ზდანოვიჩი გიორგი
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | [[ფაილი:Giorgi zdanovichi.jpeg|thumb|150პქ|გიორგი ზდანოვიჩი (მაიაშვილი)]] | + | [[ფაილი:Giorgi zdanovichi.jpeg|thumb|150პქ|<small>გიორგი ზდანოვიჩი (მაიაშვილი)</small>]] |
'''ზდანოვიჩი გიორგი,''' (მაიაშვილი) – (1855–1917) — პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, კრიტიკოსი, საზოგადო მოღვაწე. სწავლობდა ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში, პეტერბურგის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, 1873 წლიდან — იქვე, სამხედრო-სამედიცინო აკადემიაში ქირურგიული განხრით. ჩაბმული იყო ხალხოსნურ რევოლუციურ მოძრაობაში, კავშირი ჰქონდა „კავკასიის რევოლუციურ წრესთან“. გარკვეული წვლილი შეიტანა რუსეთის რევოლუციური მოძრაობის ისტორიაში. იყო დაპატიმრებული და გადასახლებული. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ (1889) ერთხანს ქუთაისის სამიწათმოქმედო ბანკში მუშაობდა (საზედამხედველო კომიტეტის წევრად). იყო [[ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება|ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების]] ქუთაისის განყოფილებისა და შავი ქვის მრეწველთა საბჭოს თავმჯდომარე (1896-1917). პუბლიცისტურ, კრიტიკულ-ლიტერატურულ წერილებს, სტატიებს საზოგადოებრივი ცხოვრებისა და [[ეკონომიკა|ეკონომიკის]] საკითხებზე აქვეყნებდა [[თბილისი|თბილისისა]] და ქუთაისის ქართულსა და რუსულ პრესაში. აღსანიშნავია: „წერილი ჩვენ საზოგადოებრივ მოღვაწეთა მიმართ“ (1882), „ძველი და ახალი თაობა და მათ გამო ლაპარაკი ჩვენში“ (1899), სტატია ბელინსკიზე (1888). | '''ზდანოვიჩი გიორგი,''' (მაიაშვილი) – (1855–1917) — პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, კრიტიკოსი, საზოგადო მოღვაწე. სწავლობდა ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში, პეტერბურგის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, 1873 წლიდან — იქვე, სამხედრო-სამედიცინო აკადემიაში ქირურგიული განხრით. ჩაბმული იყო ხალხოსნურ რევოლუციურ მოძრაობაში, კავშირი ჰქონდა „კავკასიის რევოლუციურ წრესთან“. გარკვეული წვლილი შეიტანა რუსეთის რევოლუციური მოძრაობის ისტორიაში. იყო დაპატიმრებული და გადასახლებული. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ (1889) ერთხანს ქუთაისის სამიწათმოქმედო ბანკში მუშაობდა (საზედამხედველო კომიტეტის წევრად). იყო [[ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება|ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების]] ქუთაისის განყოფილებისა და შავი ქვის მრეწველთა საბჭოს თავმჯდომარე (1896-1917). პუბლიცისტურ, კრიტიკულ-ლიტერატურულ წერილებს, სტატიებს საზოგადოებრივი ცხოვრებისა და [[ეკონომიკა|ეკონომიკის]] საკითხებზე აქვეყნებდა [[თბილისი|თბილისისა]] და ქუთაისის ქართულსა და რუსულ პრესაში. აღსანიშნავია: „წერილი ჩვენ საზოგადოებრივ მოღვაწეთა მიმართ“ (1882), „ძველი და ახალი თაობა და მათ გამო ლაპარაკი ჩვენში“ (1899), სტატია ბელინსკიზე (1888). | ||
| ხაზი 20: | ხაზი 20: | ||
[[კატეგორია:ქართველი ხალხოსნები]] | [[კატეგორია:ქართველი ხალხოსნები]] | ||
[[კატეგორია:ზდანოვიჩები]] | [[კატეგორია:ზდანოვიჩები]] | ||
| + | [[კატეგორია:მაიაშვილები]] | ||
23:11, 10 ოქტომბერი 2023-ის ვერსია
ზდანოვიჩი გიორგი, (მაიაშვილი) – (1855–1917) — პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, კრიტიკოსი, საზოგადო მოღვაწე. სწავლობდა ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში, პეტერბურგის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, 1873 წლიდან — იქვე, სამხედრო-სამედიცინო აკადემიაში ქირურგიული განხრით. ჩაბმული იყო ხალხოსნურ რევოლუციურ მოძრაობაში, კავშირი ჰქონდა „კავკასიის რევოლუციურ წრესთან“. გარკვეული წვლილი შეიტანა რუსეთის რევოლუციური მოძრაობის ისტორიაში. იყო დაპატიმრებული და გადასახლებული. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ (1889) ერთხანს ქუთაისის სამიწათმოქმედო ბანკში მუშაობდა (საზედამხედველო კომიტეტის წევრად). იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ქუთაისის განყოფილებისა და შავი ქვის მრეწველთა საბჭოს თავმჯდომარე (1896-1917). პუბლიცისტურ, კრიტიკულ-ლიტერატურულ წერილებს, სტატიებს საზოგადოებრივი ცხოვრებისა და ეკონომიკის საკითხებზე აქვეყნებდა თბილისისა და ქუთაისის ქართულსა და რუსულ პრესაში. აღსანიშნავია: „წერილი ჩვენ საზოგადოებრივ მოღვაწეთა მიმართ“ (1882), „ძველი და ახალი თაობა და მათ გამო ლაპარაკი ჩვენში“ (1899), სტატია ბელინსკიზე (1888).
თხზულებანი
- რჩეული ნაწერები, ტ. I - II, 1967-68 [[1]].
ლიტერატურა
- დ. კაკაბაძე, გიორგი მაიაშვილი (ზდანოვიჩი), 1969 [[2]].
