მხატვრული კითხვა
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''მხატვრული კითხვა''' – ლიტერატურული ნაწარმოების საჯარო შესრულება (ლექსი, პროზა, პუბლიცისტიკა). გამომსახველი ზეპირი მეტყველება საფუძვლად ედო სახალხო მთქმელთა ხელოვნებას. ანტიკურ საბერძნეთში დიდად დაფასებულები იყვნენ პოეტი-იმპროვიზატორები. ძველ რომში კულტივირებული იყო [[დეკლამაცია|დეკლამაციის]] ხელოვნება. [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] გამომსახველი კითხვა გათვალისწინებული იყო სასკოლო განათლების პროგრამით. დასავლეთ [[ევროპა|ევროპის]] სახელგანთქმული დეკლამატორები იყვნენ: ძმები კოკლენები, ვ. დეჟაზე ([[საფრანგეთი]]), ი. კაინცი ([[გერმანია]]), [[ირვინგი ჰენრი|ჰ. ირვინგი]] (ინგლისი) (და სხვ.) | + | '''მხატვრული კითხვა''' – ლიტერატურული ნაწარმოების საჯარო შესრულება ([[ლექსი]], [[პროზა]], პუბლიცისტიკა). გამომსახველი ზეპირი მეტყველება საფუძვლად ედო სახალხო მთქმელთა ხელოვნებას. ანტიკურ საბერძნეთში დიდად დაფასებულები იყვნენ პოეტი-იმპროვიზატორები. ძველ რომში კულტივირებული იყო [[დეკლამაცია|დეკლამაციის]] ხელოვნება. [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] გამომსახველი კითხვა გათვალისწინებული იყო სასკოლო განათლების პროგრამით. დასავლეთ [[ევროპა|ევროპის]] სახელგანთქმული დეკლამატორები იყვნენ: ძმები კოკლენები, ვ. დეჟაზე ([[საფრანგეთი]]), ი. კაინცი ([[გერმანია]]), [[ირვინგი ჰენრი|ჰ. ირვინგი]] (ინგლისი) (და სხვ.) |
მხატვრული კითხვის ხელოვნებაში ანსხვავებენ ორ მიმართულებას – [[თამაში (თეატრი)|თამაში]] და თხრობა. მხატვრული კითხვის უმაღლეს ფორმად მიჩნეულია [[მონოდრამა]]. | მხატვრული კითხვის ხელოვნებაში ანსხვავებენ ორ მიმართულებას – [[თამაში (თეატრი)|თამაში]] და თხრობა. მხატვრული კითხვის უმაღლეს ფორმად მიჩნეულია [[მონოდრამა]]. | ||
მიმდინარე ცვლილება 12:29, 31 ივლისი 2025 მდგომარეობით
მხატვრული კითხვა – ლიტერატურული ნაწარმოების საჯარო შესრულება (ლექსი, პროზა, პუბლიცისტიკა). გამომსახველი ზეპირი მეტყველება საფუძვლად ედო სახალხო მთქმელთა ხელოვნებას. ანტიკურ საბერძნეთში დიდად დაფასებულები იყვნენ პოეტი-იმპროვიზატორები. ძველ რომში კულტივირებული იყო დეკლამაციის ხელოვნება. საფრანგეთში გამომსახველი კითხვა გათვალისწინებული იყო სასკოლო განათლების პროგრამით. დასავლეთ ევროპის სახელგანთქმული დეკლამატორები იყვნენ: ძმები კოკლენები, ვ. დეჟაზე (საფრანგეთი), ი. კაინცი (გერმანია), ჰ. ირვინგი (ინგლისი) (და სხვ.)
მხატვრული კითხვის ხელოვნებაში ანსხვავებენ ორ მიმართულებას – თამაში და თხრობა. მხატვრული კითხვის უმაღლეს ფორმად მიჩნეულია მონოდრამა.
