დავითაძე ემენ
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: ემენ დავითაძე '''დავითაძე ემენ''' – (1947), [[ქართველე...) |
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ემენ დავითაძე“ გადაიტანა გვერდზე „დავითაძე ემენ“ გადამისამარ...) |
||
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | [[ფაილი: | + | [[ფაილი:Emin davitadze.PNG|thumb|ემენ დავითაძე]] |
'''დავითაძე ემენ''' – (1947), [[ქართველები|ქართველი]] პოეტი. დაიბადა სოფელ გოგაძეებში (შუახევი). 1963 წელს დაამთავრა ხულოს საშუალო სკოლა-ინტერნატი, 1972 წელს კი – [[თსუ]]-ს ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. გამოცემული აქვს ოცდაათამდე წიგნი, ავტორია ათეულობით მეცნიერული ნაშრომისა, მონოგრაფიებისა, პირველმა შეკრიბა და გამოსცა ჯერ აჭარის სახალხო მელექსეთა კრებული „ჩამოთქვი ჩემო ჩონგურო“, ხოლო შემდეგ „აჭარის სახალხო მელექსეთა ანთოლოგია“. | '''დავითაძე ემენ''' – (1947), [[ქართველები|ქართველი]] პოეტი. დაიბადა სოფელ გოგაძეებში (შუახევი). 1963 წელს დაამთავრა ხულოს საშუალო სკოლა-ინტერნატი, 1972 წელს კი – [[თსუ]]-ს ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. გამოცემული აქვს ოცდაათამდე წიგნი, ავტორია ათეულობით მეცნიერული ნაშრომისა, მონოგრაფიებისა, პირველმა შეკრიბა და გამოსცა ჯერ აჭარის სახალხო მელექსეთა კრებული „ჩამოთქვი ჩემო ჩონგურო“, ხოლო შემდეგ „აჭარის სახალხო მელექსეთა ანთოლოგია“. | ||
მიმდინარე ცვლილება 13:27, 28 თებერვალი 2022 მდგომარეობით
დავითაძე ემენ – (1947), ქართველი პოეტი. დაიბადა სოფელ გოგაძეებში (შუახევი). 1963 წელს დაამთავრა ხულოს საშუალო სკოლა-ინტერნატი, 1972 წელს კი – თსუ-ს ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. გამოცემული აქვს ოცდაათამდე წიგნი, ავტორია ათეულობით მეცნიერული ნაშრომისა, მონოგრაფიებისა, პირველმა შეკრიბა და გამოსცა ჯერ აჭარის სახალხო მელექსეთა კრებული „ჩამოთქვი ჩემო ჩონგურო“, ხოლო შემდეგ „აჭარის სახალხო მელექსეთა ანთოლოგია“.
- მზეა, თოვლია
- აუ, რამდენი სხივი თამაშობს,
- რამდენ მარგალიტს გააქვს კრიალი.
- თქვით, გასაკვირი რაა ამაში,
- გულში რომ სიმმა გაიწკრიალოს.
- თქვით, გასაკვირი რაა ამაში,
- ლექსი და კაცი – ორნი ვინთებით.
- ხეზე ტოტები ჩანან მარმაშა,
- როგორც ზღაპრული ორნამენტები.
- ასი ათასი ლალის მფლობელი,
- ველზე ვდგავარ და ვგავარ გოლიათს.
- მზიდან სხივების ტალღა მოღელავს,
- ჩემსკენ მოღელავს? – არა მგონია.
- ასი ათასი ლალის მფლობელი
- მიწა ვარ, ცა ვარ, მზეა, თოვლია...
- მზიდან სიცოცხლის ტალღა მოღელავს,
- მე რა მგონია, მე რა მგონია?!
