხოსნურ რევოლუციურ მოძრაობაში, კავშირი ჰქონდა „კავკასიის რევოლუციურ წრესთან“. გარკვეული წვლილი შეიტანა რუსეთის რევოლუციური მოძრაობის ისტორიაში. იყო დაპატიმრებული და გადასახლებული. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ (1889) ერთხანს ქუთაისის სამიწათმოქმედო ბანკში მუშაობდა (საზედამხედველო კომიტეტის წევრად). იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ქუთაისის განყოფილებისა და შავი ქვის მრეწველთა საბჭოს თავმჯდომარე (1896-1917). პუბლიცისტურ, კრიტიკულ-ლიტერატურულ წერილებს, სტატიებს საზოგადოებრივი ცხოვრებისა და ეკონომიკის საკითხებზე აქვეყნებდა თბილისისა და ქუთაისის ქართულსა და რუსულ პრესაში. აღსანიშნავია: „წერილი ჩვენ საზოგადოებრივ მოღვაწეთა მიმართ“ (1882), „ძველი და ახალი თაობა და მათ გამო ლაპარაკი ჩვენში“ (1899), სტატია ბელინსკიზე (1888).
თხზულებანი
- რჩეული ნაწერები, ტ. I - II, 1967-68 [[1]].
ლიტერატურა
- დ. კაკაბაძე, გიორგი მაიაშვილი (ზდანოვიჩი), 1969 [[2]].
