ალექსანდრე ბატონიშვილი (ერეკლე მეორის ძე)
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ალექსანდრე ბაგრატიონი ერეკლეს ძე“ გადაიტანა გვერდზე „[[ალექსან...) |
(→იხილე აგრეთვე) |
||
| (2 მომხმარებლების 4 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Alexander batoniSvili.JPG|thumb|130პქ|ალექსანდრე ბატონიშვილი]] | [[ფაილი:Alexander batoniSvili.JPG|thumb|130პქ|ალექსანდრე ბატონიშვილი]] | ||
| − | '''ალექსანდრე ბატონიშვილი''' | + | '''ალექსანდრე ბატონიშვილი''' − [[ბაგრატიონები|ბაგრატიონი]], (1770–1844), [[ქართველები|ქართველი]] სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. [[ერეკლე II]]-ის ძე. 17–18 წლიდან მონაწილეობდა ქვეყნის მართვა-გამგეობაში, მეთაურობდა [[ჯარები|ჯარებს]]. |
1795 წლის ივნისში [[ერეკლე II|ერეკლე]]მ ქართული [[ლაშქარი|ლაშქრით]] გაგზავნა ყარაბაღისა და ერევნის სახანოების დასახმარებლად, რომლებსაც [[აღა-მაჰმად-ხან ყაჯარი|აღა-მაჰმად-ხანი]] ემუქრებოდა; [[ქართველები|ქართველებმა]] და ყარაბაღელებმა ირანელთა მოწინავე [[რაზმი (სამხედრო)|რაზმი]] ამოჟლიტეს ასქერანთან. | 1795 წლის ივნისში [[ერეკლე II|ერეკლე]]მ ქართული [[ლაშქარი|ლაშქრით]] გაგზავნა ყარაბაღისა და ერევნის სახანოების დასახმარებლად, რომლებსაც [[აღა-მაჰმად-ხან ყაჯარი|აღა-მაჰმად-ხანი]] ემუქრებოდა; [[ქართველები|ქართველებმა]] და ყარაბაღელებმა ირანელთა მოწინავე [[რაზმი (სამხედრო)|რაზმი]] ამოჟლიტეს ასქერანთან. | ||
| ხაზი 10: | ხაზი 10: | ||
==იხილე აგრეთვე== | ==იხილე აგრეთვე== | ||
| − | [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00005104/ ალექსანდრე ბატონიშვილი] | + | *[http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00005104/ ალექსანდრე ბატონიშვილი] |
| + | *[[ალექსანდრე ბატონიშვილი (ბაგრატიონი)|ალექსანდრე ბატონიშვილი]] | ||
| + | |||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
[[ქართული სამხედრო ენციკლოპედიური ლექსიკონი]] | [[ქართული სამხედრო ენციკლოპედიური ლექსიკონი]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:16, 1 ივნისი 2026 მდგომარეობით
ალექსანდრე ბატონიშვილი − ბაგრატიონი, (1770–1844), ქართველი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. ერეკლე II-ის ძე. 17–18 წლიდან მონაწილეობდა ქვეყნის მართვა-გამგეობაში, მეთაურობდა ჯარებს.
1795 წლის ივნისში ერეკლემ ქართული ლაშქრით გაგზავნა ყარაბაღისა და ერევნის სახანოების დასახმარებლად, რომლებსაც აღა-მაჰმად-ხანი ემუქრებოდა; ქართველებმა და ყარაბაღელებმა ირანელთა მოწინავე რაზმი ამოჟლიტეს ასქერანთან.
ალექსანდრე რუსეთთან კავშირის მომხრე იყო გეორგიევსკის ტრაქტატის საფუძველზე, მაგრამ არ დაეთანხმა ქართლ-კახეთის სამეფოს გაუქმებას და ეროვნული წინააღმდეგობის ლიდერი გახდა. რუსეთის წინააღმდეგ იბრძოდა ლეკებთან ერთად და რუსეთ-ირანის ომებში (1804–13, 1826-28), ხელმძღვანელობდა 1812 წლის კახეთის აჯანყებას და სხვა. ქართული ოპოზიცია ალექსანდრეს კანდიდატურას მოიაზრებდა ქართლ-კახეთის და იმერეთის სამეფო ტახტებზე. მიზანს ვერ მიაღწია, გარდაიცვალა და დაკრძალულია თეირანში.