ურანოსი
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 3: | ხაზი 3: | ||
[[გეა]]მ, დედამიწამ, შვა თავისივე სიდიდის ზეცა, ურანოსი, რომელიც ზედ გადაიფარა. მათგან კი გაჩნდნენ [[ტიტანები]], [[კიკლოპები]] და [[ჰეკატონქეიროსი|ჰეკატონქეიროსები]]. მითებში ურანოსის შვილთა რიცხვი თორმეტიდან ორმოცდახუთამდე აღწევს. | [[გეა]]მ, დედამიწამ, შვა თავისივე სიდიდის ზეცა, ურანოსი, რომელიც ზედ გადაიფარა. მათგან კი გაჩნდნენ [[ტიტანები]], [[კიკლოპები]] და [[ჰეკატონქეიროსი|ჰეკატონქეიროსები]]. მითებში ურანოსის შვილთა რიცხვი თორმეტიდან ორმოცდახუთამდე აღწევს. | ||
| − | ურანოსს თავისი ნაშიერები არ მოსწონდა და ამიტომ დაბადებისთანავე [[ტარტაროსი|ტარტაროსში]] აგდებდა. შეწუხდა გეა, რადგანაც მისი წიაღი აივსო მისგანვე შობილი ბუმბერაზებით. მან თავისი უმრწემესი ძე, [[კრონოსი]], მამის წინააღმდეგ წააქეზა, ადამანტისგან ვეებერთელა ნამგალი გაუკეთა და სათანადოდაც დაარიგა. | + | ურანოსს თავისი ნაშიერები არ მოსწონდა და ამიტომ დაბადებისთანავე [[ტარტაროსი|ტარტაროსში]] აგდებდა. შეწუხდა გეა, რადგანაც მისი წიაღი აივსო მისგანვე შობილი ბუმბერაზებით. მან თავისი [[უმრწემესი]] ძე, [[კრონოსი]], მამის წინააღმდეგ წააქეზა, ადამანტისგან ვეებერთელა ნამგალი გაუკეთა და სათანადოდაც დაარიგა. |
| − | მიმწუხრისას, როდესაც ურანოსი ყოველი მხრიდან შემოეფინა გეას, ჩასაფრებულმა კრონოსმა მამას ნამგლით ნაყოფიერების ასო მოჰკვეთა და ზურგს უკან მოისროლა. | + | მიმწუხრისას, როდესაც ურანოსი ყოველი მხრიდან შემოეფინა გეას, ჩასაფრებულმა კრონოსმა მამას [[ნამგალი|ნამგლით]] ნაყოფიერების ასო მოჰკვეთა და ზურგს უკან მოისროლა. |
ურანოსის ფალოსიდან ჩამონადენმა სისხლის წვეთებმა უკანასკნელად გაანაყოფიერეს გეა, რომელმაც წლის დასალიერს შვა [[ერინიები]], [[გიგანტები]] და მელიებად წოდებული [[ნიმფები]]. ხოლო თავად ფალოსი ჩავარდა ზღვაში, რომლის აქაფებული ზვირთებიდანაც დაიბადა მშვენიერი [[აფროდიტე]]. | ურანოსის ფალოსიდან ჩამონადენმა სისხლის წვეთებმა უკანასკნელად გაანაყოფიერეს გეა, რომელმაც წლის დასალიერს შვა [[ერინიები]], [[გიგანტები]] და მელიებად წოდებული [[ნიმფები]]. ხოლო თავად ფალოსი ჩავარდა ზღვაში, რომლის აქაფებული ზვირთებიდანაც დაიბადა მშვენიერი [[აფროდიტე]]. | ||
მიმდინარე ცვლილება 10:45, 20 ნოემბერი 2018 მდგომარეობით
ურანოსი – (ბერძნ.) უძველესი და უზენაესი ღვთაება, რომელიც ზეცას განასახიერებდა.
გეამ, დედამიწამ, შვა თავისივე სიდიდის ზეცა, ურანოსი, რომელიც ზედ გადაიფარა. მათგან კი გაჩნდნენ ტიტანები, კიკლოპები და ჰეკატონქეიროსები. მითებში ურანოსის შვილთა რიცხვი თორმეტიდან ორმოცდახუთამდე აღწევს.
ურანოსს თავისი ნაშიერები არ მოსწონდა და ამიტომ დაბადებისთანავე ტარტაროსში აგდებდა. შეწუხდა გეა, რადგანაც მისი წიაღი აივსო მისგანვე შობილი ბუმბერაზებით. მან თავისი უმრწემესი ძე, კრონოსი, მამის წინააღმდეგ წააქეზა, ადამანტისგან ვეებერთელა ნამგალი გაუკეთა და სათანადოდაც დაარიგა.
მიმწუხრისას, როდესაც ურანოსი ყოველი მხრიდან შემოეფინა გეას, ჩასაფრებულმა კრონოსმა მამას ნამგლით ნაყოფიერების ასო მოჰკვეთა და ზურგს უკან მოისროლა.
ურანოსის ფალოსიდან ჩამონადენმა სისხლის წვეთებმა უკანასკნელად გაანაყოფიერეს გეა, რომელმაც წლის დასალიერს შვა ერინიები, გიგანტები და მელიებად წოდებული ნიმფები. ხოლო თავად ფალოსი ჩავარდა ზღვაში, რომლის აქაფებული ზვირთებიდანაც დაიბადა მშვენიერი აფროდიტე.
ურანოსის შემდეგ უზენაესი ღვთაების სახელი დაიმკვიდრა კრონოსმა.
