აგური ქართული
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Qartuli aguri.PNG|thumb|აგური ქართული]] | [[ფაილი:Qartuli aguri.PNG|thumb|აგური ქართული]] | ||
| − | '''აგური ქართული''' – (ინგლ. Georgian brick), ანტიკური პერიოდის (ძვ. წ. VI – ა. წ. IV საუკუნეები) კვადრატული ფორმის [[აგური (სამშენებლო მასალა)|აგური]] გვერდის სიგრძით 46-54 სმ და სისქით 10-11 სმ. დასამზადებლად გამოიყენებოდა თიხა. მასალა შრებოდა ბუნებრივ პირობებში. შუა საუკუნეებში აგურის ზომები შემცირდა (გვერდის ზომა 21-27 სმ, სისქე 4,7 სმ) და დაიწყეს ნახევრად მშრალი აგურის გამოწვა ღუმლებში. ქართული აგურითაა ნაშენები [[მცხეთა|მცხეთისა]] და მისი შემოგარენის უძველესი ძეგლები, ურბნისის ნაქალაქარის ტერიტორიაზე შემორჩენილი 2 კმ სიგრძის დიდი [[გალავანი]] ([[ალიზი|ალიზის]] აგური. აგურის ზომებია 52x52x12 სმ, კედლის სისქეა 4,5 მ), [[აბანო]] (III ს.), ურბნისის სიონის ტაძრის იატაკი (V-VI ს), სამრეკლო (XVIII საუკუნის დასაწყისი) და უამრავი სხვა ქართული ნაგებობა. დროთა განმავლობაში ქართული აგური ჩაანაცვლა თანამედროვე სტანდარტული ზომის აგურმა და ქართულ აგურს მხოლოდ დეკორაციული დანიშნულება დარჩა. თუმცა აღსანიშნავია, რომ მას დღესაც წარმატებით ამზადებენ და გამოიყენებენ დანგრეული ტაძრებისა და ციხესიმაგრეების სარესტავრაციო სამუშაოების ჩასატარებლად იქ, სადაც აუცილებელია ძეგლის ავთენტურობის შენარჩუნება. | + | '''აგური ქართული''' – (ინგლ. Georgian brick), ანტიკური პერიოდის (ძვ. წ. VI – ა. წ. IV საუკუნეები) კვადრატული ფორმის [[აგური (სამშენებლო მასალა)|აგური]] გვერდის სიგრძით 46-54 სმ და სისქით 10-11 სმ. დასამზადებლად გამოიყენებოდა თიხა. მასალა შრებოდა ბუნებრივ პირობებში. შუა საუკუნეებში აგურის ზომები შემცირდა (გვერდის ზომა 21-27 სმ, სისქე 4,7 სმ) და დაიწყეს ნახევრად მშრალი აგურის [[გამოწვა]] ღუმლებში. ქართული აგურითაა ნაშენები [[მცხეთა|მცხეთისა]] და მისი შემოგარენის უძველესი ძეგლები, ურბნისის ნაქალაქარის ტერიტორიაზე შემორჩენილი 2 კმ სიგრძის დიდი [[გალავანი]] ([[ალიზი|ალიზის]] აგური. აგურის ზომებია 52x52x12 სმ, კედლის სისქეა 4,5 მ), [[აბანო]] (III ს.), ურბნისის სიონის ტაძრის იატაკი (V-VI ს), სამრეკლო (XVIII საუკუნის დასაწყისი) და უამრავი სხვა ქართული [[ნაგებობა]]. დროთა განმავლობაში ქართული აგური ჩაანაცვლა თანამედროვე სტანდარტული ზომის აგურმა და ქართულ აგურს მხოლოდ დეკორაციული დანიშნულება დარჩა. თუმცა აღსანიშნავია, რომ მას დღესაც წარმატებით ამზადებენ და გამოიყენებენ დანგრეული ტაძრებისა და ციხესიმაგრეების სარესტავრაციო სამუშაოების ჩასატარებლად იქ, სადაც აუცილებელია ძეგლის ავთენტურობის შენარჩუნება. |
| ხაზი 10: | ხაზი 10: | ||
[[კატეგორია:სამშენებლო ტერმინები]] | [[კატეგორია:სამშენებლო ტერმინები]] | ||
[[კატეგორია:აგური]] | [[კატეგორია:აგური]] | ||
| + | [[კატეგორია:აგურის სახეები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:29, 26 აგვისტო 2022 მდგომარეობით
აგური ქართული – (ინგლ. Georgian brick), ანტიკური პერიოდის (ძვ. წ. VI – ა. წ. IV საუკუნეები) კვადრატული ფორმის აგური გვერდის სიგრძით 46-54 სმ და სისქით 10-11 სმ. დასამზადებლად გამოიყენებოდა თიხა. მასალა შრებოდა ბუნებრივ პირობებში. შუა საუკუნეებში აგურის ზომები შემცირდა (გვერდის ზომა 21-27 სმ, სისქე 4,7 სმ) და დაიწყეს ნახევრად მშრალი აგურის გამოწვა ღუმლებში. ქართული აგურითაა ნაშენები მცხეთისა და მისი შემოგარენის უძველესი ძეგლები, ურბნისის ნაქალაქარის ტერიტორიაზე შემორჩენილი 2 კმ სიგრძის დიდი გალავანი (ალიზის აგური. აგურის ზომებია 52x52x12 სმ, კედლის სისქეა 4,5 მ), აბანო (III ს.), ურბნისის სიონის ტაძრის იატაკი (V-VI ს), სამრეკლო (XVIII საუკუნის დასაწყისი) და უამრავი სხვა ქართული ნაგებობა. დროთა განმავლობაში ქართული აგური ჩაანაცვლა თანამედროვე სტანდარტული ზომის აგურმა და ქართულ აგურს მხოლოდ დეკორაციული დანიშნულება დარჩა. თუმცა აღსანიშნავია, რომ მას დღესაც წარმატებით ამზადებენ და გამოიყენებენ დანგრეული ტაძრებისა და ციხესიმაგრეების სარესტავრაციო სამუშაოების ჩასატარებლად იქ, სადაც აუცილებელია ძეგლის ავთენტურობის შენარჩუნება.
