ჟორდანია გიზო
(→წყარო) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Gizo Jordania.PNG|thumb|140პქ|გიზო ჟორდანია]] | [[ფაილი:Gizo Jordania.PNG|thumb|140პქ|გიზო ჟორდანია]] | ||
| − | '''გიზო ჟორდანია''' – რეჟისორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი, პროფესორი, ა. შვაიცერის „მშვიდობის მედლის“ მფლობელი, კოტე მარჯანიშვილის სახელობის, სანდრო ახმეტელის სახელობის, მემედ აბაშიძის სახელობის პრემიების ლაურეატი, შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1995). | + | '''გიზო ჟორდანია''' – (დ. 25 სექტემბერი, 1934, ლანჩხუთი — გ. 19 ნოემბერი, 2016, [[თბილისი]]), რეჟისორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი, პროფესორი, ა. შვაიცერის „მშვიდობის მედლის“ მფლობელი, კოტე მარჯანიშვილის სახელობის, სანდრო ახმეტელის სახელობის, მემედ აბაშიძის სახელობის პრემიების ლაურეატი, შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1995). |
დაიბადა 1934 წლის 25 სექტემბერს ლანჩხუთში, მოსამსახურის ოჯახში. 1952 წელს დაამთავრა თბილისის 24-ე ვაჟთა საშუალო სკოლა, 1957 წელს — შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი (იქვე დატოვებული იქნა პედაგოგად). 1961 წელს დაინიშნა [[ბათუმის ილია ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრი|ბათუმის ი. ჭავჭავაძის სახელობის დრამატული თეატრი]]ს მთავარ რეჟისორად. 1965-1970 წლებში მუშაობდა რუსთაველის სახელობის თეატრში მთავარ რეჟისორად, 1970-1979 წლებში [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრი]]ს მთავარი რეჟისორია. 1979-1986 წლებში გრიბოედოვის სახელობის თეატრის დირექტორი და ამავე დროს მთავარი რეჟისორიცაა. 1986-1991 წლებში რუსთაველის თეატრის მთავარი რეჟისორი და მცირე სცენის ხელმძღვანელია. 1991 წელს — შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის რექტორად ინიშნება (1992-წელს უკვე ირჩევენ ამავე თანამდებობაზე). | დაიბადა 1934 წლის 25 სექტემბერს ლანჩხუთში, მოსამსახურის ოჯახში. 1952 წელს დაამთავრა თბილისის 24-ე ვაჟთა საშუალო სკოლა, 1957 წელს — შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი (იქვე დატოვებული იქნა პედაგოგად). 1961 წელს დაინიშნა [[ბათუმის ილია ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრი|ბათუმის ი. ჭავჭავაძის სახელობის დრამატული თეატრი]]ს მთავარ რეჟისორად. 1965-1970 წლებში მუშაობდა რუსთაველის სახელობის თეატრში მთავარ რეჟისორად, 1970-1979 წლებში [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრი]]ს მთავარი რეჟისორია. 1979-1986 წლებში გრიბოედოვის სახელობის თეატრის დირექტორი და ამავე დროს მთავარი რეჟისორიცაა. 1986-1991 წლებში რუსთაველის თეატრის მთავარი რეჟისორი და მცირე სცენის ხელმძღვანელია. 1991 წელს — შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის რექტორად ინიშნება (1992-წელს უკვე ირჩევენ ამავე თანამდებობაზე). | ||
| − | გიზო ჟორდანიას დადგმული აქვს ასამდე სპექტაკლი. მათ შორის: [[კლდიაშვილი დავით|დ. კლდიაშვილი]]ს „სამანიშვილის დედინაცვალი“, [[შექსპირი უილიამ|შექსპირი]]ს „ჰამლეტი“, მ. ჯავახიშვილის „მუსუსი“ (რუსთაველის თეატრი), [[კაკაბაძე პოლიკარპე|პ. კაკაბაძის]] „ყვარყვარე თუთაბერი“, [[ვაჟა-ფშაველა]]ს „გველისმჭამელი“, ა. სამსონიას „ჩემი შვილი სიმონი“ (ბათუმის თეატრი), [[დუმბაძე ნოდარ|ნ. დუმბაძის]] „მარადისობის კანონი“, პ. კაკაბაძის „ყვარყვარე | + | გიზო ჟორდანიას დადგმული აქვს ასამდე სპექტაკლი. მათ შორის: [[კლდიაშვილი დავით|დ. კლდიაშვილი]]ს „სამანიშვილის დედინაცვალი“, [[შექსპირი უილიამ|შექსპირი]]ს „ჰამლეტი“, მ. ჯავახიშვილის „მუსუსი“ (რუსთაველის თეატრი), [[კაკაბაძე პოლიკარპე|პ. კაკაბაძის]] „ყვარყვარე თუთაბერი“, [[ვაჟა-ფშაველა]]ს „გველისმჭამელი“, ა. სამსონიას „ჩემი შვილი სიმონი“ (ბათუმის თეატრი), [[დუმბაძე ნოდარ|ნ. დუმბაძის]] „მარადისობის კანონი“, პ. კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“ (სოხუმის თეატრი), რ. გაბრიაძის „სამოთხის ჩიტი“ (მარჯანიშვილის თეატრი), [[ფალიაშვილი ზაქარია|ზ. ფალიაშვილი]]ს „აბესალომ და ეთერი“, [[თაქთაქიშვილი ოთარ|ო. თაქთაქიშვილის]] „მინდია“ (ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრი), ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“ და [[ლაღიძე რევაზ|რ. ლაღიძის]] „ლელა“ (ბათუმის საოპერო თეატრი). |
გ. ჟორდანიამ 70-იან წლებში გერმანიაში დადგა ზ. ფალიაშვილის „დაისი“ (1973), „აბესალომ და ეთერი“ (1976) და ო. თაქთაქიშვილის „მინდია“ (1974). დადგმებს ფართოდ გამოეხმაურა უცხოეთის პრესა. | გ. ჟორდანიამ 70-იან წლებში გერმანიაში დადგა ზ. ფალიაშვილის „დაისი“ (1973), „აბესალომ და ეთერი“ (1976) და ო. თაქთაქიშვილის „მინდია“ (1974). დადგმებს ფართოდ გამოეხმაურა უცხოეთის პრესა. | ||
| ხაზი 14: | ხაზი 14: | ||
ჟ. ბათუმის ბავშვთა საოპერო თეატრის ერთ-ერთი დამაარსებელია, სადაც [[გოცი კარლო|კ. გოცის]] მიხედვით დადგა „პრინცესა ტურანდოტი“ (2000). 2016 თბილისის განახლებულ საოპერო თეატრში დადგა ზ. ფალიაშვილის ოპერა „აბესალომ და ეთერი“. | ჟ. ბათუმის ბავშვთა საოპერო თეატრის ერთ-ერთი დამაარსებელია, სადაც [[გოცი კარლო|კ. გოცის]] მიხედვით დადგა „პრინცესა ტურანდოტი“ (2000). 2016 თბილისის განახლებულ საოპერო თეატრში დადგა ზ. ფალიაშვილის ოპერა „აბესალომ და ეთერი“. | ||
| − | |||
| − | |||
| ხაზი 21: | ხაზი 19: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
[[რუსთაველის პრემიის ლაურეატები]] | [[რუსთაველის პრემიის ლაურეატები]] | ||
| − | |||
[[კატეგორია:ქართველი რეჟისორები]] | [[კატეგორია:ქართველი რეჟისორები]] | ||
[[კატეგორია:საქართველოს სსრ სახალხო არტისტები]] | [[კატეგორია:საქართველოს სსრ სახალხო არტისტები]] | ||
| ხაზი 27: | ხაზი 24: | ||
[[კატეგორია:კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატები]] | [[კატეგორია:კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატები]] | ||
[[კატეგორია:სანდრო ახმეტელის სახელობის პრემის ლაურეატები]] | [[კატეგორია:სანდრო ახმეტელის სახელობის პრემის ლაურეატები]] | ||
| − | [[კატეგორია:მემედ აბაშიძის სახელობის | + | [[კატეგორია:მემედ აბაშიძის სახელობის პრემიის ლაურეატები]] |
[[კატეგორია:საქართველოს თეატრალური უნივერსიტეტის რექტორები]] | [[კატეგორია:საქართველოს თეატრალური უნივერსიტეტის რექტორები]] | ||
[[კატეგორია:ჟორდანიები]] | [[კატეგორია:ჟორდანიები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 11:41, 9 ოქტომბერი 2025 მდგომარეობით
გიზო ჟორდანია – (დ. 25 სექტემბერი, 1934, ლანჩხუთი — გ. 19 ნოემბერი, 2016, თბილისი), რეჟისორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი, პროფესორი, ა. შვაიცერის „მშვიდობის მედლის“ მფლობელი, კოტე მარჯანიშვილის სახელობის, სანდრო ახმეტელის სახელობის, მემედ აბაშიძის სახელობის პრემიების ლაურეატი, შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1995).
დაიბადა 1934 წლის 25 სექტემბერს ლანჩხუთში, მოსამსახურის ოჯახში. 1952 წელს დაამთავრა თბილისის 24-ე ვაჟთა საშუალო სკოლა, 1957 წელს — შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი (იქვე დატოვებული იქნა პედაგოგად). 1961 წელს დაინიშნა ბათუმის ი. ჭავჭავაძის სახელობის დრამატული თეატრის მთავარ რეჟისორად. 1965-1970 წლებში მუშაობდა რუსთაველის სახელობის თეატრში მთავარ რეჟისორად, 1970-1979 წლებში თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მთავარი რეჟისორია. 1979-1986 წლებში გრიბოედოვის სახელობის თეატრის დირექტორი და ამავე დროს მთავარი რეჟისორიცაა. 1986-1991 წლებში რუსთაველის თეატრის მთავარი რეჟისორი და მცირე სცენის ხელმძღვანელია. 1991 წელს — შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის რექტორად ინიშნება (1992-წელს უკვე ირჩევენ ამავე თანამდებობაზე).
გიზო ჟორდანიას დადგმული აქვს ასამდე სპექტაკლი. მათ შორის: დ. კლდიაშვილის „სამანიშვილის დედინაცვალი“, შექსპირის „ჰამლეტი“, მ. ჯავახიშვილის „მუსუსი“ (რუსთაველის თეატრი), პ. კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“, ვაჟა-ფშაველას „გველისმჭამელი“, ა. სამსონიას „ჩემი შვილი სიმონი“ (ბათუმის თეატრი), ნ. დუმბაძის „მარადისობის კანონი“, პ. კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“ (სოხუმის თეატრი), რ. გაბრიაძის „სამოთხის ჩიტი“ (მარჯანიშვილის თეატრი), ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“, ო. თაქთაქიშვილის „მინდია“ (ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრი), ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“ და რ. ლაღიძის „ლელა“ (ბათუმის საოპერო თეატრი).
გ. ჟორდანიამ 70-იან წლებში გერმანიაში დადგა ზ. ფალიაშვილის „დაისი“ (1973), „აბესალომ და ეთერი“ (1976) და ო. თაქთაქიშვილის „მინდია“ (1974). დადგმებს ფართოდ გამოეხმაურა უცხოეთის პრესა.
1993 წელს ბათუმში გიზო ჟორდანიას სპექტაკლით (ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“) საფუძველი ჩაეყარა ახალ საოპერო თეატრს.
1995 წელს, ბათუმის საოპერო თეატრის სცენაზე დადგმული ოპერების: ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერის“ და რ. ლაღიძის „ლელას“ რეჟისურისათვის, გაიოზ (გიზო) ჟორდანიას შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია მიენიჭა.
ჟ. ბათუმის ბავშვთა საოპერო თეატრის ერთ-ერთი დამაარსებელია, სადაც კ. გოცის მიხედვით დადგა „პრინცესა ტურანდოტი“ (2000). 2016 თბილისის განახლებულ საოპერო თეატრში დადგა ზ. ფალიაშვილის ოპერა „აბესალომ და ეთერი“.
