გიორგი ერისთავი (გიგუშა ერისთავი)
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ერისთავი გიორგი (გიგუშა ერისთავი)“ გადაიტანა გვერდზე „[[გიორგი ე...) |
(→წყარო) |
||
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:ErisTavi giorgi.jpg|thumb|'''გიორგი ერისთავი''']] | [[ფაილი:ErisTavi giorgi.jpg|thumb|'''გიორგი ერისთავი''']] | ||
| − | '''ერისთავი გიორგი (გიგუშა) ნიკოლოზის ძე''' - (3.X. 1875 - 10.V.1947) - [[გენერალი]]. | + | '''ერისთავი გიორგი (გიგუშა) ნიკოლოზის ძე''' - (3.X. 1875 - 10.V.1947) - ქართველი [[ოფიცერი]], კავალერისტი. რუსეთის საიმპერატორო არმიის [[პოლკოვნიკი]] და ქართული არმიის [[გენერალი]], გენერალ-ლეიტენანტ ნიკოლოზ ერისთავის (1834-1912 წწ.) შვილი და გენერალ-ლეიტენანტ [[ალექსანდრე ერისთავი]]ს (1873-1955 წწ.) ძმა. მერი შერვაშიძის მეუღლე. |
| − | + | დაამთავრა თბილისის კადეტთა კორპუსი და პაჟთა კორპუსი. 1895 წლიდან მსახურობდა ლაიბ-გვარდიის ულანთა მისი უდიდებულესობის პოლკში (ვარშავის სამხედრო ოლქში). 1903 წელს დაინიშნა ფლიგელ-ადიუტანტად, შემდეგ ლაიბ-გვარდიის ულანთა მისი უდიდებულესობის პოლკის ადიუტანტად. იყო [[რუსეთ-იაპონიის ომი 1904-05|რუსეთ-იაპონიის 1904-1905 წლების ომი]]ს მონაწილე. ერთ-ერთი [[ბრძოლა|ბრძოლის]] დროს დაიჭრა. | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | 1914 წლის 6 აპრილს მიენიჭა პოლკოვნიკის სამხედრო წოდება. მონაწილეობდა [[I მსოფლიო ომი 1914–18|I მსოფლიო ომში]]. იბრძოდა დასავლეთის და ჩრდილო-დასავლეთის [[ფრონტი (საომარი მოქმედებების თეატრი)|ფრონტებზე]]. 1916-1917 წლებშიმეთაურობდა ლაიბ-გვარდიის ულანთა მისი უდიდებულესობის პოლკს. | |
| − | + | 1917 წლის ოქტომბერში მეთაურობდა გვარდიულ ცალკეულ საკავალერიო ბრიგადას, რომელიც გადმოსროლილ იქნა ჩრდილო-დასავლეთის ფრონტიდან მოსკოვში. მოსკოვის ბრძოლების შემდეგ, რომელსაც თან სდევდა ხელისუფლების გადასვლა ბოლშევიკების ხელში, განკარგულება მისი ბრიგადის გადასროლაზე გაუქმებულ იქნა და ბრიგადა განლაგდა გჟატსკის მიდამოებში (პეტროგრადთან). პირველივე შესაძლებლობისთანავე პოლკოვნიკი ერისთავი გაემგზავრა [[საქართველო]]ში. | |
| + | |||
| + | 1917 წლის ბოლოს გადადგა [[სამხედრო სამსახური]]დან და ცხოვრობდა [[თბილისი|თბილისში]]. საბრძოლო დამსახურებისათვის და სამსახურში წარჩინებისათვის დაჯილდოებული იყო: წმ. სტანისლავის III (1906 წ.), II (1913 წ.) და II (მახვილებით – 1915 წ.) ხარისხის, წმ. ანას III (1910 წ.), II (მახვილებით – 1914 წ.) და III (1916 წ.) ხარისხის, წმ. ვლადიმირის IV (მახვილებით და ბაფთით – 1914 წ.) და III (მახვილებით – 1916 წ.) ხარისხის ორდენებით. აგრეთვე მიღებული ჰქონდა: საფრანგეთის ,,საპატიო ლეგიონის“ ორდენის კომანდორის ჯვარი, იტალიის ,,წმ. მავრიკის და წმ. ლაზარეს“ ორდენის კომანდორის ჯვარი, სპარსეთის ,,ლომისა და მზის“ III ხარისხის (1901 წ.) და ჩერნოგორიის ,,თავად დანიელის“ III ხარისხის ორდენები (1903 წ.). | ||
| + | |||
| + | 1918-1921 წლებში მსახურობდა ქართულ ჯარში. გენერლის წოდებით მეთაურობდა ცხენოსან ნაწილს. | ||
| + | |||
| + | 1921 წლის თებერვალ-მარტში, რუსეთთან ომის დროს, ქართულ ნაწილებთან ერთად იხევდა დასავლეთით, [[ბათუმი]]სკენ. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციისა და იძულებითი გასაბჭოების შემდეგ, 1921 წლის მარტიდან, საქართველოს მთავრობის წევრებისა და სხვა გენერლების მსგავსად დატოვა სამშობლო და წავიდა [[ემიგრაცია]]ში. | ||
| + | |||
| + | ცხოვრობდა [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]], პარიზში. აქტიურად მონაწილეობდა რუსეთის საიმპერატორო არმიის ყოფილი ოფიცრების ორგანიზაციების საქმიანობაში. გარდაიცვალა 1947 წლის 10 მაისს. დაკრძალულია პარიზთან ახლოს, სენტ-ჟენევიევ დე ბუას სასაფლაოზე. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | [[საქართველოს | + | [[დამოუკიდებელი საქართველოს გენერლები და ადმირალები]] |
[[კატეგორია:ქართველი გენერლები]] | [[კატეგორია:ქართველი გენერლები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საქართველოს პირველი რესპუბლიკის გენერლები]] | ||
| + | [[კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები]] | ||
| + | [[კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენოსნები]] | ||
| + | [[კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენოსნები]] | ||
| + | [[კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენოსნები]] | ||
| + | [[კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენოსნები]] | ||
| + | [[კატეგორია:წმინდა ვლადიმირის IV ხარისხის ორდენოსნები]] | ||
| + | [[კატეგორია:წმინდა ვლადიმირის III ხარისხის ორდენოსნები]] | ||
| + | [[კატეგორია:პარსეთის „ლომისა და მზის“ III ხარისხის ორდენოსნები ]] | ||
[[კატეგორია:ერისთავი]] | [[კატეგორია:ერისთავი]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 10:34, 26 ივნისი 2026 მდგომარეობით
ერისთავი გიორგი (გიგუშა) ნიკოლოზის ძე - (3.X. 1875 - 10.V.1947) - ქართველი ოფიცერი, კავალერისტი. რუსეთის საიმპერატორო არმიის პოლკოვნიკი და ქართული არმიის გენერალი, გენერალ-ლეიტენანტ ნიკოლოზ ერისთავის (1834-1912 წწ.) შვილი და გენერალ-ლეიტენანტ ალექსანდრე ერისთავის (1873-1955 წწ.) ძმა. მერი შერვაშიძის მეუღლე.
დაამთავრა თბილისის კადეტთა კორპუსი და პაჟთა კორპუსი. 1895 წლიდან მსახურობდა ლაიბ-გვარდიის ულანთა მისი უდიდებულესობის პოლკში (ვარშავის სამხედრო ოლქში). 1903 წელს დაინიშნა ფლიგელ-ადიუტანტად, შემდეგ ლაიბ-გვარდიის ულანთა მისი უდიდებულესობის პოლკის ადიუტანტად. იყო რუსეთ-იაპონიის 1904-1905 წლების ომის მონაწილე. ერთ-ერთი ბრძოლის დროს დაიჭრა.
1914 წლის 6 აპრილს მიენიჭა პოლკოვნიკის სამხედრო წოდება. მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში. იბრძოდა დასავლეთის და ჩრდილო-დასავლეთის ფრონტებზე. 1916-1917 წლებშიმეთაურობდა ლაიბ-გვარდიის ულანთა მისი უდიდებულესობის პოლკს.
1917 წლის ოქტომბერში მეთაურობდა გვარდიულ ცალკეულ საკავალერიო ბრიგადას, რომელიც გადმოსროლილ იქნა ჩრდილო-დასავლეთის ფრონტიდან მოსკოვში. მოსკოვის ბრძოლების შემდეგ, რომელსაც თან სდევდა ხელისუფლების გადასვლა ბოლშევიკების ხელში, განკარგულება მისი ბრიგადის გადასროლაზე გაუქმებულ იქნა და ბრიგადა განლაგდა გჟატსკის მიდამოებში (პეტროგრადთან). პირველივე შესაძლებლობისთანავე პოლკოვნიკი ერისთავი გაემგზავრა საქართველოში.
1917 წლის ბოლოს გადადგა სამხედრო სამსახურიდან და ცხოვრობდა თბილისში. საბრძოლო დამსახურებისათვის და სამსახურში წარჩინებისათვის დაჯილდოებული იყო: წმ. სტანისლავის III (1906 წ.), II (1913 წ.) და II (მახვილებით – 1915 წ.) ხარისხის, წმ. ანას III (1910 წ.), II (მახვილებით – 1914 წ.) და III (1916 წ.) ხარისხის, წმ. ვლადიმირის IV (მახვილებით და ბაფთით – 1914 წ.) და III (მახვილებით – 1916 წ.) ხარისხის ორდენებით. აგრეთვე მიღებული ჰქონდა: საფრანგეთის ,,საპატიო ლეგიონის“ ორდენის კომანდორის ჯვარი, იტალიის ,,წმ. მავრიკის და წმ. ლაზარეს“ ორდენის კომანდორის ჯვარი, სპარსეთის ,,ლომისა და მზის“ III ხარისხის (1901 წ.) და ჩერნოგორიის ,,თავად დანიელის“ III ხარისხის ორდენები (1903 წ.).
1918-1921 წლებში მსახურობდა ქართულ ჯარში. გენერლის წოდებით მეთაურობდა ცხენოსან ნაწილს.
1921 წლის თებერვალ-მარტში, რუსეთთან ომის დროს, ქართულ ნაწილებთან ერთად იხევდა დასავლეთით, ბათუმისკენ. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციისა და იძულებითი გასაბჭოების შემდეგ, 1921 წლის მარტიდან, საქართველოს მთავრობის წევრებისა და სხვა გენერლების მსგავსად დატოვა სამშობლო და წავიდა ემიგრაციაში.
ცხოვრობდა საფრანგეთში, პარიზში. აქტიურად მონაწილეობდა რუსეთის საიმპერატორო არმიის ყოფილი ოფიცრების ორგანიზაციების საქმიანობაში. გარდაიცვალა 1947 წლის 10 მაისს. დაკრძალულია პარიზთან ახლოს, სენტ-ჟენევიევ დე ბუას სასაფლაოზე.
[რედაქტირება] წყარო
- ქართველი გენერლები
- საქართველოს პირველი რესპუბლიკის გენერლები
- პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები
- წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენოსნები
- წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენოსნები
- წმინდა ანას III ხარისხის ორდენოსნები
- წმინდა ანას II ხარისხის ორდენოსნები
- წმინდა ვლადიმირის IV ხარისხის ორდენოსნები
- წმინდა ვლადიმირის III ხარისხის ორდენოსნები
- პარსეთის „ლომისა და მზის“ III ხარისხის ორდენოსნები
- ერისთავი
