გრაფემა
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''გრაფემა''' – (ძვ. ბერძ. γράφω, ვწერ), ენის დამწერლობითი სისტემის ...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 5 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''გრაფემა''' – (ძვ. ბერძ. γράφω, ვწერ), ენის დამწერლობითი სისტემის | + | '''გრაფემა''' – (ძვ. ბერძ. γράφω, ვწერ), [[ენა (მეტყველება)|ენის]] დამწერლობითი სისტემის მინიმალური ნიშნური ერთეული, რომლის რეფერენტი ([[დამწერლობა|დამწერლობის]] ხასიათის მიხედვით) შეიძლება იყოს [[სიტყვა]] ან [[მორფემა]] (იდეოგრაფიულ დამწერლობაში), [[მარცვალი (გრამატიკა)|მარცვალი]] (სილაბურ დამწერლობაში) ან [[ფონემა]] (ანბანურ დამწერლობაში). ხშირად [[ტერმინი]] გრაფემა გამოყენებულია როგორც [[ასო (ნიშანი)|ასო]]ს სინონიმი და, შესაბამისად, გრაფემული ანალიზი გულისხმობს ასო-ნიშანთა გრაფიკულ ანალიზს. |
| − | მინიმალური ნიშნური ერთეული, რომლის რეფერენტი (დამწერლობის ხასიათის მიხედვით) შეიძლება იყოს სიტყვა ან მორფემა (იდეოგრაფიულ დამწერლობაში), მარცვალი (სილაბურ დამწერლობაში) ან ფონემა (ანბანურ დამწერლობაში). | + | |
| − | ხშირად ტერმინი გრაფემა გამოყენებულია როგორც [[ასო (ნიშანი)|ასო]]ს სინონიმი და, შესაბამისად, გრაფემული ანალიზი გულისხმობს ასო-ნიშანთა გრაფიკულ ანალიზს. | + | |
| + | |||
| + | |||
| + | ==ლიტერატურა== | ||
| + | * ჩხენკელი თ. ასომთავრულის გეომეტრიული სტრუქტურა. – «საბჭოთა ხელოვნება», 1977. №8; | ||
| + | * პატარიძე რ. ქართული ასომთავრული. თბ., I980; | ||
| + | * მაჭავარიანი ე. ქართული ანბანის გრაფიკული საფუძვლები. თბ., I982; | ||
| + | * გამყრელიძე თ. წერის ანბანური სისტემა და ძველი ქართული დამწერლობა, თბ., 1989. | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
მიმდინარე ცვლილება 13:59, 29 თებერვალი 2024 მდგომარეობით
გრაფემა – (ძვ. ბერძ. γράφω, ვწერ), ენის დამწერლობითი სისტემის მინიმალური ნიშნური ერთეული, რომლის რეფერენტი (დამწერლობის ხასიათის მიხედვით) შეიძლება იყოს სიტყვა ან მორფემა (იდეოგრაფიულ დამწერლობაში), მარცვალი (სილაბურ დამწერლობაში) ან ფონემა (ანბანურ დამწერლობაში). ხშირად ტერმინი გრაფემა გამოყენებულია როგორც ასოს სინონიმი და, შესაბამისად, გრაფემული ანალიზი გულისხმობს ასო-ნიშანთა გრაფიკულ ანალიზს.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- ჩხენკელი თ. ასომთავრულის გეომეტრიული სტრუქტურა. – «საბჭოთა ხელოვნება», 1977. №8;
- პატარიძე რ. ქართული ასომთავრული. თბ., I980;
- მაჭავარიანი ე. ქართული ანბანის გრაფიკული საფუძვლები. თბ., I982;
- გამყრელიძე თ. წერის ანბანური სისტემა და ძველი ქართული დამწერლობა, თბ., 1989.
