საწოლი
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „საწოლი“ გადაიტანა გვერდზე „ცხედარი (საწოლი)“) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
'''საწოლი ''' - ''სარეცელი, ცხედარი, თეე, ტახტი, სტივა'' - ადამიანთა მოსასვენებელი ავეჯი. | '''საწოლი ''' - ''სარეცელი, ცხედარი, თეე, ტახტი, სტივა'' - ადამიანთა მოსასვენებელი ავეჯი. | ||
| − | X ს. ძეგლებში [[ბერი|ბერთა]] საწოლად | + | X ს. ძეგლებში [[ბერი|ბერთა]] საწოლად [[სარეცელი]]ა დასახელებული. ძველ [[საქართველო]]ში საგებლის გარეშე, საწოლი [[ავეჯი]]ს სინონიმს წარმოადგენდა - [[ცხედარი]]. [[სულხან-საბა ორბელიანი|სულხან-საბას]] განმარტებით, - „ცხედარი ითქმის შიშველ საგებელთაგან, ხოლო სარეცლად დაგებული და გადაგებული“. ქართულ ეთნოგრაფიულ ყოფაში გავრცელებული საწოლის ერთ გავრცელებულ სახეობას ტახტი ჰქვია. |
საწოლ სარეცელთა ორიგინალური ნიმუშებია მოცემული მამუკა თავაქარაშვილის მოხატულ „ვეფხისტყაოსანში“. ეს ავეჯი მეტ-ნაკლები რეალობით უნდა ასახავდეს ფეოდალური საქართველოს საწოლის ტიპებს. საქართველოს არისტოკრატიის საწოლი ავეჯის მაღალგანვითარებულობას ადასტურებს [[არმაზისხევი|არმაზისხევში]] აღმოჩენილი სარეცელი, რომლზედაც [[აკლდამა]]ში შესვენებული მიცვალებულები იყო მოთავსებული. | საწოლ სარეცელთა ორიგინალური ნიმუშებია მოცემული მამუკა თავაქარაშვილის მოხატულ „ვეფხისტყაოსანში“. ეს ავეჯი მეტ-ნაკლები რეალობით უნდა ასახავდეს ფეოდალური საქართველოს საწოლის ტიპებს. საქართველოს არისტოკრატიის საწოლი ავეჯის მაღალგანვითარებულობას ადასტურებს [[არმაზისხევი|არმაზისხევში]] აღმოჩენილი სარეცელი, რომლზედაც [[აკლდამა]]ში შესვენებული მიცვალებულები იყო მოთავსებული. | ||
| + | |||
| ხაზი 16: | ხაზი 17: | ||
[[კატეგორია:ეთნოგრაფია]] | [[კატეგორია:ეთნოგრაფია]] | ||
[[კატეგორია:ავეჯი]] | [[კატეგორია:ავეჯი]] | ||
| + | [[კატეგორია:საწოლი]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:52, 16 სექტემბერი 2021 მდგომარეობით
საწოლი - სარეცელი, ცხედარი, თეე, ტახტი, სტივა - ადამიანთა მოსასვენებელი ავეჯი.
X ს. ძეგლებში ბერთა საწოლად სარეცელია დასახელებული. ძველ საქართველოში საგებლის გარეშე, საწოლი ავეჯის სინონიმს წარმოადგენდა - ცხედარი. სულხან-საბას განმარტებით, - „ცხედარი ითქმის შიშველ საგებელთაგან, ხოლო სარეცლად დაგებული და გადაგებული“. ქართულ ეთნოგრაფიულ ყოფაში გავრცელებული საწოლის ერთ გავრცელებულ სახეობას ტახტი ჰქვია.
საწოლ სარეცელთა ორიგინალური ნიმუშებია მოცემული მამუკა თავაქარაშვილის მოხატულ „ვეფხისტყაოსანში“. ეს ავეჯი მეტ-ნაკლები რეალობით უნდა ასახავდეს ფეოდალური საქართველოს საწოლის ტიპებს. საქართველოს არისტოკრატიის საწოლი ავეჯის მაღალგანვითარებულობას ადასტურებს არმაზისხევში აღმოჩენილი სარეცელი, რომლზედაც აკლდამაში შესვენებული მიცვალებულები იყო მოთავსებული.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
ვ. ართილაყვა, XVI-XVIII სს. ქართული მატერიალური კულტურის ისტორიიდან, 1965. ე.ნ.
