ებანოიძე ზაალ
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ებანოიძე ზაალ“ გადაიტანა გვერდზე „ზაალ ებანოიძე“) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 5 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ებანოიძე ზაალ''' – (1939), პოეტი. დაიბადა სოფელ დიმში (ბაღდათი). 1971 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1957 წელს პირველი ლექსები გამოაქვეყნა; 1973 წელს გამოიცა მისი პირველი კრებული – „ლექსები”; ავტორია პოეტური კრებულებისა: „მთვარის კელაპტარი“ (1977), „წვიმის შვილი“ (1979), „იწყება აღმართი” (1981), „ხატი მამული” (1985), „ციდან დასარეკი ზარები” (1986), „მარადიული რთველი” (1989), პოემები (1990), რჩეული (2008), „70 ლექსი” (2009); ავტორია, აგრეთვე, საბავშვო ლექსებისა; მისი პოეზია გამოირჩევა ვერსიფიკაციული თავისთავადობით და მრავალფეროვნებით. | + | [[ფაილი:Zaal ebanoidze.PNG|thumb|ზაალ ებანოიძე]] |
| + | '''ებანოიძე ზაალ''' – (1939), პოეტი. დაიბადა სოფელ დიმში ([[ბაღდათი]]). 1971 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1957 წელს პირველი [[ლექსი|ლექსები]] გამოაქვეყნა; 1973 წელს გამოიცა მისი პირველი კრებული – „ლექსები”; ავტორია პოეტური კრებულებისა: „მთვარის კელაპტარი“ (1977), „წვიმის შვილი“ (1979), „იწყება აღმართი” (1981), „ხატი მამული” (1985), „ციდან დასარეკი ზარები” (1986), „მარადიული რთველი” (1989), პოემები (1990), რჩეული (2008), „70 ლექსი” (2009); ავტორია, აგრეთვე, საბავშვო ლექსებისა; მისი [[პოეზია]] გამოირჩევა ვერსიფიკაციული თავისთავადობით და მრავალფეროვნებით. | ||
| − | აღარ ისმის | + | ::აღარ ისმის „რაშო-რერა”... |
| − | აღარ ისმის | + | ::აღარ ისმის „რაშო-რერა”, |
| − | – სანატრელი ხმები | + | ::– სანატრელი ხმები |
| − | და გსურს საფრთხის აშორება | + | ::და გსურს საფრთხის აშორება |
| − | მეტაფორულ თქმებით. | + | ::მეტაფორულ თქმებით. |
| − | ჩაძირული ცხადი ძილში | + | ::ჩაძირული ცხადი ძილში |
| − | მიზეზია სიზმრის | + | ::მიზეზია სიზმრის |
| − | არც რო | + | ::არც რო – სიურეალიზმი, |
| − | არც რო | + | ::არც რო – ფუტურიზმი. |
| − | იწყებ: | + | ::იწყებ: „თუმცა” ანდა „თურმე” |
| − | სიტყვას სმენით ირჩევ; | + | ::სიტყვას სმენით ირჩევ; |
| − | აფსუს, რა დროს აფათურებს | + | ::აფსუს, რა დროს აფათურებს |
| − | ხელებს სულში ნიცშე. | + | ::ხელებს სულში ნიცშე. |
| − | სევდა უფრო გემატება | + | ::სევდა უფრო გემატება |
| − | და მძიმდება თვალი, | + | ::და მძიმდება თვალი, |
| − | იწვის ცაში კელაპტრებად | + | ::იწვის ცაში კელაპტრებად |
| − | ჩინარები ჭალის. | + | ::ჩინარები ჭალის. |
| − | ზოგჯერ | + | ::ზოგჯერ – მესენაკე ბერი, |
| − | ზოგჯერ | + | ::ზოგჯერ – სისხლის მონა, |
| − | შენსას ჭრი და შენსას მღერი, | + | ::შენსას ჭრი და შენსას მღერი, |
| − | შენი ადლით ზომავ. | + | ::შენი ადლით ზომავ. |
| − | მაგრამ, მაინც დუმხარ, სადაც | + | ::მაგრამ, მაინც დუმხარ, სადაც |
| − | დევს სასაზღვრო ზოლი | + | ::დევს სასაზღვრო ზოლი |
| − | და გზა გადის უფალსა და | + | ::და გზა გადის უფალსა და |
| − | ზარატუსტრას შორის. | + | ::ზარატუსტრას შორის. |
==წყარო== | ==წყარო== | ||
[[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]] | [[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საბავშვო პოეტები]] | ||
[[კატეგორია:ებანოიძეები]] | [[კატეგორია:ებანოიძეები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:46, 29 ივლისი 2025 მდგომარეობით
ებანოიძე ზაალ – (1939), პოეტი. დაიბადა სოფელ დიმში (ბაღდათი). 1971 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1957 წელს პირველი ლექსები გამოაქვეყნა; 1973 წელს გამოიცა მისი პირველი კრებული – „ლექსები”; ავტორია პოეტური კრებულებისა: „მთვარის კელაპტარი“ (1977), „წვიმის შვილი“ (1979), „იწყება აღმართი” (1981), „ხატი მამული” (1985), „ციდან დასარეკი ზარები” (1986), „მარადიული რთველი” (1989), პოემები (1990), რჩეული (2008), „70 ლექსი” (2009); ავტორია, აგრეთვე, საბავშვო ლექსებისა; მისი პოეზია გამოირჩევა ვერსიფიკაციული თავისთავადობით და მრავალფეროვნებით.
- აღარ ისმის „რაშო-რერა”...
- აღარ ისმის „რაშო-რერა”,
- – სანატრელი ხმები
- და გსურს საფრთხის აშორება
- მეტაფორულ თქმებით.
- ჩაძირული ცხადი ძილში
- მიზეზია სიზმრის
- არც რო – სიურეალიზმი,
- არც რო – ფუტურიზმი.
- იწყებ: „თუმცა” ანდა „თურმე”
- სიტყვას სმენით ირჩევ;
- აფსუს, რა დროს აფათურებს
- ხელებს სულში ნიცშე.
- სევდა უფრო გემატება
- და მძიმდება თვალი,
- იწვის ცაში კელაპტრებად
- ჩინარები ჭალის.
- ზოგჯერ – მესენაკე ბერი,
- ზოგჯერ – სისხლის მონა,
- შენსას ჭრი და შენსას მღერი,
- შენი ადლით ზომავ.
- მაგრამ, მაინც დუმხარ, სადაც
- დევს სასაზღვრო ზოლი
- და გზა გადის უფალსა და
- ზარატუსტრას შორის.
