კობიძე დავით
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(→წყარო) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''კობიძე დავით''' − (1906 − 1981), [[ქართველები|ქართველი]] აღმოსავლეთმცოდნე, პედაგოგი, მთარგმნელი. დაიბადა სოფელ შუა ამაღლებაში (ჩოხატაური). 1933 წელს დაამთავრა [[თსუ]]. იყო [[მეორე მსოფლიო ომი]]ს მონაწილე; 1948 წლიდან – ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი; 1953 წლიდან − თსუ-ს ირანული ფილოლოგიის კათედრის გამგე. იკვლევდა სპარსული ენისა და ლიტერატურის ისტორიას; კლასიკური და აღორძინების ხანის ქართულ-სპარსული ლიტერატურული ურთიერთობების და ქართული და სპარსული პოეტიკის საკითხებს. თარგმნა საადის „ბუსთანი” და „გოლესთანი”. | + | [[ფაილი:Davit kobidze.JPG|thumb|დავით კობიძე]] |
| + | '''კობიძე დავით''' − (1906 − 1981), [[ქართველები|ქართველი]] აღმოსავლეთმცოდნე, პედაგოგი, მთარგმნელი. დაიბადა სოფელ შუა ამაღლებაში ([[ჩოხატაური]]). 1933 წელს დაამთავრა [[თსუ]]. იყო [[მეორე მსოფლიო ომი]]ს მონაწილე; 1948 წლიდან – ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი; 1953 წლიდან − თსუ-ს ირანული ფილოლოგიის კათედრის გამგე. იკვლევდა სპარსული ენისა და ლიტერატურის ისტორიას; კლასიკური და აღორძინების ხანის ქართულ-სპარსული ლიტერატურული ურთიერთობების და ქართული და სპარსული პოეტიკის საკითხებს. თარგმნა საადის „ბუსთანი” და „გოლესთანი”. | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:17, 19 აპრილი 2024 მდგომარეობით
კობიძე დავით − (1906 − 1981), ქართველი აღმოსავლეთმცოდნე, პედაგოგი, მთარგმნელი. დაიბადა სოფელ შუა ამაღლებაში (ჩოხატაური). 1933 წელს დაამთავრა თსუ. იყო მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე; 1948 წლიდან – ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი; 1953 წლიდან − თსუ-ს ირანული ფილოლოგიის კათედრის გამგე. იკვლევდა სპარსული ენისა და ლიტერატურის ისტორიას; კლასიკური და აღორძინების ხანის ქართულ-სპარსული ლიტერატურული ურთიერთობების და ქართული და სპარსული პოეტიკის საკითხებს. თარგმნა საადის „ბუსთანი” და „გოლესთანი”.
- საადი შირაზელი
- ფრაგმენტი „ბუსთანიდან”
- თარგმნა დავით კობიძემ
- სახელი შენი თუ გსურს დარჩეს უკვდავი მუდამ,
- კეთილი საქმე ხალხისათვის აკეთო უნდა!
- შენც იგივე ხარ, შენი სახეც იმგვარად ბრწყინავს,
- როგორიც იყვნენ მეფეები წინათ და წინათ.
- მათ სწვავდათ ჟინი, აღტაცება და სიმწუხარე,
- დაბოლოს გაქრნენ, სამუდამოდ თვალს მიეფარნენ.
- ერთი დიდების ძეგლს დაიდგამს და ისე წავა,
- მეორეს ხალხი მოიგონებს წყრომით და ავად.
