საღვინის მოლარე
(→წყარო) |
(→წყაროები და ლიტერატურა) |
||
| (ერთი მომხმარებლის 4 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''საღვინის მოლარე''' - „ხელმწიფის კარის გარიგების“ თანახმად, საღვინის მოლარე ეკუთვნოდა [[მეღვინეთუხუცესი|მეღვინეთუხუცესის]] (ან [[მეჭურჭლეთუხუცესი|მეჭურჭლეთუხუცესის]]) უწყებას და საქმიანობდა საღვინეში. საღვინის მოლარე ითვლებოდა საღვინის ქონების მცველად - ებარა ძვირფასი სამეჯლისო ჭურჭელი, რომელიც ცალკე ინახებოდა, ასევე, ყოველდღიურად სახმარი საღვინის ჭურჭელი. სავარაუდოდ, მასვე ებარა მეღვინეთუხუცესის (ტექსტში „მეღვინეთ“ გადახაზულია და წერია „მეჭურჭლეთ-უხუცესი“) ბეჭედი. მეღვინეებთან ერთად მის ფუნქციაში შედიოდა მეფის მომსახურება საწოლში და პურობის დროს. ამ დროს იგი, ზარდახნისა და საწოლის მწიგნობრებთან ერთად, იღლიაში საწერელით, საგამგებოს [[მუქიფი|მუქიფის]] „პირისპირ“ უნდა მდგარიყო. | + | '''საღვინის მოლარე''' - „ხელმწიფის კარის გარიგების“ თანახმად, საღვინის მოლარე ეკუთვნოდა [[მეღვინეთუხუცესი|მეღვინეთუხუცესის]] (ან [[მეჭურჭლეთუხუცესი|მეჭურჭლეთუხუცესის]]) უწყებას და საქმიანობდა საღვინეში. საღვინის მოლარე ითვლებოდა საღვინის ქონების მცველად - ებარა ძვირფასი სამეჯლისო ჭურჭელი, რომელიც ცალკე ინახებოდა, ასევე, ყოველდღიურად სახმარი საღვინის ჭურჭელი. სავარაუდოდ, მასვე ებარა მეღვინეთუხუცესის (ტექსტში „მეღვინეთ“ გადახაზულია და წერია „მეჭურჭლეთ-უხუცესი“) [[ბეჭედი (საბეჭდავი)|ბეჭედი]]. მეღვინეებთან ერთად მის ფუნქციაში შედიოდა მეფის მომსახურება საწოლში და პურობის დროს. ამ დროს იგი, ზარდახნისა და საწოლის მწიგნობრებთან ერთად, იღლიაში საწერელით, საგამგებოს [[მუქიფი|მუქიფის]] „პირისპირ“ უნდა მდგარიყო. |
საღვინის მოლარის სარგო იყო მეზვრისაგან აღებული ღვინის ულუფა, რომლის ოდენობა ზვრის სიდიდეზე იყო დამოკიდებული. როგორც უშუალოდ მეფის მომსახურე პირი, საღვინის მოლარე საღვინის უწყებაში საპატიო ადგილს იკავებდა. „ხელმწიფის კარის გარიგების“ მიხედვით, საღვინის მოლარე იგივე საჭურჭლის ნაცვალიც უნდა ყოფილიყო. მეღვინეთუხუცესთან ერთად იგი მეფის პირის მწდედ ითვლებოდა. საღვინის მოლარე მეფის მაღალი ნდობით სარგებლობდა, ამიტომ მეფისაგან საგანგებო დავალებაც შეიძლებოდა მიეღო. მაგ. 1487 წ. კონსტანტინე მეფემ ურდოში გაწეული სამსახურის სანაცვლოდ საღვინის მოლარე ახალციხელ ქავთარისძე და მისი ძმები გარდაცვლილი მიარიანისძის მამულზე დასვა და უბოძა ბოროს ციხე, ღომარეთის საყდარი, ბოლოთა, ქვენა ფლასი, სკრაში ვენახი და სხვ. | საღვინის მოლარის სარგო იყო მეზვრისაგან აღებული ღვინის ულუფა, რომლის ოდენობა ზვრის სიდიდეზე იყო დამოკიდებული. როგორც უშუალოდ მეფის მომსახურე პირი, საღვინის მოლარე საღვინის უწყებაში საპატიო ადგილს იკავებდა. „ხელმწიფის კარის გარიგების“ მიხედვით, საღვინის მოლარე იგივე საჭურჭლის ნაცვალიც უნდა ყოფილიყო. მეღვინეთუხუცესთან ერთად იგი მეფის პირის მწდედ ითვლებოდა. საღვინის მოლარე მეფის მაღალი ნდობით სარგებლობდა, ამიტომ მეფისაგან საგანგებო დავალებაც შეიძლებოდა მიეღო. მაგ. 1487 წ. კონსტანტინე მეფემ ურდოში გაწეული სამსახურის სანაცვლოდ საღვინის მოლარე ახალციხელ ქავთარისძე და მისი ძმები გარდაცვლილი მიარიანისძის მამულზე დასვა და უბოძა ბოროს ციხე, ღომარეთის საყდარი, ბოლოთა, ქვენა ფლასი, სკრაში ვენახი და სხვ. | ||
| ხაზი 6: | ხაზი 6: | ||
==წყაროები და ლიტერატურა== | ==წყაროები და ლიტერატურა== | ||
| − | ხელმწიფის კარის გარიგება 1965: 88, 92; ჯავახიშვილი 1982: 320-321; | + | * [[ხელმწიფის კარის გარიგება]] 1965: 88, 92; |
| + | * ჯავახიშვილი 1982: 320-321; ა | ||
| + | * ნთელავა 1983: 94-98. | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში | + | [[ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში]] |
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:მოხელეები ძველ საქართველოში]] |
[[კატეგორია:თანამდებობები ძველ საქართველოში]] | [[კატეგორია:თანამდებობები ძველ საქართველოში]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 22:48, 18 ოქტომბერი 2023 მდგომარეობით
საღვინის მოლარე - „ხელმწიფის კარის გარიგების“ თანახმად, საღვინის მოლარე ეკუთვნოდა მეღვინეთუხუცესის (ან მეჭურჭლეთუხუცესის) უწყებას და საქმიანობდა საღვინეში. საღვინის მოლარე ითვლებოდა საღვინის ქონების მცველად - ებარა ძვირფასი სამეჯლისო ჭურჭელი, რომელიც ცალკე ინახებოდა, ასევე, ყოველდღიურად სახმარი საღვინის ჭურჭელი. სავარაუდოდ, მასვე ებარა მეღვინეთუხუცესის (ტექსტში „მეღვინეთ“ გადახაზულია და წერია „მეჭურჭლეთ-უხუცესი“) ბეჭედი. მეღვინეებთან ერთად მის ფუნქციაში შედიოდა მეფის მომსახურება საწოლში და პურობის დროს. ამ დროს იგი, ზარდახნისა და საწოლის მწიგნობრებთან ერთად, იღლიაში საწერელით, საგამგებოს მუქიფის „პირისპირ“ უნდა მდგარიყო.
საღვინის მოლარის სარგო იყო მეზვრისაგან აღებული ღვინის ულუფა, რომლის ოდენობა ზვრის სიდიდეზე იყო დამოკიდებული. როგორც უშუალოდ მეფის მომსახურე პირი, საღვინის მოლარე საღვინის უწყებაში საპატიო ადგილს იკავებდა. „ხელმწიფის კარის გარიგების“ მიხედვით, საღვინის მოლარე იგივე საჭურჭლის ნაცვალიც უნდა ყოფილიყო. მეღვინეთუხუცესთან ერთად იგი მეფის პირის მწდედ ითვლებოდა. საღვინის მოლარე მეფის მაღალი ნდობით სარგებლობდა, ამიტომ მეფისაგან საგანგებო დავალებაც შეიძლებოდა მიეღო. მაგ. 1487 წ. კონსტანტინე მეფემ ურდოში გაწეული სამსახურის სანაცვლოდ საღვინის მოლარე ახალციხელ ქავთარისძე და მისი ძმები გარდაცვლილი მიარიანისძის მამულზე დასვა და უბოძა ბოროს ციხე, ღომარეთის საყდარი, ბოლოთა, ქვენა ფლასი, სკრაში ვენახი და სხვ.
[რედაქტირება] წყაროები და ლიტერატურა
- ხელმწიფის კარის გარიგება 1965: 88, 92;
- ჯავახიშვილი 1982: 320-321; ა
- ნთელავა 1983: 94-98.
[რედაქტირება] წყარო
ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში
