მაჰაბჰარატა
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''მაჰაბჰარატა''' - (დიდი ბჰარატა), - ვრცელი პოემა, რომლის ფასი ინდოელთა სულიერი კულტურისათვის განუზომელია. ამას ცხადყოფს [[ინდოეთის რესპუბლიკა|ინდოეთის რესპუბლიკის]] სახელი ჰინდი ენაზე - ბჰარატა. | + | '''მაჰაბჰარატა''' - (დიდი ბჰარატა), - ვრცელი [[პოემა]], რომლის ფასი ინდოელთა სულიერი კულტურისათვის განუზომელია. ამას ცხადყოფს [[ინდოეთის რესპუბლიკა|ინდოეთის რესპუბლიკის]] სახელი ჰინდი ენაზე - [[ბჰარატა]]. |
„მაჰაბჰარატა“ გვამცნობს ისტორიულ, - ძვ.წ. XI-X სს-ის, ამბავს - ძალაუფლებისათვის [[ბრძოლა|ბრძოლას]] ბჰარატთა გვარის ორ შტოს - პანდავებსა და კაურავებს, ე.ი. პანდუსა და კურუს შთამომავლებს შორის. ეს იყო სასტიკი ომი, რასაც აურაცხელი მსხვერპლი მოჰყვა. სისხლმა დააფიქრა საზოგადოება და გააღვივა მშვიდობისა და სათნოების იმპულსი; შერიგების, პატიების, შეწყალების, საღმრთო ვალის შეგნებისა და გათავისების სულისკვეთება, რაც არის ძირითადი სათქმელი აღნიშნული ძეგლისა ზოგადად და, კერძოდ, რამდენიმე ჩართული ეპიზოდისა, რომელთაგან ზოგს დამოუკიდებელი ნაწარმოების სახე აქვს. ასეთებია: „რამაიანა“, „ბჰაგავატგიტა“, „სავიტრი“ და სხვა (სამივე თარგმნილია ქართულ ენაზე და გამოქვეყნებულია კომენტარებით). | „მაჰაბჰარატა“ გვამცნობს ისტორიულ, - ძვ.წ. XI-X სს-ის, ამბავს - ძალაუფლებისათვის [[ბრძოლა|ბრძოლას]] ბჰარატთა გვარის ორ შტოს - პანდავებსა და კაურავებს, ე.ი. პანდუსა და კურუს შთამომავლებს შორის. ეს იყო სასტიკი ომი, რასაც აურაცხელი მსხვერპლი მოჰყვა. სისხლმა დააფიქრა საზოგადოება და გააღვივა მშვიდობისა და სათნოების იმპულსი; შერიგების, პატიების, შეწყალების, საღმრთო ვალის შეგნებისა და გათავისების სულისკვეთება, რაც არის ძირითადი სათქმელი აღნიშნული ძეგლისა ზოგადად და, კერძოდ, რამდენიმე ჩართული ეპიზოდისა, რომელთაგან ზოგს დამოუკიდებელი ნაწარმოების სახე აქვს. ასეთებია: „რამაიანა“, „ბჰაგავატგიტა“, „სავიტრი“ და სხვა (სამივე თარგმნილია ქართულ ენაზე და გამოქვეყნებულია კომენტარებით). | ||
მიმდინარე ცვლილება 17:09, 29 ივლისი 2025 მდგომარეობით
მაჰაბჰარატა - (დიდი ბჰარატა), - ვრცელი პოემა, რომლის ფასი ინდოელთა სულიერი კულტურისათვის განუზომელია. ამას ცხადყოფს ინდოეთის რესპუბლიკის სახელი ჰინდი ენაზე - ბჰარატა.
„მაჰაბჰარატა“ გვამცნობს ისტორიულ, - ძვ.წ. XI-X სს-ის, ამბავს - ძალაუფლებისათვის ბრძოლას ბჰარატთა გვარის ორ შტოს - პანდავებსა და კაურავებს, ე.ი. პანდუსა და კურუს შთამომავლებს შორის. ეს იყო სასტიკი ომი, რასაც აურაცხელი მსხვერპლი მოჰყვა. სისხლმა დააფიქრა საზოგადოება და გააღვივა მშვიდობისა და სათნოების იმპულსი; შერიგების, პატიების, შეწყალების, საღმრთო ვალის შეგნებისა და გათავისების სულისკვეთება, რაც არის ძირითადი სათქმელი აღნიშნული ძეგლისა ზოგადად და, კერძოდ, რამდენიმე ჩართული ეპიზოდისა, რომელთაგან ზოგს დამოუკიდებელი ნაწარმოების სახე აქვს. ასეთებია: „რამაიანა“, „ბჰაგავატგიტა“, „სავიტრი“ და სხვა (სამივე თარგმნილია ქართულ ენაზე და გამოქვეყნებულია კომენტარებით).
