რაინდი
(ახალი გვერდი: '''რაინდი''' 1. ფეოდალიზმის ხანაში – სამხედრო-თავადაზნაურული წ...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| + | [[ფაილი:Raindis sizmari.jpg|thumb|250პქ|რაფაელ სანტი, [[რაინდი|რაინდის]] [[სიზმარი]]]] | ||
'''რაინდი''' | '''რაინდი''' | ||
| ხაზი 5: | ხაზი 6: | ||
2. გადატანითი მნიშვნელობით – უაღრესად პატიოსანი, კეთილშობილი ადამიანი. | 2. გადატანითი მნიშვნელობით – უაღრესად პატიოსანი, კეთილშობილი ადამიანი. | ||
| − | 3. უშიშარი, გმირი მებრძოლი. ფეოდალური ხანის დასავლეთ [[ევროპა]]ში სამხედრო-თავადაზნაურული ფენის წარმომადგენელი. ფართო გაგებით, რაინდი ეწოდებოდა თავადაზნაურული წოდების ყველა საერო ფეოდალს, ვიწრო გაგებით – მხოლოდ წვრილ ფეოდალ-მეომარს. ძველ [[საქართველო]]ში ანალოგიური მნიშვნელობა ჰქონდა ტერმინებს – “მოყმე”, “ჭაბუკი”. | + | 3. უშიშარი, [[გმირი]] [[მებრძოლი]]. ფეოდალური ხანის დასავლეთ [[ევროპა]]ში სამხედრო-თავადაზნაურული ფენის წარმომადგენელი. ფართო გაგებით, რაინდი ეწოდებოდა თავადაზნაურული წოდების ყველა საერო ფეოდალს, ვიწრო გაგებით – მხოლოდ წვრილ ფეოდალ-[[მეომარი|მეომარს]]. ძველ [[საქართველო]]ში ანალოგიური მნიშვნელობა ჰქონდა ტერმინებს – “მოყმე”, “ჭაბუკი”. |
| − | VIII საუკუნიდან XV საუკუნემდე მძიმედ შეიარაღებული ცხენოსანი რაინდების [[რაზმი (სამხედრო)|რაზმები]] დასავლეთ ევროპის [[ჯარები]]ს ბირთვს წარმოადგენდნენ. | + | VIII საუკუნიდან XV საუკუნემდე მძიმედ [[შეიარაღება|შეიარაღებული]] ცხენოსანი რაინდების [[რაზმი (სამხედრო)|რაზმები]] დასავლეთ ევროპის [[ჯარები]]ს ბირთვს წარმოადგენდნენ. |
| − | XV-XVI საუკუნეებში მუდმივი [[არმია|არმიების]] გაჩენისა და [[ცეცხლსასროლი იარაღი]]ს გავრცელებასთან დაკავშირებით რაინდების სამხედრო მნიშვნელობა შემცირდა. რაინდები, როგორც სოციალური კატეგორია, აზნაურებად გარდაიქმნენ, რომელთაგან შედგებოდა მუდმივი არმიების ოფიცერთა კორპუსი. | + | XV-XVI საუკუნეებში მუდმივი [[არმია|არმიების]] გაჩენისა და [[ცეცხლსასროლი იარაღი]]ს გავრცელებასთან დაკავშირებით რაინდების სამხედრო მნიშვნელობა შემცირდა. რაინდები, როგორც სოციალური კატეგორია, აზნაურებად გარდაიქმნენ, რომელთაგან შედგებოდა მუდმივი [[არმია|არმიების]] [[ოფიცერი|ოფიცერთა]] [[კორპუსი (სამხედრო ტერმინი)|კორპუსი]]. |
მიმდინარე ცვლილება 15:34, 20 სექტემბერი 2018 მდგომარეობით
რაინდი
1. ფეოდალიზმის ხანაში – სამხედრო-თავადაზნაურული წოდება;
2. გადატანითი მნიშვნელობით – უაღრესად პატიოსანი, კეთილშობილი ადამიანი.
3. უშიშარი, გმირი მებრძოლი. ფეოდალური ხანის დასავლეთ ევროპაში სამხედრო-თავადაზნაურული ფენის წარმომადგენელი. ფართო გაგებით, რაინდი ეწოდებოდა თავადაზნაურული წოდების ყველა საერო ფეოდალს, ვიწრო გაგებით – მხოლოდ წვრილ ფეოდალ-მეომარს. ძველ საქართველოში ანალოგიური მნიშვნელობა ჰქონდა ტერმინებს – “მოყმე”, “ჭაბუკი”.
VIII საუკუნიდან XV საუკუნემდე მძიმედ შეიარაღებული ცხენოსანი რაინდების რაზმები დასავლეთ ევროპის ჯარების ბირთვს წარმოადგენდნენ.
XV-XVI საუკუნეებში მუდმივი არმიების გაჩენისა და ცეცხლსასროლი იარაღის გავრცელებასთან დაკავშირებით რაინდების სამხედრო მნიშვნელობა შემცირდა. რაინდები, როგორც სოციალური კატეგორია, აზნაურებად გარდაიქმნენ, რომელთაგან შედგებოდა მუდმივი არმიების ოფიცერთა კორპუსი.