ჟორდანია გიზო

NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
(მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „გიზო ჟორდანია“ გადაიტანა გვერდზე „ჟორდანია გიზო“ გადამისამარ...)
(წყარო)
 
(ერთი მომხმარებლის 7 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.)
ხაზი 1: ხაზი 1:
'''გიზო ჟორდანია''' – (25.IX.1934, ლანჩხუთი 19.XI. 2016 [[თბილისი]]), ქართველი რეჟისორი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1983). საქართველოს სახლმწიფო (1982), . რუსთაველის (1995), კ. მარჯანიშვილის (1989), ს. ახმეტელის (1992), მ. აბაშიძის (1998) სახელობის პრემიების [[ლაურეატი]]. დაჯილდოებულია ა. შვაიცერის (1983) და ო. პოპოვის (1988) სახელობის საერთაშორისო მედალით.
+
[[ფაილი:Gizo Jordania.PNG|thumb|140პქ|გიზო ჟორდანია]]
 +
'''გიზო ჟორდანია''' – (. 25 სექტემბერი, 1934, ლანჩხუთი — გ. 19 ნოემბერი, 2016, [[თბილისი]]), რეჟისორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი, პროფესორი, ა. შვაიცერის „მშვიდობის მედლის“ მფლობელი, კოტე მარჯანიშვილის სახელობის, სანდრო ახმეტელის სახელობის, მემედ აბაშიძის სახელობის პრემიების ლაურეატი, შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1995).
  
1958 დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი. ამავე წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თეატრალურ ინსტიტუტში.
+
დაიბადა 1934 წლის 25 სექტემბერს ლანჩხუთში, მოსამსახურის ოჯახში. 1952 წელს დაამთავრა თბილისის 24-ე ვაჟთა საშუალო სკოლა, 1957 წელს — შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი (იქვე დატოვებული იქნა პედაგოგად). 1961 წელს დაინიშნა [[ბათუმის ილია ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრი|ბათუმის ი. ჭავჭავაძის სახელობის დრამატული თეატრი]]ს მთავარ რეჟისორად. 1965-1970 წლებში მუშაობდა რუსთაველის სახელობის თეატრში მთავარ რეჟისორად, 1970-1979 წლებში [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრი]]ს მთავარი რეჟისორია. 1979-1986 წლებში გრიბოედოვის სახელობის თეატრის დირექტორი და ამავე დროს მთავარი რეჟისორიცაა. 1986-1991 წლებში რუსთაველის თეატრის მთავარი რეჟისორი და მცირე სცენის ხელმძღვანელია. 1991 წელს — შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის რექტორად ინიშნება (1992-წელს უკვე ირჩევენ ამავე თანამდებობაზე).
  
1961-65 [[ბათუმი]]ს, 1965-70 და 1979-86 რუსთაველის სახელობის თეატრების დამდგმელი რეჟისორია; 1970-79 [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი]]ს მთავარი რეჟისორი; 1991-99 თეატრისა და კინოს ინსტიტუტის რექტორი; 1993-2004 ბათუმის საოპერო თეატრის მთავარი რეჟისორი. დადგმული აქვს 100-ზე მეტი დრამატული და საოპერო სპექტაკლი [[საქართველო]]ში და საზღვარგარეთ; ავტორია სამეცნიერო ნაშრომებისა დრამატული თეატრის, ოპერისა და სათეატრო პედაგოგიკის პრობლემებზე. თბილისის საოპერო თეატრში დადგა: [[თაქთაქიშვილი ოთარ|ო. თაქთაქიშვილი]]ს „სამი ნოველა“(1967), „მინდია“ (1970), [[ლისენკო ნიკოლო|. ლისენკო]]ს „ტარას ბულბა“(1972), [[ლეონკავალო რუჯერო|რ. ლეონკავალო]]ს „ჯამბაზები“(1973), [[ლაღიძე რევაზ|. ლაღიძის]] „ლელა“ (1975), . ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“ (1976), [[ფალიაშვილი ზაქარია|ზ. ფალიაშვილის]] „აბესალომ და ეთერი“ (1977) და სხვ. საარბრიუკენში ([[გერმანია]]) დადგა ზ. ფალიაშვილის „დაისი“ (1973), „აბესალომ და ეთერი“ (1976), პ. ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“ (1974), ო. თაქთაქიშვილის „მინდია” (1974). ბათუმში დადგა ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“ (1993), რ. ლაღიძის „ლელა” (1994), [[ვერდი ჯუზეპე|. ვერდის]] „ოტელო“ (1996) და სხვ. ბათუმის მუსიკლაურ ცენტრში [[ბიზე ჟორჟ|ჟ. ბიზე]]ს „კარმენი“ (2014).
+
გიზო ჟორდანიას დადგმული აქვს ასამდე სპექტაკლი. მათ შორის: [[კლდიაშვილი დავით|დ. კლდიაშვილი]]ს „სამანიშვილის დედინაცვალი“, [[შექსპირი უილიამ|შექსპირი]]ს „ჰამლეტი“, მ. ჯავახიშვილის „მუსუსი“ (რუსთაველის თეატრი), [[კაკაბაძე პოლიკარპე|. კაკაბაძის]] „ყვარყვარე თუთაბერი“, [[ვაჟა-ფშაველა]]ს „გველისმჭამელი“, ა. სამსონიას „ჩემი შვილი სიმონი“ (ბათუმის თეატრი), [[დუმბაძე ნოდარ|. დუმბაძის]] „მარადისობის კანონი“, პ. კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“ (სოხუმის თეატრი), . გაბრიაძის „სამოთხის ჩიტი“ (მარჯანიშვილის თეატრი), [[ფალიაშვილი ზაქარია|ზ. ფალიაშვილი]]„აბესალომ და ეთერი“, [[თაქთაქიშვილი ოთარ|ო. თაქთაქიშვილის]] „მინდია“ (ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრი), ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“ და [[ლაღიძე რევაზ|. ლაღიძის]] „ლელა“ (ბათუმის საოპერო თეატრი).
  
 +
გ. ჟორდანიამ 70-იან წლებში გერმანიაში დადგა ზ. ფალიაშვილის „დაისი“ (1973), „აბესალომ და ეთერი“ (1976) და ო. თაქთაქიშვილის „მინდია“ (1974). დადგმებს ფართოდ გამოეხმაურა უცხოეთის პრესა.
  
==წყარო==
+
1993 წელს ბათუმში გიზო ჟორდანიას სპექტაკლით (ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“) საფუძველი ჩაეყარა ახალ საოპერო თეატრს.
[[მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]]
+
  
 +
1995 წელს, ბათუმის საოპერო თეატრის სცენაზე დადგმული ოპერების: ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერის“ და რ. ლაღიძის „ლელას“ რეჟისურისათვის, გაიოზ (გიზო) ჟორდანიას შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია
 +
მიენიჭა.
 +
 +
ჟ. ბათუმის ბავშვთა საოპერო თეატრის ერთ-ერთი დამაარსებელია, სადაც [[გოცი კარლო|კ. გოცის]] მიხედვით დადგა „პრინცესა ტურანდოტი“ (2000). 2016 თბილისის განახლებულ საოპერო თეატრში დადგა ზ. ფალიაშვილის ოპერა „აბესალომ და ეთერი“.
 +
 +
 +
 +
==წყარო==
 +
[[რუსთაველის პრემიის ლაურეატები]]
 
[[კატეგორია:ქართველი რეჟისორები]]  
 
[[კატეგორია:ქართველი რეჟისორები]]  
[[კატეგორია:საქართველოს სახალხო არტისტები]]
+
[[კატეგორია:საქართველოს სსრ სახალხო არტისტები‏‎]]
[[კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურიატები]]
+
[[კატეგორია:რუსთაველის პრემიის ლაურეატები]]‏‎
 
[[კატეგორია:კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატები]]
 
[[კატეგორია:კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატები]]
 
[[კატეგორია:სანდრო ახმეტელის სახელობის პრემის ლაურეატები]]
 
[[კატეგორია:სანდრო ახმეტელის სახელობის პრემის ლაურეატები]]
 +
[[კატეგორია:მემედ აბაშიძის სახელობის პრემიის ლაურეატები‏‎]]
 +
[[კატეგორია:საქართველოს თეატრალური უნივერსიტეტის რექტორები]]
 
[[კატეგორია:ჟორდანიები]]
 
[[კატეგორია:ჟორდანიები]]

მიმდინარე ცვლილება 11:41, 9 ოქტომბერი 2025 მდგომარეობით

გიზო ჟორდანია

გიზო ჟორდანია – (დ. 25 სექტემბერი, 1934, ლანჩხუთი — გ. 19 ნოემბერი, 2016, თბილისი), რეჟისორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი, პროფესორი, ა. შვაიცერის „მშვიდობის მედლის“ მფლობელი, კოტე მარჯანიშვილის სახელობის, სანდრო ახმეტელის სახელობის, მემედ აბაშიძის სახელობის პრემიების ლაურეატი, შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1995).

დაიბადა 1934 წლის 25 სექტემბერს ლანჩხუთში, მოსამსახურის ოჯახში. 1952 წელს დაამთავრა თბილისის 24-ე ვაჟთა საშუალო სკოლა, 1957 წელს — შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი (იქვე დატოვებული იქნა პედაგოგად). 1961 წელს დაინიშნა ბათუმის ი. ჭავჭავაძის სახელობის დრამატული თეატრის მთავარ რეჟისორად. 1965-1970 წლებში მუშაობდა რუსთაველის სახელობის თეატრში მთავარ რეჟისორად, 1970-1979 წლებში თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მთავარი რეჟისორია. 1979-1986 წლებში გრიბოედოვის სახელობის თეატრის დირექტორი და ამავე დროს მთავარი რეჟისორიცაა. 1986-1991 წლებში რუსთაველის თეატრის მთავარი რეჟისორი და მცირე სცენის ხელმძღვანელია. 1991 წელს — შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის რექტორად ინიშნება (1992-წელს უკვე ირჩევენ ამავე თანამდებობაზე).

გიზო ჟორდანიას დადგმული აქვს ასამდე სპექტაკლი. მათ შორის: დ. კლდიაშვილის „სამანიშვილის დედინაცვალი“, შექსპირის „ჰამლეტი“, მ. ჯავახიშვილის „მუსუსი“ (რუსთაველის თეატრი), პ. კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“, ვაჟა-ფშაველას „გველისმჭამელი“, ა. სამსონიას „ჩემი შვილი სიმონი“ (ბათუმის თეატრი), ნ. დუმბაძის „მარადისობის კანონი“, პ. კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“ (სოხუმის თეატრი), რ. გაბრიაძის „სამოთხის ჩიტი“ (მარჯანიშვილის თეატრი), ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“, ო. თაქთაქიშვილის „მინდია“ (ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრი), ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“ და რ. ლაღიძის „ლელა“ (ბათუმის საოპერო თეატრი).

გ. ჟორდანიამ 70-იან წლებში გერმანიაში დადგა ზ. ფალიაშვილის „დაისი“ (1973), „აბესალომ და ეთერი“ (1976) და ო. თაქთაქიშვილის „მინდია“ (1974). დადგმებს ფართოდ გამოეხმაურა უცხოეთის პრესა.

1993 წელს ბათუმში გიზო ჟორდანიას სპექტაკლით (ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“) საფუძველი ჩაეყარა ახალ საოპერო თეატრს.

1995 წელს, ბათუმის საოპერო თეატრის სცენაზე დადგმული ოპერების: ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერის“ და რ. ლაღიძის „ლელას“ რეჟისურისათვის, გაიოზ (გიზო) ჟორდანიას შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია მიენიჭა.

ჟ. ბათუმის ბავშვთა საოპერო თეატრის ერთ-ერთი დამაარსებელია, სადაც კ. გოცის მიხედვით დადგა „პრინცესა ტურანდოტი“ (2000). 2016 თბილისის განახლებულ საოპერო თეატრში დადგა ზ. ფალიაშვილის ოპერა „აბესალომ და ეთერი“.


[რედაქტირება] წყარო

რუსთაველის პრემიის ლაურეატები‏‎

პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ხელსაწყოები