ძარა (სამეურნეო)
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''ძარა''' – დიდი მოწნული გოდორი. სახნავ-სათეს ნაკვეთში ორგან...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''ძარა''' – დიდი მოწნული [[გოდორი]]. სახნავ-სათეს ნაკვეთში ორგანული სასუქის - ნაკელის საზიდი საშუალება. | '''ძარა''' – დიდი მოწნული [[გოდორი]]. სახნავ-სათეს ნაკვეთში ორგანული სასუქის - ნაკელის საზიდი საშუალება. | ||
| − | გარდა სამეურნეო ფუნქციისა, მას ამინდის მართვის მაგიურ წესჩვეულებაშიც იყენებდნენ. გვალვის დროსს წყალში ჩადგამდნენ, შიგნით შელოცვილ ქვებს ჩაყრიდნენ და გაწვიმებამდე წყლიდან არ ამოიღებდნენ. [[სულხან-საბა ორბელიანი|სულხან ორბელიანი]]ს მიხედვით „ძარი – ქორის საჯდომი გოდორი” იყო. თედო სახოკია: „ამ შელოცვილ კენჭებს ... წყალში ჩადგმულ ძარში აგდებენ და ელოდებიან წვიმის მოსვლას”. | + | გარდა სამეურნეო ფუნქციისა, მას ამინდის მართვის მაგიურ წესჩვეულებაშიც იყენებდნენ. გვალვის დროსს წყალში ჩადგამდნენ, შიგნით შელოცვილ ქვებს ჩაყრიდნენ და გაწვიმებამდე წყლიდან არ ამოიღებდნენ. [[სულხან-საბა ორბელიანი|სულხან ორბელიანი]]ს მიხედვით „ძარი – ქორის საჯდომი გოდორი” იყო. |
| + | |||
| + | [[თედო სახოკია]]: „ამ შელოცვილ კენჭებს ... წყალში ჩადგმულ ძარში აგდებენ და ელოდებიან წვიმის მოსვლას”. | ||
| ხაზი 7: | ხაზი 9: | ||
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
| − | ორბელიანი, 1928; 1949:437; სახოკია, 1985:285; კახიძე, 1990:61. | + | ორბელიანი, 1928; 1949:437; <br /> |
| + | სახოკია, 1985:285; <br /> | ||
| + | კახიძე, 1990:61. | ||
| + | |||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
[[ქართველი ხალხის ეთნოლოგიური ლექსიკონი აჭარა]] | [[ქართველი ხალხის ეთნოლოგიური ლექსიკონი აჭარა]] | ||
[[კატეგორია:ეთნოგრაფია]] | [[კატეგორია:ეთნოგრაფია]] | ||
[[კატეგორია:სასოფლო-სამეურნეო ნივთები]] | [[კატეგორია:სასოფლო-სამეურნეო ნივთები]] | ||
| + | [[კატეგორია:სარიტუალო ნივთები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 11:41, 19 თებერვალი 2024 მდგომარეობით
ძარა – დიდი მოწნული გოდორი. სახნავ-სათეს ნაკვეთში ორგანული სასუქის - ნაკელის საზიდი საშუალება.
გარდა სამეურნეო ფუნქციისა, მას ამინდის მართვის მაგიურ წესჩვეულებაშიც იყენებდნენ. გვალვის დროსს წყალში ჩადგამდნენ, შიგნით შელოცვილ ქვებს ჩაყრიდნენ და გაწვიმებამდე წყლიდან არ ამოიღებდნენ. სულხან ორბელიანის მიხედვით „ძარი – ქორის საჯდომი გოდორი” იყო.
თედო სახოკია: „ამ შელოცვილ კენჭებს ... წყალში ჩადგმულ ძარში აგდებენ და ელოდებიან წვიმის მოსვლას”.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
ორბელიანი, 1928; 1949:437;
სახოკია, 1985:285;
კახიძე, 1990:61.
