გეწაძე აკაკი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 24: | ხაზი 24: | ||
[[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]] | [[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საბჭოთა პოეტები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საბჭოთა მწერლები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი დრამატურგები]] | [[კატეგორია:ქართველი დრამატურგები]] | ||
[[კატეგორია:გეწაძეები]] | [[კატეგორია:გეწაძეები]] | ||
17:41, 13 აგვისტო 2025-ის ვერსია
გეწაძე აკაკი– (1923 – 2008), ქართველი მწერალი, დრამატურგი და პოეტი. დაიბადა სოფელ წესში (ონი); 1953 წელს დაამთავრა თსუ. იყო მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე; მუშაობდა რესპუბლიკის მთავარი გაზეთის, „კომუნისტის” საკუთარ კორესპონდენტად რაჭა-ლეჩხუმში; მისი ძირითადი ლიტერატურული საქმიანობა დაკავშირებული იყო პროზასა და დრამატურგიასთან, მაგრამ აქვეყნებდა ლექსებსაც (კრებულები: „კეთილი კვალი”, 1961 და „აფეთქებული დუმილი”, 1973).
- * * *
- ცას და მიწას ვინ მისცა ფერი, ასე ბევრი?
- ტკბილი ცეცხლით ამღერდა
- ქვა ბუხრის და კერის.
- აგალობდა შარაგზა, აგალობდა ქვევრი...
- შემოდგომა ქეიფობს, შემოდგომა მღერის.
- ძირს დააგდო ბოხოხი, ცას ავარდა მტვერი:
- - აი, ასე დაემხოს, მიწავ, შენი მტერი!
- ყველას მარად უყვარდე, შეგელიოს ვერვინ,
- გაუტოლდეს მეცხრე ცას შენი სახლის ჭერი.
- ვინც სიკეთის გზას ადგას, გყავდეს ბედნიერი,
- როცა მზე მოგწყინდება, დადგეს წვიმის ჯერი,
- მიწის ლოცვით აივსოს ზეცა მტრედისფერი...
- შემოდგომა ქეიფობს, შემოდგომა მღერის.
