შენბრუნის სამოკავშირეო ხელშეკრულება
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''შენბრუნის სამოკავშირეო ხელშეკრულება''' – დაიდო [[საფრანგეთი|საფრანგეთსა]] და [[პრუსია]]ს შორის 1805 წ. 15. XII შენბრუნის [[ციხესიმაგრე]]ში, ვენაში. საფრანგეთის მხრიდან ხელი მოაწერა გენერალმა დიუროკმა, პრუსიის მხრიდან – ჰაუგვიცმა. 1805 წ. 3.XI ფრიდრიხ-ვილჰელმისა და ალექსანდრე I-ის მიერ დადებული [[პოტსდამის სამოკავშირეო კონვენცია 1805|პოტსდამის სამოკავშირეო კონვენციის]] მიხედვით, პრუსია [[რუსეთის იმპერია|რუსეთსა]] და [[ავსტრია]]ს და, მეორე მხრივ, საფრანგეთს შორის მოლაპარაკებებში შუამავლის როლს კისრულობდა და ვალდებულებას იღებდა, გადაეცა [[ნაპოლეონ I]]-თვის მოკავშირეთა მიერ შემუშავებული [[ზავი]]ს პირობები. ამ მიზნით ნაპოლეონის მიერ პრუსიის მეფის შუამდგომლობაზე უარის თქმის შემთხვევაში, პრუსია უნდა შესულიყო ანტიფრანგელ [[კოალიცია]]ში. შეიტყო თუ არა აუსტერლიცთან ფრანგების გამარჯვების (2. XII) შესახებ, ჰაუგეიცმა გადაწყვიტა, შეეცვალა ტაქტიკა – ულტიმატუმის წაყენების ნაცვლად ნაპოლეონს გამარჯვება მიულოცა და საფრანგეთთან პრუსიისთვის სამარცხვინო სამოკავშირეო ხელშეკრულებას მოაწერა ხელი. შენბრუნის სამოკავშირეო ხელშეკრულების მიხედვით, პრესია უარს ამბობდა თავისი ტერიტორიის ნაწილზე – ნევშატელის სამთავროზე [[შვეიცარია]]ში, ანსაბახსა და ბაიროითზე ბავარიაში, ბერგსა, ვეზელსა და კლევეზე რაინზე. სანაცვლოდ, ნაპოლეონმა პრუსიას დაუთმო ინგლისისთვის წართმეული ჰანოვერი, რითაც ამ ორ სახელმწიფოს შორის წინააღმდეგობის გაღვივებას ცდილობდა. შენბრუნის სამოკავშირეო ხელშეკრულების დადებამ შეასუსტა პრუსიის პოზიციები და შემდგომში ნაპოლეონს მისი დამარცხება გაუადვილა. | + | '''შენბრუნის სამოკავშირეო ხელშეკრულება''' – დაიდო [[საფრანგეთი|საფრანგეთსა]] და [[პრუსია]]ს შორის 1805 წ. 15. XII შენბრუნის [[ციხესიმაგრე]]ში, ვენაში. საფრანგეთის მხრიდან ხელი მოაწერა [[გენერალი|გენერალმა]] დიუროკმა, პრუსიის მხრიდან – ჰაუგვიცმა. |
| + | |||
| + | 1805 წ. 3.XI ფრიდრიხ-ვილჰელმისა და ალექსანდრე I-ის მიერ დადებული [[პოტსდამის სამოკავშირეო კონვენცია 1805|პოტსდამის სამოკავშირეო კონვენციის]] მიხედვით, პრუსია [[რუსეთის იმპერია|რუსეთსა]] და [[ავსტრია]]ს და, მეორე მხრივ, საფრანგეთს შორის მოლაპარაკებებში შუამავლის როლს კისრულობდა და ვალდებულებას იღებდა, გადაეცა [[ნაპოლეონ I]]-თვის მოკავშირეთა მიერ შემუშავებული [[ზავი]]ს პირობები. ამ მიზნით ნაპოლეონის მიერ პრუსიის მეფის შუამდგომლობაზე უარის თქმის შემთხვევაში, პრუსია უნდა შესულიყო ანტიფრანგელ [[კოალიცია]]ში. შეიტყო თუ არა აუსტერლიცთან ფრანგების გამარჯვების (2. XII) შესახებ, ჰაუგეიცმა გადაწყვიტა, შეეცვალა ტაქტიკა – ულტიმატუმის წაყენების ნაცვლად ნაპოლეონს გამარჯვება მიულოცა და საფრანგეთთან პრუსიისთვის სამარცხვინო სამოკავშირეო ხელშეკრულებას მოაწერა ხელი. შენბრუნის სამოკავშირეო ხელშეკრულების მიხედვით, პრესია უარს ამბობდა თავისი ტერიტორიის ნაწილზე – ნევშატელის სამთავროზე [[შვეიცარია]]ში, ანსაბახსა და ბაიროითზე ბავარიაში, ბერგსა, ვეზელსა და კლევეზე რაინზე. სანაცვლოდ, ნაპოლეონმა პრუსიას დაუთმო ინგლისისთვის წართმეული ჰანოვერი, რითაც ამ ორ სახელმწიფოს შორის წინააღმდეგობის გაღვივებას ცდილობდა. შენბრუნის სამოკავშირეო ხელშეკრულების დადებამ შეასუსტა პრუსიის პოზიციები და შემდგომში ნაპოლეონს მისი დამარცხება გაუადვილა. | ||
| ხაზი 5: | ხაზი 7: | ||
* [[ქართული დიპლომატიური ლექსიკონი]] | * [[ქართული დიპლომატიური ლექსიკონი]] | ||
[[კატეგორია: სამოკავშირეო ხელშეკრულებები]] | [[კატეგორია: სამოკავშირეო ხელშეკრულებები]] | ||
| − | [[კატეგორია:საფრანგეთ პრუსიის ხელშეკრულებები]] | + | [[კატეგორია:საფრანგეთ-პრუსიის ხელშეკრულებები]] |
მიმდინარე ცვლილება 01:08, 10 ოქტომბერი 2024 მდგომარეობით
შენბრუნის სამოკავშირეო ხელშეკრულება – დაიდო საფრანგეთსა და პრუსიას შორის 1805 წ. 15. XII შენბრუნის ციხესიმაგრეში, ვენაში. საფრანგეთის მხრიდან ხელი მოაწერა გენერალმა დიუროკმა, პრუსიის მხრიდან – ჰაუგვიცმა.
1805 წ. 3.XI ფრიდრიხ-ვილჰელმისა და ალექსანდრე I-ის მიერ დადებული პოტსდამის სამოკავშირეო კონვენციის მიხედვით, პრუსია რუსეთსა და ავსტრიას და, მეორე მხრივ, საფრანგეთს შორის მოლაპარაკებებში შუამავლის როლს კისრულობდა და ვალდებულებას იღებდა, გადაეცა ნაპოლეონ I-თვის მოკავშირეთა მიერ შემუშავებული ზავის პირობები. ამ მიზნით ნაპოლეონის მიერ პრუსიის მეფის შუამდგომლობაზე უარის თქმის შემთხვევაში, პრუსია უნდა შესულიყო ანტიფრანგელ კოალიციაში. შეიტყო თუ არა აუსტერლიცთან ფრანგების გამარჯვების (2. XII) შესახებ, ჰაუგეიცმა გადაწყვიტა, შეეცვალა ტაქტიკა – ულტიმატუმის წაყენების ნაცვლად ნაპოლეონს გამარჯვება მიულოცა და საფრანგეთთან პრუსიისთვის სამარცხვინო სამოკავშირეო ხელშეკრულებას მოაწერა ხელი. შენბრუნის სამოკავშირეო ხელშეკრულების მიხედვით, პრესია უარს ამბობდა თავისი ტერიტორიის ნაწილზე – ნევშატელის სამთავროზე შვეიცარიაში, ანსაბახსა და ბაიროითზე ბავარიაში, ბერგსა, ვეზელსა და კლევეზე რაინზე. სანაცვლოდ, ნაპოლეონმა პრუსიას დაუთმო ინგლისისთვის წართმეული ჰანოვერი, რითაც ამ ორ სახელმწიფოს შორის წინააღმდეგობის გაღვივებას ცდილობდა. შენბრუნის სამოკავშირეო ხელშეკრულების დადებამ შეასუსტა პრუსიის პოზიციები და შემდგომში ნაპოლეონს მისი დამარცხება გაუადვილა.
