ყიფშიძე ილია
მ (მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „ყიფშიძე ილია თევდორეს ძე“ გადაიტანა გვერდზე „ყიფშიძე ილია“ გად...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Yifshidze ilia.jpg|thumb|'''ილია ყიფშიძე''']] | [[ფაილი:Yifshidze ilia.jpg|thumb|'''ილია ყიფშიძე''']] | ||
| − | '''ყიფშიძე ილია თევდორეს ძე''' ''(დ. - 1882, სოფ. სოღოლაშენი, გორის მაზრ. - გ. - 1953, [[თბილისი]])'' - [[საქართველო]]ში გეოლოგიური განათლების ერთ-ერთი ფუძემდებელი. | + | '''ყიფშიძე ილია თევდორეს ძე''' - ''(დ. - 1882, სოფ. სოღოლაშენი, გორის მაზრ. - გ. - 1953, [[თბილისი]])'' - [[საქართველო]]ში გეოლოგიური განათლების ერთ-ერთი ფუძემდებელი. |
| + | |||
| + | ====ბიოგრაფია==== | ||
| + | 1908 ქ. აახენში დაამთავრა რაინ-ვესტფალიის უმაღლესი ტექნიკური სკოლა. 1919 წელს მიიწვიეს [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი|თბილისის უნივერსიტეტში]] გერმანული ენის მასწავლებლად, ხოლო 1919-29 წლების ნოემბერს უნივერისტეტის პროფესორთა საბჭომ, სამათემატიკო-საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტის შუამდგომლობით, მინერალოგიის კათედრის ასისტენტად დაამტკიცა. | ||
| + | |||
| + | 1928-1938 წლებში მუშაობდა [[თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი|საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში]]. მან, [[თვალჭრელიძე ალექსანდრე|ა. თვალჭრელიძესთან]] ერთად, საფუძველი ჩაუყარა კრისტალოგრაფიისა და მინერალოგიის სწავლებას თსუ-სა და პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. მისი შრომებიდან აღსანიშნავია „გეომეტრიული კრისტალოგრაფია“ (1935) და მინერალოგიის პირველი სახელმძღვანელო (1938), რომლის თანაავტორებიც არიან გ. გვახარია და გ. ძოწენიძე. | ||
| + | |||
| + | '''''მანანა ლილუაშვილი''''' | ||
| + | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:32, 4 ივნისი 2021 მდგომარეობით
ყიფშიძე ილია თევდორეს ძე - (დ. - 1882, სოფ. სოღოლაშენი, გორის მაზრ. - გ. - 1953, თბილისი) - საქართველოში გეოლოგიური განათლების ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
[რედაქტირება] ბიოგრაფია
1908 ქ. აახენში დაამთავრა რაინ-ვესტფალიის უმაღლესი ტექნიკური სკოლა. 1919 წელს მიიწვიეს თბილისის უნივერსიტეტში გერმანული ენის მასწავლებლად, ხოლო 1919-29 წლების ნოემბერს უნივერისტეტის პროფესორთა საბჭომ, სამათემატიკო-საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტის შუამდგომლობით, მინერალოგიის კათედრის ასისტენტად დაამტკიცა.
1928-1938 წლებში მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. მან, ა. თვალჭრელიძესთან ერთად, საფუძველი ჩაუყარა კრისტალოგრაფიისა და მინერალოგიის სწავლებას თსუ-სა და პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. მისი შრომებიდან აღსანიშნავია „გეომეტრიული კრისტალოგრაფია“ (1935) და მინერალოგიის პირველი სახელმძღვანელო (1938), რომლის თანაავტორებიც არიან გ. გვახარია და გ. ძოწენიძე.
მანანა ლილუაშვილი
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- ქსე, X, თბ., 1986;
- ზ. გაიპარაშვილი, მ. ლილუაშვილი, ტფილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორთა საბჭოს ოქმები 1917-1926, თბ., 2006.
[რედაქტირება] წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი
