აჩი-ბაბა
(ახალი გვერდი: '''აჩი-ბაბა''' – მეგრული სანახაობითი წარმოდგენა ==წყარო== [[ხე...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''აჩი-ბაბა''' – მეგრული სანახაობითი წარმოდგენა | + | '''აჩი-ბაბა''' – მეგრული სანახაობითი წარმოდგენა. „[[დათვობია]]ს“, „მურყვამობისა“ და „[[ფადიკო]]ს“ მსგავსად, აჩი-ბაბა შვილიერების (ნაყოფიერების) მფარველი ღვთაება [[კვირია]]სადმი მიძღვნილი სადიდებელი [[მისტერია|მისტერიის]] ნაშთად ითვლება. |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| + | მინდორში, წარმოდგენის ადგილზე, [[ფოთოლი|ფოთლებით]] გადახურულ ხის [[ფაცხა|ფაცხას]] დგამდნენ. ფაცხაში მასპინძელი იყო. კარს მოადგებოდა „ცხენზე ამხედრებული“ აჩი-ბაბა, რომელსაც ხელში ძაღლის ლეკვი ეკავა (ცხენის როლს ცხენის ნიღბოსანი მამაკაცი ასრულებდა). „მეკარე“ მის მოახლოებას იტყობინებოდა – „აჩი-ბაბა კარსაო, გაუფრთხილდი თავსაო“... აჩი-ბაბას მასპინძელი კარავში შეიპატიჟებდა. იქ სიმღერა და თამაშობა იმართებოდა. აჩი-ბაბას გასართობად ქალს მიჰგვრიდნენ. მას ქალი გარეთ გამოჰყავდა, ეტრფიალებოდა, ეალერსებოდა. ქალი გაექცეოდა, აჩი-ბაბა დაედევნებოდა. უეცრად „ქალი“ ტანსაცმელს იშორებდა და აჩი-ბაბას ხელთ ვაჟი შერჩებოდა. აჩი-ბაბა „ცხენს მოახტებოდა და გაქუსლავდა. „ცხენი“ მას ხრამში გადაჩეხავდა. დასასრულს, მოთამაშენი ხრამში დაღუპულ აჩი-ბაბას დატირებას გაითამაშებდნენ. გუნდი ზრუნით მოთქვამდა: „ეს ბატონი, რა ბატონი, საით გაუწევიაო“... | ||
| + | ''დ. ჯანელიძე'' | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | [[ | + | [[მსოფლიო თეატრის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]] |
[[კატეგორია:ეთნოგრაფია]] | [[კატეგორია:ეთნოგრაფია]] | ||
[[კატეგორია:ქართული ხალხური დღესასწაულები]] | [[კატეგორია:ქართული ხალხური დღესასწაულები]] | ||
00:52, 4 მარტი 2023-ის ვერსია
აჩი-ბაბა – მეგრული სანახაობითი წარმოდგენა. „დათვობიას“, „მურყვამობისა“ და „ფადიკოს“ მსგავსად, აჩი-ბაბა შვილიერების (ნაყოფიერების) მფარველი ღვთაება კვირიასადმი მიძღვნილი სადიდებელი მისტერიის ნაშთად ითვლება.
მინდორში, წარმოდგენის ადგილზე, ფოთლებით გადახურულ ხის ფაცხას დგამდნენ. ფაცხაში მასპინძელი იყო. კარს მოადგებოდა „ცხენზე ამხედრებული“ აჩი-ბაბა, რომელსაც ხელში ძაღლის ლეკვი ეკავა (ცხენის როლს ცხენის ნიღბოსანი მამაკაცი ასრულებდა). „მეკარე“ მის მოახლოებას იტყობინებოდა – „აჩი-ბაბა კარსაო, გაუფრთხილდი თავსაო“... აჩი-ბაბას მასპინძელი კარავში შეიპატიჟებდა. იქ სიმღერა და თამაშობა იმართებოდა. აჩი-ბაბას გასართობად ქალს მიჰგვრიდნენ. მას ქალი გარეთ გამოჰყავდა, ეტრფიალებოდა, ეალერსებოდა. ქალი გაექცეოდა, აჩი-ბაბა დაედევნებოდა. უეცრად „ქალი“ ტანსაცმელს იშორებდა და აჩი-ბაბას ხელთ ვაჟი შერჩებოდა. აჩი-ბაბა „ცხენს მოახტებოდა და გაქუსლავდა. „ცხენი“ მას ხრამში გადაჩეხავდა. დასასრულს, მოთამაშენი ხრამში დაღუპულ აჩი-ბაბას დატირებას გაითამაშებდნენ. გუნდი ზრუნით მოთქვამდა: „ეს ბატონი, რა ბატონი, საით გაუწევიაო“...
დ. ჯანელიძე
