ალგებრული რიცხვი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ალგებრული რიცხვი''' – ნამდვილი ან კომპლექსური რიცხვი, რომელიც წარმოადგენს რაციონალურკოეფიციენტებიანი | + | '''ალგებრული რიცხვი''' – [[ნამდვილი რიცხვები|ნამდვილი]] ან [[კომპლექსური რიცხვები|კომპლექსური რიცხვი]] , რომელიც წარმოადგენს რაციონალურკოეფიციენტებიანი |
| − | P(x) = a<sub><small>0</small></sub>x<sup><small>n</small></sup> + a<sub><small>1</small></sub>x<sup><small>n-1</small></sup> + ... + a<sub><small>n-1</small></sub> x + a<sub><small>n</small></sub> მრავალწევრის ფესვს. n єN. | + | P(x) = a<sub><small>0</small></sub>x<sup><small>n</small></sup> + a<sub><small>1</small></sub>x<sup><small>n-1</small></sup> + ... + a<sub><small>n-1</small></sub> x + a<sub><small>n</small></sub> [[მრავალწევრის ფესვი|მრავალწევრის ფესვს]]. n єN. |
| − | თუ რიცხვი არ არის ალგებრული, მაშინ მას ეწოდება ტრანსცენდენტური. | + | თუ [[რიცხვი (მათემატიკა)|რიცხვი]] არ არის [[ალგებრა|ალგებრული]], მაშინ მას ეწოდება [[ტრანსცენდენტური]]. |
| − | ''ეილერმა'' რიცხვები დაყო [[ | + | ''[[ეილერი ლეონარდ|ეილერმა]]'' რიცხვები დაყო ალგებრულ და [[ტრანსცენდენტური რიცხვი|ტრანსცენდენტურ რიცხვებად]] და ეს სახელწოდებები საყოველთაოდ დაფუძნდა (1748). ''ლიუვილმა'' 1844 წ. პირველად მოგვცა იმის აუცილებელი ნიშანი, რომ რიცხვი იყოს ალგებრული (და ამით მოგვცა [[რიცხვი ტრანსცენდენტური|რიცხვის ტრანსცენდენტურობის]] საკმარისი ნიშანი). მთელი ალგებრული რიცხვების ზოგადი [[თეორია]] თითქმის ერთდროულად შექმნეს ''დედეკინდმა'' (1877 - 1895) და ''ზოლოტარიოვმა'' (1874). ამ თეორიისათვის ფუნდამენტური როლი შეასრულა ''კუმერის'' ნაშრომებმა. |
მიმდინარე ცვლილება 15:42, 5 ივლისი 2023 მდგომარეობით
ალგებრული რიცხვი – ნამდვილი ან კომპლექსური რიცხვი , რომელიც წარმოადგენს რაციონალურკოეფიციენტებიანი
P(x) = a0xn + a1xn-1 + ... + an-1 x + an მრავალწევრის ფესვს. n єN.
თუ რიცხვი არ არის ალგებრული, მაშინ მას ეწოდება ტრანსცენდენტური.
ეილერმა რიცხვები დაყო ალგებრულ და ტრანსცენდენტურ რიცხვებად და ეს სახელწოდებები საყოველთაოდ დაფუძნდა (1748). ლიუვილმა 1844 წ. პირველად მოგვცა იმის აუცილებელი ნიშანი, რომ რიცხვი იყოს ალგებრული (და ამით მოგვცა რიცხვის ტრანსცენდენტურობის საკმარისი ნიშანი). მთელი ალგებრული რიცხვების ზოგადი თეორია თითქმის ერთდროულად შექმნეს დედეკინდმა (1877 - 1895) და ზოლოტარიოვმა (1874). ამ თეორიისათვის ფუნდამენტური როლი შეასრულა კუმერის ნაშრომებმა.
