ტაშკენტის კონვენცია 1966
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ტაშკენტის კონვენცია 1966''' – მიმდინარეობდა 4-10 იანვარს. მისი ჩატარების მიზანი იყო ქაშმირის რაიონში 1965 [[ინდოეთი|ინდოეთსა]] და [[პაკისტანი|პაკისტანს]] შორის მომხდარი [[სამხედრო კონფლიქტი]]ს მოგვარება. კონფერენციის ჩატარების ინიციატორად სსრკ-ის მთავრობა გამოვიდა. შეხვედრაში მონაწილეობდნენ ინდოეთის პრემიერ-მინისტრი ლ. ბ. შასტრი და პაკისტანის პრეზიდენტი მ. აიუბ-სანი, აგრეთვე სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე ა. ს. კოსიგინი | + | '''ტაშკენტის კონვენცია 1966''' – მიმდინარეობდა 4-10 იანვარს. მისი ჩატარების მიზანი იყო ქაშმირის რაიონში 1965 [[ინდოეთი|ინდოეთსა]] და [[პაკისტანი|პაკისტანს]] შორის მომხდარი [[სამხედრო კონფლიქტი]]ს მოგვარება. კონფერენციის ჩატარების ინიციატორად სსრკ-ის მთავრობა გამოვიდა. შეხვედრაში მონაწილეობდნენ ინდოეთის პრემიერ-მინისტრი ლ. ბ. შასტრი და პაკისტანის პრეზიდენტი მ. აიუბ-სანი, აგრეთვე სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე ა. ს. კოსიგინი. |
| + | |||
| + | 10 იანვარს მხარეებმა ხელი მოაწერეს [[დეკლარაცია]]ს, რომელშიც გამოხატული იყო ინდოეთისა და პაკისტანის სურვილი, ძალისხმევა არ დაეშურებინათ კეთილმეზობლური ურთიერთობების დასამყარებლად. დეკლარაცია შეიცავდა მხარეთა ვალდებულებას, ყველა სადავო საკითხი მოეგვარებინათ მშვიდობიანი ხერხებით, ძალის გამოყენების გარეშე. ინდოეთი და პაკისტანი შეთანხმდნენ, რომ არ ჩაერეოდნენ ერთმანეთის საშინაო საქმეებში და სამხედრო ძალებს დააბრუნებდნენ იმ პოზიციებზე, რომლებიც მათ ეკავათ 1965 წლის 5 აგვისტომდე. ამასთანავე, უნდა აღედგინათ დიპლომატიური წარმომადგენლობების ნორმალური მოღვაწეობა, ეკონომიკური და სავაჭრო კავშირები, უნდა გაეგრძელებინათ მოლაპარაკებები სადავო საკითხების ირგვლივ. | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
მიმდინარე ცვლილება 14:14, 8 ოქტომბერი 2024 მდგომარეობით
ტაშკენტის კონვენცია 1966 – მიმდინარეობდა 4-10 იანვარს. მისი ჩატარების მიზანი იყო ქაშმირის რაიონში 1965 ინდოეთსა და პაკისტანს შორის მომხდარი სამხედრო კონფლიქტის მოგვარება. კონფერენციის ჩატარების ინიციატორად სსრკ-ის მთავრობა გამოვიდა. შეხვედრაში მონაწილეობდნენ ინდოეთის პრემიერ-მინისტრი ლ. ბ. შასტრი და პაკისტანის პრეზიდენტი მ. აიუბ-სანი, აგრეთვე სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე ა. ს. კოსიგინი.
10 იანვარს მხარეებმა ხელი მოაწერეს დეკლარაციას, რომელშიც გამოხატული იყო ინდოეთისა და პაკისტანის სურვილი, ძალისხმევა არ დაეშურებინათ კეთილმეზობლური ურთიერთობების დასამყარებლად. დეკლარაცია შეიცავდა მხარეთა ვალდებულებას, ყველა სადავო საკითხი მოეგვარებინათ მშვიდობიანი ხერხებით, ძალის გამოყენების გარეშე. ინდოეთი და პაკისტანი შეთანხმდნენ, რომ არ ჩაერეოდნენ ერთმანეთის საშინაო საქმეებში და სამხედრო ძალებს დააბრუნებდნენ იმ პოზიციებზე, რომლებიც მათ ეკავათ 1965 წლის 5 აგვისტომდე. ამასთანავე, უნდა აღედგინათ დიპლომატიური წარმომადგენლობების ნორმალური მოღვაწეობა, ეკონომიკური და სავაჭრო კავშირები, უნდა გაეგრძელებინათ მოლაპარაკებები სადავო საკითხების ირგვლივ.
