ბედიის გულანი
(ახალი გვერდი: '''ბედიის გულანი''' - წარმოადგენს XVII-XVIII საუკუნეების ხელნაწერ ძეგ...) |
|||
| (2 მომხმარებლების 9 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ბედიის გულანი''' - წარმოადგენს XVII-XVIII საუკუნეების ხელნაწერ ძეგლს. მასში თავმოყრილია საღვთისმსახურო წიგნები: სახარება, საქმე მოციქულთა, მოციქულთა ეპისტოლენი, თორმეტივე თვის საგალობლები, მარხვანი, ზატიკნი, ფსალმუნნი, სვინაქსარი, | + | [[ფაილი:Bediis gulani.jpg|thumb|300პქ|'''ბედიის გულანი'''. <br />ინახება საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრში]] |
| + | '''ბედიის გულანი''' - წარმოადგენს XVII-XVIII საუკუნეების ხელნაწერ ძეგლს. მასში თავმოყრილია საღვთისმსახურო წიგნები: [[სახარება]], საქმე მოციქულთა, მოციქულთა [[ეპისტოლე|ეპისტოლენი]], თორმეტივე თვის საგალობლები, მარხვანი, [[ზატიკი|ზატიკნი]], [[ფსალმუნნი]], [[სვინაქსარი]], [[ტიპიკონი|ტიპიკონი]], მოკლე ჰაგიოგრაფიული საკითხავები და სხვ. | ||
| − | გულანი უზარმაზარი კრებულია, რომლის შეძენა და დამზადება მხოლოდ მდიდარ ეკლესია-მონასტრებს შეეძლოთ. ბედიელ გერმანეს გულანის გადასაწერად შავშეთიდან მოუწვევია კალიგრაფი გაბრიელ ლომსანიძე. გულანის გადაწერაში, აგრეთვე, მონაწილეობდნენ კალიგრაფები: ამბროსე კარგარეთელი და სვიმონ ევფრატელი, იგივე სვიმეონ გიორგის ძე. | + | გულანი უზარმაზარი კრებულია, რომლის შეძენა და დამზადება მხოლოდ მდიდარ [[ეკლესია]]-მონასტრებს შეეძლოთ. ბედიელ გერმანეს გულანის გადასაწერად შავშეთიდან მოუწვევია კალიგრაფი გაბრიელ ლომსანიძე. გულანის გადაწერაში, აგრეთვე, მონაწილეობდნენ კალიგრაფები: ამბროსე კარგარეთელი და სვიმონ ევფრატელი, იგივე სვიმეონ გიორგის ძე. |
| − | ბედიის გულანი შეიცავს 960 ფურცელს, მინიატურის ზომაა 45,5 სმ. X 33,5 სმ. შესრულებულია ქაღალდზე ნუსხური დამწერლობით, ორ სვეტად, ლამაზი გაკრული ხელით. მელანი შავია, სათაურები გამოყოფილია | + | ბედიის გულანი შეიცავს 960 ფურცელს, მინიატურის ზომაა 45,5 სმ. X 33,5 სმ. შესრულებულია ქაღალდზე [[ნუსხური]] დამწერლობით, ორ სვეტად, ლამაზი გაკრული ხელით. მელანი შავია, სათაურები გამოყოფილია [[სინგური]]თ. |
==== ამჟამინდელი მდგომარეობა ==== | ==== ამჟამინდელი მდგომარეობა ==== | ||
ბედიის გულანი საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრში ინახება. | ბედიის გულანი საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრში ინახება. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
==იხილეთ აგრეთვე== | ==იხილეთ აგრეთვე== | ||
* [[ბედიის მონასტერი]] | * [[ბედიის მონასტერი]] | ||
* [[ბედიის ბარძიმი]] | * [[ბედიის ბარძიმი]] | ||
| − | + | *[https://civiledu.wordpress.com/2021/03/29/%e1%83%91%e1%83%94%e1%83%93%e1%83%98%e1%83%98%e1%83%a1-%e1%83%92%e1%83%a3%e1%83%9a%e1%83%90%e1%83%9c%e1%83%98/ ბედიის გულანი] | |
| − | [[ | + | ==წყარო== |
| + | * [[კულტურული მემკვიდრეობა აფხაზეთში]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართული ხელნაწერები]] | ||
| + | [[კატეგორია:რელიგიური ლიტერატურა]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 23:03, 7 თებერვალი 2024 მდგომარეობით
ბედიის გულანი - წარმოადგენს XVII-XVIII საუკუნეების ხელნაწერ ძეგლს. მასში თავმოყრილია საღვთისმსახურო წიგნები: სახარება, საქმე მოციქულთა, მოციქულთა ეპისტოლენი, თორმეტივე თვის საგალობლები, მარხვანი, ზატიკნი, ფსალმუნნი, სვინაქსარი, ტიპიკონი, მოკლე ჰაგიოგრაფიული საკითხავები და სხვ.
გულანი უზარმაზარი კრებულია, რომლის შეძენა და დამზადება მხოლოდ მდიდარ ეკლესია-მონასტრებს შეეძლოთ. ბედიელ გერმანეს გულანის გადასაწერად შავშეთიდან მოუწვევია კალიგრაფი გაბრიელ ლომსანიძე. გულანის გადაწერაში, აგრეთვე, მონაწილეობდნენ კალიგრაფები: ამბროსე კარგარეთელი და სვიმონ ევფრატელი, იგივე სვიმეონ გიორგის ძე.
ბედიის გულანი შეიცავს 960 ფურცელს, მინიატურის ზომაა 45,5 სმ. X 33,5 სმ. შესრულებულია ქაღალდზე ნუსხური დამწერლობით, ორ სვეტად, ლამაზი გაკრული ხელით. მელანი შავია, სათაურები გამოყოფილია სინგურით.
[რედაქტირება] ამჟამინდელი მდგომარეობა
ბედიის გულანი საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრში ინახება.