ცეცხლაძე გრიგოლ
(→წყარო) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 7 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Grigol cecxlaZe.jpg|thumb|'''გრიგოლ ცეცხლაძე''']] | [[ფაილი:Grigol cecxlaZe.jpg|thumb|'''გრიგოლ ცეცხლაძე''']] | ||
| − | '''ცეცხლაძე გრიგოლ''' ''(დ. - 6.IV.1894, სოფ. ჭანჭეთი - გ. - 23.XI.1976, [[თბილისი]]) - [[ქართველები|ქართველი]] მწერალი, პოეტი და მთარგმნელი. | + | '''ცეცხლაძე გრიგოლ''' ''(დ. - 6.IV.1894, სოფ. ჭანჭეთი - გ. - 23.XI.1976, [[თბილისი]])'' - [[ქართველები|ქართველი]] მწერალი, პოეტი და მთარგმნელი. |
====ბიოგრაფია==== | ====ბიოგრაფია==== | ||
| ხაზი 7: | ხაზი 7: | ||
1924-1927 წლებში იყო ჟურნალ „ხელოვნების“ რედაქციის, 1927-1929 წლებში გამომცემლობა „ქართული წიგნის“ მდივანი; 1935 წელს იყო საქართველოს საბჭოთა მწერლების კავშირის წევრი, 1939-1941 წლებში [[საქართველო]]ს რადიოკომიტეტის ლიტერატურული მუშაკი, 1942-1947 წლებში ჟურნალ „ნიანგის“ ლიტმუშაკი, 1948-1949 წლებში საქლიტფონდის დირექტორის მოადგილე, 1930-1938 წლებში ეწეოდა ლიტერატურულ მუშაობას. მისი თავისუფალი ლექსები („დიხაშხო“, „ოქტომბერი - ფრაგმენტი“ და სხვ.) ახალი ფორმის ძიების ნიშნითაა აღბეჭდილი. | 1924-1927 წლებში იყო ჟურნალ „ხელოვნების“ რედაქციის, 1927-1929 წლებში გამომცემლობა „ქართული წიგნის“ მდივანი; 1935 წელს იყო საქართველოს საბჭოთა მწერლების კავშირის წევრი, 1939-1941 წლებში [[საქართველო]]ს რადიოკომიტეტის ლიტერატურული მუშაკი, 1942-1947 წლებში ჟურნალ „ნიანგის“ ლიტმუშაკი, 1948-1949 წლებში საქლიტფონდის დირექტორის მოადგილე, 1930-1938 წლებში ეწეოდა ლიტერატურულ მუშაობას. მისი თავისუფალი ლექსები („დიხაშხო“, „ოქტომბერი - ფრაგმენტი“ და სხვ.) ახალი ფორმის ძიების ნიშნითაა აღბეჭდილი. | ||
| − | ==ნაწარმოებები== | + | ====ნაწარმოებები==== |
'''დადაისტური კრებული''' | '''დადაისტური კრებული''' | ||
* „პოეტის ყეფა“ (1924); | * „პოეტის ყეფა“ (1924); | ||
| ხაზი 14: | ხაზი 14: | ||
* „ფერად-ფერადი ლექსები“ (1949). | * „ფერად-ფერადი ლექსები“ (1949). | ||
| − | ==თარგმანი== | + | ====თარგმანი==== |
* პუშკინის „ევგენი ონეგინი“; | * პუშკინის „ევგენი ონეგინი“; | ||
* ესენინის „ანნა სნეგინა“; | * ესენინის „ანნა სნეგინა“; | ||
| ხაზი 20: | ხაზი 20: | ||
* ნეკრასოვის „ვინ ცხოვრობს რუსეთში კარგად“. | * ნეკრასოვის „ვინ ცხოვრობს რუსეთში კარგად“. | ||
| − | გრიგოლ ცეცხლაძე ს. ცერეკიძესა და [[შალვა აფხაიძე]]სთნ ერთად, ქართული ვერლიბრის პირველ თორიტიკოსად ითვლება. იყო ქართული დადამანიფესტის ავტორი. | + | გრიგოლ ცეცხლაძე ს. ცერეკიძესა და [[შალვა აფხაიძე]]სთნ ერთად, ქართული ვერლიბრის პირველ თორიტიკოსად ითვლება. იყო ქართული დადამანიფესტის ავტორი. (''გაგა ლომიძე'') |
| + | |||
| + | |||
| − | |||
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
| ხაზი 36: | ხაზი 37: | ||
[[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | ||
| − | [[კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები]] | + | [[კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები]] |
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:ცეცხლაძეები]] |
მიმდინარე ცვლილება 12:44, 27 აპრილი 2022 მდგომარეობით
ცეცხლაძე გრიგოლ (დ. - 6.IV.1894, სოფ. ჭანჭეთი - გ. - 23.XI.1976, თბილისი) - ქართველი მწერალი, პოეტი და მთარგმნელი.
სარჩევი |
[რედაქტირება] ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1915-1917 წლებში იყო წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ბიბლიოთეკის ინსტრუქტორი. 1917 წელს დაიწყო ლექსების ბეჭდვა. 1918-1920 წლებში გაზეთ „მეგობრის“, ხოლო 1920-1921 წლებში გაზეთ „სახალხო გაზეთის“ რეპორტიორი; 1919 წელს მისი რედაქტორობით გამოდის ლიტერატურალი ჟურნალი „თოლაბაურის სარტყელი“, რომლის სამი ნომერი გამოიცა. მასში იბეჭდებოდა ცისფერყანწელების შემოქმედება. 4.04.1919 - თბილისში, ჟურნალ „თოლაბაურის სარტყელში“ დაიბეჭდა მისი, გალაკტიონ ტაბიძის, გიორგი ლეონიძის, რაჟდენ გვეტაძის, შალვა კარმელის, ლადო მაჭავარიანის, რაუდ გოგოხიას, კოკი ებრალიძის, ლიენა ლანის, შ. დორდელის, გ. მეგრელიშვილის ლექსები.
1924-1927 წლებში იყო ჟურნალ „ხელოვნების“ რედაქციის, 1927-1929 წლებში გამომცემლობა „ქართული წიგნის“ მდივანი; 1935 წელს იყო საქართველოს საბჭოთა მწერლების კავშირის წევრი, 1939-1941 წლებში საქართველოს რადიოკომიტეტის ლიტერატურული მუშაკი, 1942-1947 წლებში ჟურნალ „ნიანგის“ ლიტმუშაკი, 1948-1949 წლებში საქლიტფონდის დირექტორის მოადგილე, 1930-1938 წლებში ეწეოდა ლიტერატურულ მუშაობას. მისი თავისუფალი ლექსები („დიხაშხო“, „ოქტომბერი - ფრაგმენტი“ და სხვ.) ახალი ფორმის ძიების ნიშნითაა აღბეჭდილი.
[რედაქტირება] ნაწარმოებები
დადაისტური კრებული
- „პოეტის ყეფა“ (1924);
- „ოთხი მაუზერი“ (1931);
- „საკუთარი ხმა“ (1935);
- „ფერად-ფერადი ლექსები“ (1949).
[რედაქტირება] თარგმანი
- პუშკინის „ევგენი ონეგინი“;
- ესენინის „ანნა სნეგინა“;
- მაიაკოვსკის ლექსები და პოემები;
- ნეკრასოვის „ვინ ცხოვრობს რუსეთში კარგად“.
გრიგოლ ცეცხლაძე ს. ცერეკიძესა და შალვა აფხაიძესთნ ერთად, ქართული ვერლიბრის პირველ თორიტიკოსად ითვლება. იყო ქართული დადამანიფესტის ავტორი. (გაგა ლომიძე)
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- ს. სიგუა, „მოდერნიზმი“, თბ., „მწერლის გაზეთი“, 2008;
- ჟურ. „თოლაბაურის სარტყელი“, 1919, №1.
[რედაქტირება] იხილე აგრეთვე
[რედაქტირება] წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი
