მილორავა შოთა
| (ერთი მომხმარებლის 3 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| + | [[ფაილი:Sota milorava.PNG|thumb|შოთა მილორავა]] | ||
'''შოთა მილორავა''' − (22 იანვარი 1925, [[თბილისი]] – 16. IV. 1990, [[თბილისი]]), ქართველი კომპოზიტორი, პედაგოგი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1979). | '''შოთა მილორავა''' − (22 იანვარი 1925, [[თბილისი]] – 16. IV. 1990, [[თბილისი]]), ქართველი კომპოზიტორი, პედაგოგი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1979). | ||
| ხაზი 4: | ხაზი 5: | ||
| − | + | ==წყარო== | |
| + | [[მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]] | ||
[[კატეგორია:კომპოზიტორები]] | [[კატეგორია:კომპოზიტორები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები]] | [[კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები]] | ||
[[კატეგორია:საქართველოს სახალხო არტისტები]] | [[კატეგორია:საქართველოს სახალხო არტისტები]] | ||
[[კატეგორია:მილორავები]] | [[კატეგორია:მილორავები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:34, 2 მაისი 2025 მდგომარეობით
შოთა მილორავა − (22 იანვარი 1925, თბილისი – 16. IV. 1990, თბილისი), ქართველი კომპოზიტორი, პედაგოგი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1979).
1947 დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (ხელმძღვანელი პროფ. ა. ბალანჩივაძე), ამავე წლიდან მუშაობდა სახელმწიფო საგუნდო კაპელის კონცერტმაისტერად, 1952-იდან პედაგოგ-ქორმაისტერად. კონსერვატორიის პედაგოგად (1977, დოცენტი). შ. მილორავას შემოქმედებაში წამყვანი ადგილი უჭირავს ოპერეტას. მისი 26 ოპერეტიდან აღსანიშნავია „სასიძოები“ (1952), „საყვარელი დისწული“ (1955), „სიმღერა თბილისზე“ (1958), „მხოლოდ შენ ერთს“ (1961), „სამი ბატონის მსახური“ (1962) და სხვ. მასვე ეკუთვნის ი. დუნაევსკის ოპერეტის „ოქროს ველის“ მუსიკალური რედაქცია, რომელიც „გაბზარული ფირფიტის“ სახელწოდებით დაიდგა თბილისის მუსკომედიის თეატრში (1970). მ. მრავალი საგუნდო და საესტრადო სიმღერის ავტორია. რომელთაგანაც აღსანიშნავია: „საფესტივალო“, „მეჩაიეთა სიმღერა“, „სიმღერა საქართველოზე“, „სიმღერა მასწავლებელზე“, „კოლხეთის ტურფა ქალები“, „სიმღერა რუსთაველზე“, „საქართველოვ – იდღეგრძელე“, „ჩიორა“, „ვინც ამ გოგოს გააცინებს“ და სხვ.
