ძ
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: ქართული ასო „ძ“ '''ძ''' − ქართული ანბანის ოცდამე...) |
(→წყარო) |
||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Aso Z.PNG|thumb|ქართული ასო „ძ“]] | [[ფაილი:Aso Z.PNG|thumb|ქართული ასო „ძ“]] | ||
| − | '''ძ''' − [[ქართული ანბანი]]ს ოცდამერვე (ძვ. ქართული [[ანბანი]]ს ოცდამეთერთმეტე) [[ასო]]. მისი სახელია „ძილი“; გრაფიკული [[სიმბოლო]] წინაენისმიერი მჟღერი სისინა [[აფრიკატი]]სა. [[ასომთავრული|ასომთავრულში]] იწერებოდა ⴛ. მისი მოხაზულობა ხაზისა და [[წრე|წრის]] კომბინაციაა, რომელიც მარჯვენა ჰორიზონტალის მეშვეობით კვადრატულ არეს იკავებს. [[ნუსხური]] Ⴛ მარჯვნივაა გადახრილი, [[მხედრული დამწერლობა|მხედრულში]] ძ მომრგვალებული ფორმისაა. ნუსხურსა და მხედრულში ძ ზედა სამ ხაზში იწერება. | + | '''ძ''' − [[ქართული ანბანი]]ს ოცდამერვე (ძვ. ქართული [[ანბანი]]ს ოცდამეთერთმეტე) [[ასო (ნიშანი)|ასო]]. მისი სახელია „ძილი“; გრაფიკული [[სიმბოლო]] წინაენისმიერი მჟღერი სისინა [[აფრიკატი]]სა. [[ასომთავრული|ასომთავრულში]] იწერებოდა ⴛ. მისი მოხაზულობა ხაზისა და [[წრე|წრის]] კომბინაციაა, რომელიც მარჯვენა ჰორიზონტალის მეშვეობით კვადრატულ არეს იკავებს. [[ნუსხური]] Ⴛ მარჯვნივაა გადახრილი, [[მხედრული დამწერლობა|მხედრულში]] ძ მომრგვალებული ფორმისაა. ნუსხურსა და მხედრულში ძ ზედა სამ ხაზში იწერება. |
ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა სამ ათასს (3000). | ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა სამ ათასს (3000). | ||
| ხაზი 10: | ხაზი 10: | ||
[[კატეგორია:ასოები]] | [[კატეგორია:ასოები]] | ||
[[კატეგორია:გრაფიკული ნიშნები]] | [[კატეგორია:გრაფიკული ნიშნები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართული ენა]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 00:12, 8 მაისი 2025 მდგომარეობით
ძ − ქართული ანბანის ოცდამერვე (ძვ. ქართული ანბანის ოცდამეთერთმეტე) ასო. მისი სახელია „ძილი“; გრაფიკული სიმბოლო წინაენისმიერი მჟღერი სისინა აფრიკატისა. ასომთავრულში იწერებოდა ⴛ. მისი მოხაზულობა ხაზისა და წრის კომბინაციაა, რომელიც მარჯვენა ჰორიზონტალის მეშვეობით კვადრატულ არეს იკავებს. ნუსხური Ⴛ მარჯვნივაა გადახრილი, მხედრულში ძ მომრგვალებული ფორმისაა. ნუსხურსა და მხედრულში ძ ზედა სამ ხაზში იწერება.
ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა სამ ათასს (3000).
