ფანცხავა რომანოზ
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „რომანოზ ფანცხავა“ გადაიტანა გვერდზე „ფანცხავა რომანოზ“ გადამ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Romanoz fancxava.jpg|thumb|რომანოზ ფანცხავა]] | [[ფაილი:Romanoz fancxava.jpg|thumb|რომანოზ ფანცხავა]] | ||
| − | ''' | + | '''რომანოზ ფანცხავა ''' – (ფსევდონიმი, ხომლელი), (1861-1928) — კრიტიკოსი, ჟურნალისტი. |
| + | |||
| + | სწავლობდა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში, [[თბილისი]]ს სასულიერ, სემინარიაში, ოდესის უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე თავისუფალ მსმენელად. მისი პირველი პუბლიცისტური წერილები დაიბეჭდა გაზეთ „[[შრომა (გაზეთი)|შრომაში]]“ (1882). 1889 წ. რედაქტორობდა გაზეთ „[[თეატრი (გაზეთი)|თეატრს]]“, 1893-98 წწ. „[[კვალი (გაზეთი)|კვალის]]“ ლიტერატურული განყოფილების, 1898 წ. — „[[აკაკის კრებული (ჟურნალი)|აკაკის კრებულის]]“ კრიტიკის განყოფილების გამგე იყო. 1914-17 წწ. ქუთაისში მისი რედაქტორობით გამოდიოდა ჟურნალები: „ცხოვრება“, „განთიადი“, „თავისუფლება“. თანამშრომლობდა „[[ივერია (გაზეთი და ჟურნალი)|ივერიაში]]“, „[[დროება (გაზეთი)|დროებაში]]“, „ტრიბუნაში“, „[[კვალი (გაზეთი)|კვალში]]“. ავტორია 150-მდე კრიტიკული წერილისა, რომელთაგან აღსანიშნავია: „ნ. ბარათაშვილი და მისი დრო“, „აკაკი, როგორც ეროვნული მგოსანი“, „ილია ჭავჭავაძე, როგორც ლირიკოსი პოეტი“, „ვაჟა-ფშაველა“. გამოქვეყნებული აქვს აგრეთვე სტატიები სხვა ქართველ, რუს და უცხოელ მწერლებზე: [[ჭავჭავაძე ალექსანდრე|ა. ჭავჭავაძეზე]], [[ნინოშვილი ეგნატე|ე. ნინოშვილზე]], [[კლდიაშვილი დავით|დ. კლდიაშვილზე]], [[ეკალაძე ია|ი. ეკალაძეზე]], [[ბარნოვი ვასილ|ვ. ბარნოვზე]], [[ევდოშვილი იროდიონ|ი. ევდოშვილზე]], [[მღვიმელი შიო|შ. მღვიმელზე]], ჰ. სენკევიჩზე, ე. ვერჰანრნზე, ჯეკ ლონდონზე, [[ლესინგი გოთჰოლდ ეფრაიმ|ლესინგზე]]. | ||
| ხაზი 15: | ხაზი 17: | ||
[[კატეგორია: ქართველი კრიტიკოსები]] | [[კატეგორია: ქართველი კრიტიკოსები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]] | [[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]] | ||
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:ფანცხავები]] |
22:55, 16 ოქტომბერი 2023-ის ვერსია
რომანოზ ფანცხავა – (ფსევდონიმი, ხომლელი), (1861-1928) — კრიტიკოსი, ჟურნალისტი.
სწავლობდა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში, თბილისის სასულიერ, სემინარიაში, ოდესის უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე თავისუფალ მსმენელად. მისი პირველი პუბლიცისტური წერილები დაიბეჭდა გაზეთ „შრომაში“ (1882). 1889 წ. რედაქტორობდა გაზეთ „თეატრს“, 1893-98 წწ. „კვალის“ ლიტერატურული განყოფილების, 1898 წ. — „აკაკის კრებულის“ კრიტიკის განყოფილების გამგე იყო. 1914-17 წწ. ქუთაისში მისი რედაქტორობით გამოდიოდა ჟურნალები: „ცხოვრება“, „განთიადი“, „თავისუფლება“. თანამშრომლობდა „ივერიაში“, „დროებაში“, „ტრიბუნაში“, „კვალში“. ავტორია 150-მდე კრიტიკული წერილისა, რომელთაგან აღსანიშნავია: „ნ. ბარათაშვილი და მისი დრო“, „აკაკი, როგორც ეროვნული მგოსანი“, „ილია ჭავჭავაძე, როგორც ლირიკოსი პოეტი“, „ვაჟა-ფშაველა“. გამოქვეყნებული აქვს აგრეთვე სტატიები სხვა ქართველ, რუს და უცხოელ მწერლებზე: ა. ჭავჭავაძეზე, ე. ნინოშვილზე, დ. კლდიაშვილზე, ი. ეკალაძეზე, ვ. ბარნოვზე, ი. ევდოშვილზე, შ. მღვიმელზე, ჰ. სენკევიჩზე, ე. ვერჰანრნზე, ჯეკ ლონდონზე, ლესინგზე.
თხზულებები
- რჩეული ნაწერები, 1963.
ლიტერატურა
- გ. აბზიანიძე, ნარკვევები XIX ს. ქართული აზროვნების ისტორიიდან, 1959;
- ი. ვართაგავა, ქართველი მწერლების სილუეტები. ტ. I, 1956
