ტაბაკინის წმინდა გიორგის მონასტერი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: <small>წმინდა გიორგის ეკლესია</small> '''ტაბაკინის...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Tabakinis monasteri.jpg|thumb|<small>წმინდა გიორგის ეკლესია</small>]] | [[ფაილი:Tabakinis monasteri.jpg|thumb|<small>წმინდა გიორგის ეკლესია</small>]] | ||
'''ტაბაკინის წმინდა გიორგის მონასტერი''' - (''ინგლ.'' Tabakini Monastery) – VII საუკუნეების ქართული [[ხუროთმოძღვრება|ხუროთმოძღვრების]] ძეგლი, ძლევის წმინდა გიორგის სახელობის მამათა მონასტერი. მდებარეობს ზემო [[იმერეთი]]ს მხარეში, ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტაბაკინში, მდინარე აჯამურის ხეობაში, ზესტაფონიდან 7 კმ-ის დაშორებით. მონასტრის ძირითადი ნაგებობებია: წმინდა გიორგის სახელობის ორნავიანი ეკლესია კრიპტითა და მინაშენით, [[სამრეკლო]], ბერების [[სენაკი|სენაკები]], თორმეტი მოციქულის სახელობის ერთნავიანი ტაძარი. წმინდა გიორგის ეკლესია ორნავიანი ნაგებობაა (12,09x8,18 მ). ნაშენია თლილი ქვითა და კირხსნარით. [[ფაილი:Tabakinis taZris samreklo.jpg|thumb|მარცხნივ|<small>ქვითკირის ორსართულიანი სამრეკლო</small>]] | '''ტაბაკინის წმინდა გიორგის მონასტერი''' - (''ინგლ.'' Tabakini Monastery) – VII საუკუნეების ქართული [[ხუროთმოძღვრება|ხუროთმოძღვრების]] ძეგლი, ძლევის წმინდა გიორგის სახელობის მამათა მონასტერი. მდებარეობს ზემო [[იმერეთი]]ს მხარეში, ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტაბაკინში, მდინარე აჯამურის ხეობაში, ზესტაფონიდან 7 კმ-ის დაშორებით. მონასტრის ძირითადი ნაგებობებია: წმინდა გიორგის სახელობის ორნავიანი ეკლესია კრიპტითა და მინაშენით, [[სამრეკლო]], ბერების [[სენაკი|სენაკები]], თორმეტი მოციქულის სახელობის ერთნავიანი ტაძარი. წმინდა გიორგის ეკლესია ორნავიანი ნაგებობაა (12,09x8,18 მ). ნაშენია თლილი ქვითა და კირხსნარით. [[ფაილი:Tabakinis taZris samreklo.jpg|thumb|მარცხნივ|<small>ქვითკირის ორსართულიანი სამრეკლო</small>]] | ||
| − | თავდაპირველად დახურული ყოფილა [[კრამიტი|კრამიტით]], 1980-86 წლებში ჩატარებული რეკონსტრუქციის შემდეგ – თუნუქით. [[ინტერიერი]] მთლიანად მოხატული და ასომთავრული, ნუსხური და მხედრული წარწერებით დაფარული იყო, რომელთა ნაწილი დღემდეა შემორჩენილი. კედლებზე გამოსახულია ქრისტეს, ღვითსმშობლის, წმინდა გიორგის ცხოვრების ამსახველი სურათები. აქვეა [[ეკლესია|ეკლესიის]] [[ქტიტორი|ქტიტორის]], იმერეთის მეფე [[ბაგრატ III (იმერეთის მეფე)|ბაგრატ III]]-ის (1510-1565 წწ.) გამოსახულება. ეკლესიის ვიწრო ჩრდილოეთი ნავი დარბაზთან დაკავშირებულია ოთხკუთხა ბოძზე დაყრდნობილი განიერი ორთაღედით. ნავის აღმოსავლეთ ნაწილში ცალკე გამოყოფილი აფსიდიანი სათავსია. [[ფაილი:Tabakinis monasteri1.jpg|thumb|<small>თორმეტი მოციქულის სახელობის ერთნავიანი ტაძარი</small>]]ეკლესიას სამხრეთით აქვს დამოუკიდებელი [[სტოა]], რომელსაც ჩვეულებრივი კავშირი ეკლესიასთან არ გააჩნია ([[ყრუ კედელი|ყრუ კედლით]] იყო გამოყოფილი ნავისგან. სამხრეთი კარი მოგვიანებითაა გაჭრილი), თუმცა დასავლეთის კედელი ფართო [[თაღი]]თაა გახსნილი. ე.ი. შეიძლება ვიფიქროთ, რომ კავშირი შესაძლებელია ამ [[ღიობი|ღიობისა]] (დასავლეთის მხარეს თაღით გახსნილი გასასვლელით) და ეკლესიის დასავლეთის კარის საშუალებით ხორციელდებოდა. სამხრეთ სტოას [[აფსიდი]] და სამთაღიანი შესასვლელი ჰქონდა. ისეთივე, როგორიც ქართლ-კახეთის [[ბაზილიკა|ბაზილიკებსა]] და სამეკლესიან ბაზილიკებშია. ტაძარში მშენებლობის ოთხი ფენა შეიმჩნევა: პირველი VI–VII საუკუნეების; მეორე, დაახლოებით, X საუკუნის; მესამე განახლებისა და მოხატვის – 1510-1529 წწ. და მეოთხე 1529 წლის შემდეგ. ქვითკირის ორსართულიანი [[სამრეკლო]], სავარაუდოდ, XVI-XVII საუკუნეთა მიჯნაზეა აგებული და ყურადღებას იპყრობს არქიტექტურული ფორმის სიმკაცრითა და დახვეწილი პროპორციებით. სამონასტრო კომპლექსის ახალ ნაწილს წარმოადგენს 1990 წელს აგებული თორმეტი მოციქულის სახელობის ერთნავიანი ტაძარი და ბერების საცხოვრებელი სახლი. | + | თავდაპირველად დახურული ყოფილა [[კრამიტი|კრამიტით]], 1980-86 წლებში ჩატარებული რეკონსტრუქციის შემდეგ – თუნუქით. [[ინტერიერი]] მთლიანად მოხატული და [[ასომთავრული]], [[ნუსხური]] და [[მხედრული დამწერლობა|მხედრული]] წარწერებით დაფარული იყო, რომელთა ნაწილი დღემდეა შემორჩენილი. კედლებზე გამოსახულია ქრისტეს, ღვითსმშობლის, წმინდა გიორგის ცხოვრების ამსახველი სურათები. აქვეა [[ეკლესია|ეკლესიის]] [[ქტიტორი|ქტიტორის]], იმერეთის მეფე [[ბაგრატ III (იმერეთის მეფე)|ბაგრატ III]]-ის (1510-1565 წწ.) გამოსახულება. ეკლესიის ვიწრო ჩრდილოეთი ნავი დარბაზთან დაკავშირებულია ოთხკუთხა ბოძზე დაყრდნობილი განიერი ორთაღედით. ნავის აღმოსავლეთ ნაწილში ცალკე გამოყოფილი აფსიდიანი სათავსია. [[ფაილი:Tabakinis monasteri1.jpg|thumb|<small>თორმეტი მოციქულის სახელობის ერთნავიანი ტაძარი</small>]]ეკლესიას სამხრეთით აქვს დამოუკიდებელი [[სტოა]], რომელსაც ჩვეულებრივი კავშირი ეკლესიასთან არ გააჩნია ([[ყრუ კედელი|ყრუ კედლით]] იყო გამოყოფილი ნავისგან. სამხრეთი კარი მოგვიანებითაა გაჭრილი), თუმცა დასავლეთის კედელი ფართო [[თაღი]]თაა გახსნილი. ე.ი. შეიძლება ვიფიქროთ, რომ კავშირი შესაძლებელია ამ [[ღიობი|ღიობისა]] (დასავლეთის მხარეს თაღით გახსნილი გასასვლელით) და ეკლესიის დასავლეთის კარის საშუალებით ხორციელდებოდა. სამხრეთ სტოას [[აფსიდი]] და სამთაღიანი შესასვლელი ჰქონდა. ისეთივე, როგორიც ქართლ-კახეთის [[ბაზილიკა|ბაზილიკებსა]] და სამეკლესიან ბაზილიკებშია. ტაძარში მშენებლობის ოთხი ფენა შეიმჩნევა: პირველი VI–VII საუკუნეების; მეორე, დაახლოებით, X საუკუნის; მესამე განახლებისა და მოხატვის – 1510-1529 წწ. და მეოთხე 1529 წლის შემდეგ. ქვითკირის ორსართულიანი [[სამრეკლო]], სავარაუდოდ, XVI-XVII საუკუნეთა მიჯნაზეა აგებული და ყურადღებას იპყრობს არქიტექტურული ფორმის სიმკაცრითა და დახვეწილი პროპორციებით. სამონასტრო კომპლექსის ახალ ნაწილს წარმოადგენს 1990 წელს აგებული თორმეტი მოციქულის სახელობის ერთნავიანი ტაძარი და ბერების საცხოვრებელი სახლი. |
მიმდინარე ცვლილება 23:35, 7 თებერვალი 2024 მდგომარეობით
ტაბაკინის წმინდა გიორგის მონასტერი - (ინგლ. Tabakini Monastery) – VII საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, ძლევის წმინდა გიორგის სახელობის მამათა მონასტერი. მდებარეობს ზემო იმერეთის მხარეში, ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტაბაკინში, მდინარე აჯამურის ხეობაში, ზესტაფონიდან 7 კმ-ის დაშორებით. მონასტრის ძირითადი ნაგებობებია: წმინდა გიორგის სახელობის ორნავიანი ეკლესია კრიპტითა და მინაშენით, სამრეკლო, ბერების სენაკები, თორმეტი მოციქულის სახელობის ერთნავიანი ტაძარი. წმინდა გიორგის ეკლესია ორნავიანი ნაგებობაა (12,09x8,18 მ). ნაშენია თლილი ქვითა და კირხსნარით. თავდაპირველად დახურული ყოფილა კრამიტით, 1980-86 წლებში ჩატარებული რეკონსტრუქციის შემდეგ – თუნუქით. ინტერიერი მთლიანად მოხატული და ასომთავრული, ნუსხური და მხედრული წარწერებით დაფარული იყო, რომელთა ნაწილი დღემდეა შემორჩენილი. კედლებზე გამოსახულია ქრისტეს, ღვითსმშობლის, წმინდა გიორგის ცხოვრების ამსახველი სურათები. აქვეა ეკლესიის ქტიტორის, იმერეთის მეფე ბაგრატ III-ის (1510-1565 წწ.) გამოსახულება. ეკლესიის ვიწრო ჩრდილოეთი ნავი დარბაზთან დაკავშირებულია ოთხკუთხა ბოძზე დაყრდნობილი განიერი ორთაღედით. ნავის აღმოსავლეთ ნაწილში ცალკე გამოყოფილი აფსიდიანი სათავსია. ეკლესიას სამხრეთით აქვს დამოუკიდებელი სტოა, რომელსაც ჩვეულებრივი კავშირი ეკლესიასთან არ გააჩნია (ყრუ კედლით იყო გამოყოფილი ნავისგან. სამხრეთი კარი მოგვიანებითაა გაჭრილი), თუმცა დასავლეთის კედელი ფართო თაღითაა გახსნილი. ე.ი. შეიძლება ვიფიქროთ, რომ კავშირი შესაძლებელია ამ ღიობისა (დასავლეთის მხარეს თაღით გახსნილი გასასვლელით) და ეკლესიის დასავლეთის კარის საშუალებით ხორციელდებოდა. სამხრეთ სტოას აფსიდი და სამთაღიანი შესასვლელი ჰქონდა. ისეთივე, როგორიც ქართლ-კახეთის ბაზილიკებსა და სამეკლესიან ბაზილიკებშია. ტაძარში მშენებლობის ოთხი ფენა შეიმჩნევა: პირველი VI–VII საუკუნეების; მეორე, დაახლოებით, X საუკუნის; მესამე განახლებისა და მოხატვის – 1510-1529 წწ. და მეოთხე 1529 წლის შემდეგ. ქვითკირის ორსართულიანი სამრეკლო, სავარაუდოდ, XVI-XVII საუკუნეთა მიჯნაზეა აგებული და ყურადღებას იპყრობს არქიტექტურული ფორმის სიმკაცრითა და დახვეწილი პროპორციებით. სამონასტრო კომპლექსის ახალ ნაწილს წარმოადგენს 1990 წელს აგებული თორმეტი მოციქულის სახელობის ერთნავიანი ტაძარი და ბერების საცხოვრებელი სახლი.

