პრუტის საზავო ხელშეკრულება 1711
(ახალი გვერდი: '''პრუტის საზავო ხელშეკრულება 1711''' – 1709 პოლტავასთან ბრძოლაში [[პ...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''პრუტის საზავო ხელშეკრულება 1711''' – 1709 პოლტავასთან ბრძოლაში [[პეტრე I (რუსეთის მეფე)|პეტრე I]]-მა გაანადგურა [[შვედეთი]]ს [[არმია]]. კარლ XV გაიქცა [[თურქეთი|თურქეთში]]. მისი წაქეზებით თურქეთმა, რომელიც შეშფოთებული იყო [[ | + | '''პრუტის საზავო ხელშეკრულება 1711''' – 1709 პოლტავასთან ბრძოლაში [[პეტრე I (რუსეთის მეფე)|პეტრე I]]-მა გაანადგურა [[შვედეთი]]ს [[არმია]]. კარლ XV გაიქცა [[თურქეთი|თურქეთში]]. მისი წაქეზებით [[თურქეთი|თურქეთმა]], რომელიც შეშფოთებული იყო [[რუსეთის იმპერია|რუსეთის]] ძლიერების ზრდით, 1710 წლის ოქტომბერში [[ომის გამოცხადება|ომი გამოუცხადა]] ამ უკანასკნელს. 1711 რუსთა [[არმია]] პეტრე I-ის მეთაურობით დაიძრა დნესტრისა და პრუტისაკენ. 1711 წლის ივლისში რუსთა 40-ათასიანი არმია ქ. იასისთან ალყაშემორტყმული აღმოჩნდა თურქთა 120-ათასიანი და ყირიმელთა 70-ათასიანი არმიების მიერ. პეტრე I იძულებული გახდა დაეწყო საზავო მოლაპარაკება. რუსეთის მდგომარეობა იმდენად უიმედო იყო, რომ პეტრე I თანახმა იყო, უარი ეთქვა ყველა დაპყრობილ ტერიტორიაზე სამხრეთსა და ბალტიისპირეთში, მაგრამ რუსეთის დელეგაციამ მიაღწია გაცილებით საპატიო [[ზავი|ზავის]] პირობებს. რუსეთი უთმობდა თურქეთს აზოვს და ანგრევდა ტაგანროგის სიმაგრეებს. ამავე დროს არ უნდა ჩარეულიყო [[პოლონეთი]]ს საქმეებში. პრუტის საზავო ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს 1711 წლის 12 (23) ივლისს პრუტის სამხედრო ბანაკში, რუსეთის მხრივ [[შაფიროვი პეტრე|პ. შაფიროვმა]] და მ. შერუმეტიევმა, თურქეთის მხრივ – დიდმა ვეზირმა მეჰმედ-ფაშამ. |
მიმდინარე ცვლილება 15:26, 30 სექტემბერი 2024 მდგომარეობით
პრუტის საზავო ხელშეკრულება 1711 – 1709 პოლტავასთან ბრძოლაში პეტრე I-მა გაანადგურა შვედეთის არმია. კარლ XV გაიქცა თურქეთში. მისი წაქეზებით თურქეთმა, რომელიც შეშფოთებული იყო რუსეთის ძლიერების ზრდით, 1710 წლის ოქტომბერში ომი გამოუცხადა ამ უკანასკნელს. 1711 რუსთა არმია პეტრე I-ის მეთაურობით დაიძრა დნესტრისა და პრუტისაკენ. 1711 წლის ივლისში რუსთა 40-ათასიანი არმია ქ. იასისთან ალყაშემორტყმული აღმოჩნდა თურქთა 120-ათასიანი და ყირიმელთა 70-ათასიანი არმიების მიერ. პეტრე I იძულებული გახდა დაეწყო საზავო მოლაპარაკება. რუსეთის მდგომარეობა იმდენად უიმედო იყო, რომ პეტრე I თანახმა იყო, უარი ეთქვა ყველა დაპყრობილ ტერიტორიაზე სამხრეთსა და ბალტიისპირეთში, მაგრამ რუსეთის დელეგაციამ მიაღწია გაცილებით საპატიო ზავის პირობებს. რუსეთი უთმობდა თურქეთს აზოვს და ანგრევდა ტაგანროგის სიმაგრეებს. ამავე დროს არ უნდა ჩარეულიყო პოლონეთის საქმეებში. პრუტის საზავო ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს 1711 წლის 12 (23) ივლისს პრუტის სამხედრო ბანაკში, რუსეთის მხრივ პ. შაფიროვმა და მ. შერუმეტიევმა, თურქეთის მხრივ – დიდმა ვეზირმა მეჰმედ-ფაშამ.
