აზერბაიჯანი
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „აზერბაიჯანი“ გადაიტანა გვერდზე „აზერბაიჯანის რესპუბლიკა“) |
|||
| (2 მომხმარებლების 4 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''აზერბაიჯანი''' '' – (Azərbaycan Respublikasi – აზერბაიჯანის რესპუბლიკა)''. | + | [[ფაილი:Azerbaijanis drosha.png|thumb|250პქ|აზერბაიჯანის დროშა]] |
| + | '''აზერბაიჯანი''' '' – (Azərbaycan Respublikasi – აზერბაიჯანის რესპუბლიკა)''. [[სახელმწიფო]] [[ამიერკავკასია|ამიერკავკასიის]] აღმოსავლეთ ნაწილში. [[საქართველო]]ს მეზობელი აღმოსავლეთით. აზერბაიჯანს აღმოსავლეთით ესაზღვრება კასპიის ზღვა. | ||
| − | + | '''ფართობი''' - 86,6 ათ. კმ2. | |
| − | + | '''მოსახლეობა''' - 9,2 მლნ. კაცი (2012), დაახლოებით 85% აზერბაიჯანელები, დანარჩენი დაღესტნური ეთნიკური ჯგუფები, რუსები, თათრები და სხვა. | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | რეზერვი 300 ათ. კაცი. გასამხედროებული ფორმირებაა სასაზღვრო ჯარები 7 ათ., შინაგანი ჯარი – 15 ათ., ეროვნული გვარდია 2,5 ათ. კაცი. | + | '''ოფიციალური ენა''' – აზერბაიჯანული. |
| + | |||
| + | '''დედაქალაქი''' – ქ. ბაქო. | ||
| + | |||
| + | ადმინისტრაცი დაყოფა 9 რაიონი, ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა. | ||
| + | |||
| + | აზერბაიჯანის პარლამენტმა 1991 წელს გააუქმა მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქის სტატუსი. | ||
| + | |||
| + | სახელმწიფოს მეთაურია პრეზიდენტი, საკანონმდებლო ორგანო – მილი მეჯლისი (ერთპალატიანი პარლამენტი). | ||
| + | აღმასრულებელი – მინისტრთა კაბინეტი (მთავრობა). | ||
| + | |||
| + | სსრ კავშირის შემადგენლობიდან გამოსვლის შემდეგ, 1991 წლის 30 აგვისტოს, გამოცხადდა თანამედროვე აზერბაიჯანის რესპუბლიკა. | ||
| + | |||
| + | აზერბაიჯანი ინდუსტრიულ-აგრარული ქვეყანაა. ეკონომიკის საფუძველს წარმოადგენს ნავთობმოპოვება და ნავთობგადამუშავება. განვითარებულია ქიმიური,ნავთობ-ქიმიური, მანქანათმშენებლობის, მეტალურგიული, მსუბუქი და კვების მრეწველობა. სოფლის მეურნეობა სპეციალიზებული სუბტროპიკული მცენარეების მოყვანასა და მეცხოველეობაზე. | ||
| + | |||
| + | რკინიგზის ქსელის სიგრძე – 2,1 ათასი კმ. სამანქანო გზების – 27,3 კმ., აქედან 25,8 ათასი კმ. მყარი საფრით. | ||
| + | |||
| + | '''საზღვაო პორტებია''': ბაქო, აფშერონი. საერთაშორისო აეროპორტი – ბაქო. | ||
| + | |||
| + | |||
| + | [[შეიარაღებული ძალები]] შეიცავს [[სახმელეთო ჯარები|სახმელეთო ჯარებს]], [[სამხედრო-საჰაერო ძალები|სამხედრო-საჰაერო]] და [[სამხედრო-საზღვაო ძალები|სამხედრო-საზღვაო ძალებს]]. საერთო რაოდენობა – 128 ათ. კაცი (2012). | ||
| + | |||
| + | [[სახმელეთო ჯარები]] 85 ათ., [[შეიარაღება|შეიარაღებაში]] აქვთ 700-მდე [[ტანკი]], 1100-მდე საბრძოლო დაჯავშნული მანქანა, 700-ზე მეტი [[ქვემეხი (საარტილერიო)|ქვემეხი]], ზალპური ცეცხლის რეაქტიული სისტემა და [[ნაღმსატყორცნი]]. | ||
| + | |||
| + | სამხედრო-საჰაერო ძალებს – 15 ათ. კაცი, შეირაღებაში აქვს 185 საბრძოლო [[თვითმფრინავი]], 115-მდე საბრძოლო [[ვერტმფრენი]], 70 საზენიტო [[სარაკეტო კომპლექსი]]. სამხედრო-საჰაერო [[ბაზა (სამხედრო)|ბაზები]] განლაგებულია: განჯაში, დალიარში, სიტალგაიში. | ||
| + | |||
| + | სამხედრო-საზღვაო ძალების შემადგენლობაშია 3,5 ათ. კაცი, 40-მდე საბრძოლო ხომალდი და კატარღა. სამხედრო-საზღვაო ბაზა – ბაქო. დაკომპლექტება ხორციელდება შერეული მეთოდით. | ||
| + | |||
| + | [[რეზერვი (რესურსი)|რეზერვი]] 300 ათ. კაცი. გასამხედროებული ფორმირებაა [[სასაზღვრო ჯარები]] 7 ათ., [[შინაგანი ჯარები|შინაგანი ჯარი]] – 15 ათ., ეროვნული [[გვარდია]] 2,5 ათ. კაცი. | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | ქართული სამხედრო ენციკლოპედიური ლექსიკონი | + | [[ქართული სამხედრო ენციკლოპედიური ლექსიკონი]] |
[[კატეგორია:სახელმწიფოები]] | [[კატეგორია:სახელმწიფოები]] | ||
[[კატეგორია:სახელმწიფოები კავკასიაში]] | [[კატეგორია:სახელმწიფოები კავკასიაში]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 17:29, 18 ივნისი 2018 მდგომარეობით
აზერბაიჯანი – (Azərbaycan Respublikasi – აზერბაიჯანის რესპუბლიკა). სახელმწიფო ამიერკავკასიის აღმოსავლეთ ნაწილში. საქართველოს მეზობელი აღმოსავლეთით. აზერბაიჯანს აღმოსავლეთით ესაზღვრება კასპიის ზღვა.
ფართობი - 86,6 ათ. კმ2.
მოსახლეობა - 9,2 მლნ. კაცი (2012), დაახლოებით 85% აზერბაიჯანელები, დანარჩენი დაღესტნური ეთნიკური ჯგუფები, რუსები, თათრები და სხვა.
ოფიციალური ენა – აზერბაიჯანული.
დედაქალაქი – ქ. ბაქო.
ადმინისტრაცი დაყოფა 9 რაიონი, ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა.
აზერბაიჯანის პარლამენტმა 1991 წელს გააუქმა მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქის სტატუსი.
სახელმწიფოს მეთაურია პრეზიდენტი, საკანონმდებლო ორგანო – მილი მეჯლისი (ერთპალატიანი პარლამენტი). აღმასრულებელი – მინისტრთა კაბინეტი (მთავრობა).
სსრ კავშირის შემადგენლობიდან გამოსვლის შემდეგ, 1991 წლის 30 აგვისტოს, გამოცხადდა თანამედროვე აზერბაიჯანის რესპუბლიკა.
აზერბაიჯანი ინდუსტრიულ-აგრარული ქვეყანაა. ეკონომიკის საფუძველს წარმოადგენს ნავთობმოპოვება და ნავთობგადამუშავება. განვითარებულია ქიმიური,ნავთობ-ქიმიური, მანქანათმშენებლობის, მეტალურგიული, მსუბუქი და კვების მრეწველობა. სოფლის მეურნეობა სპეციალიზებული სუბტროპიკული მცენარეების მოყვანასა და მეცხოველეობაზე.
რკინიგზის ქსელის სიგრძე – 2,1 ათასი კმ. სამანქანო გზების – 27,3 კმ., აქედან 25,8 ათასი კმ. მყარი საფრით.
საზღვაო პორტებია: ბაქო, აფშერონი. საერთაშორისო აეროპორტი – ბაქო.
შეიარაღებული ძალები შეიცავს სახმელეთო ჯარებს, სამხედრო-საჰაერო და სამხედრო-საზღვაო ძალებს. საერთო რაოდენობა – 128 ათ. კაცი (2012).
სახმელეთო ჯარები 85 ათ., შეიარაღებაში აქვთ 700-მდე ტანკი, 1100-მდე საბრძოლო დაჯავშნული მანქანა, 700-ზე მეტი ქვემეხი, ზალპური ცეცხლის რეაქტიული სისტემა და ნაღმსატყორცნი.
სამხედრო-საჰაერო ძალებს – 15 ათ. კაცი, შეირაღებაში აქვს 185 საბრძოლო თვითმფრინავი, 115-მდე საბრძოლო ვერტმფრენი, 70 საზენიტო სარაკეტო კომპლექსი. სამხედრო-საჰაერო ბაზები განლაგებულია: განჯაში, დალიარში, სიტალგაიში.
სამხედრო-საზღვაო ძალების შემადგენლობაშია 3,5 ათ. კაცი, 40-მდე საბრძოლო ხომალდი და კატარღა. სამხედრო-საზღვაო ბაზა – ბაქო. დაკომპლექტება ხორციელდება შერეული მეთოდით.
რეზერვი 300 ათ. კაცი. გასამხედროებული ფორმირებაა სასაზღვრო ჯარები 7 ათ., შინაგანი ჯარი – 15 ათ., ეროვნული გვარდია 2,5 ათ. კაცი.
