ჭრელაშვილი სტეფანე
მ (მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „ჭრელაშვილი სტეფანე“ გადაიტანა გვერდზე „სტეფანე ჭრელაშვილი“) |
(→წყარო) |
||
| (2 მომხმარებლების 3 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Stefane chrelashvili.jpg|thumb|სტეფანე ჭრელაშვილი]] | [[ფაილი:Stefane chrelashvili.jpg|thumb|სტეფანე ჭრელაშვილი]] | ||
| − | '''ჭრელაშვილი სტეფანე''' (ფსევდონიმები: „ტატალა“, „სანო“) (1857– 1917) | + | '''ჭრელაშვილი სტეფანე''' – (ფსევდონიმები: „ტატალა“, „სანო“), (1857– 1917), პუბლიცისტი, კრიტიკოსი. ქართველ ხალხოსანთა წარმომადგენელი. |
| + | |||
| + | სიღნაღის საქალაქო სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ (1872) სწავლობდა [[თბილისი|თბილისის]] სასულიერო სემინარიაში და პეტერბურგის უნივერსიტეტში (თავისუფალ მსმენელად). მონაწილეობდა ქართველ რევოლუციონერ-ხალხოსანთა არალეგალურ წრეში. პოლიტიკური შეხედულებების გამო არაერთხელ იყო დაპატიმრებული თანამშრომლობდა „[[იმედი (ჟურნალი)|იმედში]]“. „[[დროება (გაზეთი)|დროებაში]]“, (სადაც 1875 წ. გამოქვეყნდა მისი პირველი პუბლიცისტური წერილი), „[[ივერია (გაზეთი და ჟურნალი)|ივერიაში]]“, „კავკაზსა“ და „ვოზროჟდენიეში“. თავის „შინაურ მიმოხილვებში“ მსჯელობდა ქართველი ხალხის სოციალურ და პოლიტიკურ ცხოვრებაზე, კულტურის საკითხებზე. ავტორია წერილების სერიისა „ქართველთა შორის“. ლიტერატურულ-კრიტიკულ სტატიებში მიმოხილული აქვს იმდროინდელი ქართული მწერლობა. ფლობდა უცხო ენებს და ეწეოდა მთარგმნელობითს მუშაობასაც. | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
| ხაზი 8: | ხაზი 13: | ||
* [[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]]. | * [[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]]. | ||
| − | [[კატეგორია: ქართველი | + | [[კატეგორია: ქართველი პუბლიცისტები]] |
| + | [[კატეგორია: ქართველი კრიტიკოსები]] | ||
| + | [[კატეგორია: ქართველი მთარგმნელები]] | ||
[[კატეგორია:ჭრელაშვილები]] | [[კატეგორია:ჭრელაშვილები]] | ||
| + | [[კატეგორია: ქართველი ხალხოსნები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 17:24, 6 ოქტომბერი 2025 მდგომარეობით
ჭრელაშვილი სტეფანე – (ფსევდონიმები: „ტატალა“, „სანო“), (1857– 1917), პუბლიცისტი, კრიტიკოსი. ქართველ ხალხოსანთა წარმომადგენელი.
სიღნაღის საქალაქო სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ (1872) სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში და პეტერბურგის უნივერსიტეტში (თავისუფალ მსმენელად). მონაწილეობდა ქართველ რევოლუციონერ-ხალხოსანთა არალეგალურ წრეში. პოლიტიკური შეხედულებების გამო არაერთხელ იყო დაპატიმრებული თანამშრომლობდა „იმედში“. „დროებაში“, (სადაც 1875 წ. გამოქვეყნდა მისი პირველი პუბლიცისტური წერილი), „ივერიაში“, „კავკაზსა“ და „ვოზროჟდენიეში“. თავის „შინაურ მიმოხილვებში“ მსჯელობდა ქართველი ხალხის სოციალურ და პოლიტიკურ ცხოვრებაზე, კულტურის საკითხებზე. ავტორია წერილების სერიისა „ქართველთა შორის“. ლიტერატურულ-კრიტიკულ სტატიებში მიმოხილული აქვს იმდროინდელი ქართული მწერლობა. ფლობდა უცხო ენებს და ეწეოდა მთარგმნელობითს მუშაობასაც.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- ლ. ჭრელაშვილი, სტეფანე ჭრელაშვილი, 1963.
