პოსტკომოციური სინდრომი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''პოსტკომოციური სინდრომი''' - (F07.2), (postconcussional syndrom) ვითარდება თავის ქალას ტრავმის შემდეგ და მოიცავს რიგ სხვადასხვა სიმძიმის სიმპტომებს – თავის ტკივილებს, თავბრუსხვევას, დაღლას, [[გამღიზიანებლობა|გამღიზიანებლობას]], ყურადღების კონცენტრაციის დარღვევას და ფსიქიკურ შრომისუუნარობას, მეხსიერების დაქვეითებას, უძილობას, ასევე – [[სტრესი|სტრესის]], ემოციური დატვირთვისა და ალკოჰოლის მიმართ ტოლერანტობის დაქვეითებას. ლაბორატორიული მეთოდები შესაძლოა დაგვეხმაროს აღმოვაჩინოთ ობიექტური ცვლილებები, რომლებიც საფუძველს უქმნის აღნიშნულ სიმპტომებს, მაგრამ ხშირად ეს კვლევები უშედეგოა თუმცა, ზოგი პაციენტი შეიძლება შეეჩვიოს მუდმივი პაციენტის როლს და მათი ჩივილი კომპენსაციის მიღების სურვილით არ იქნება მოტივირებული. | + | '''პოსტკომოციური სინდრომი''' - (F07.2), (postconcussional syndrom), ვითარდება თავის ქალას ტრავმის შემდეგ და მოიცავს რიგ სხვადასხვა სიმძიმის სიმპტომებს – თავის ტკივილებს, თავბრუსხვევას, დაღლას, [[გამღიზიანებლობა|გამღიზიანებლობას]], ყურადღების კონცენტრაციის დარღვევას და ფსიქიკურ შრომისუუნარობას, მეხსიერების დაქვეითებას, უძილობას, ასევე – [[სტრესი|სტრესის]], ემოციური დატვირთვისა და ალკოჰოლის მიმართ [[ტოლერანტობა (სამედიცინო ტერმინი)|ტოლერანტობის]] დაქვეითებას. ლაბორატორიული მეთოდები შესაძლოა დაგვეხმაროს აღმოვაჩინოთ ობიექტური ცვლილებები, რომლებიც საფუძველს უქმნის აღნიშნულ სიმპტომებს, მაგრამ ხშირად ეს კვლევები უშედეგოა თუმცა, ზოგი პაციენტი შეიძლება შეეჩვიოს მუდმივი პაციენტის როლს და მათი ჩივილი კომპენსაციის მიღების სურვილით არ იქნება მოტივირებული. |
| ხაზი 6: | ხაზი 6: | ||
[[ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ფსიქიატრიის ლექსიკონები]] | [[ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ფსიქიატრიის ლექსიკონები]] | ||
[[კატეგორია:სამედიცინო ტერმინები]] | [[კატეგორია:სამედიცინო ტერმინები]] | ||
| − | |||
14:22, 3 აგვისტო 2018-ის ვერსია
პოსტკომოციური სინდრომი - (F07.2), (postconcussional syndrom), ვითარდება თავის ქალას ტრავმის შემდეგ და მოიცავს რიგ სხვადასხვა სიმძიმის სიმპტომებს – თავის ტკივილებს, თავბრუსხვევას, დაღლას, გამღიზიანებლობას, ყურადღების კონცენტრაციის დარღვევას და ფსიქიკურ შრომისუუნარობას, მეხსიერების დაქვეითებას, უძილობას, ასევე – სტრესის, ემოციური დატვირთვისა და ალკოჰოლის მიმართ ტოლერანტობის დაქვეითებას. ლაბორატორიული მეთოდები შესაძლოა დაგვეხმაროს აღმოვაჩინოთ ობიექტური ცვლილებები, რომლებიც საფუძველს უქმნის აღნიშნულ სიმპტომებს, მაგრამ ხშირად ეს კვლევები უშედეგოა თუმცა, ზოგი პაციენტი შეიძლება შეეჩვიოს მუდმივი პაციენტის როლს და მათი ჩივილი კომპენსაციის მიღების სურვილით არ იქნება მოტივირებული.
