ასფალგი იულიუს
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''იულიუს ასფალგი''' − (6.XI. 1919, აშაუ, ზემო ბავარია, – 13. III. 2001, მიუნხენი), გერმანელი აღმოსავლეთმცოდნე, ქართველოლოგი | + | '''იულიუს ასფალგი''' − (6.XI. 1919, აშაუ, ზემო ბავარია, – 13. III. 2001, მიუნხენი), გერმანელი აღმოსავლეთმცოდნე, ქართველოლოგი, მიუნხენის უნივერსიტეტის პროფესორი, ქრისტ. აღმოსაელეთის კათედრის გამგე, ქრისტიანული მწერლობის კორპუსის არაბული სექციის გამგე. მის სახელთანაა დაკავშირებული გერმანულ ბიბლიოთეკებში დაცული ქართული ხელნაწერების აღწერა, კ. კეკელიძის „ძველი ქართული სასულიერო მწერლობის ისტორიის“ I ტომის გერმნულ ენაზე თარგმნა-გადამუშავება, საქართვლოსა და ქართული მწერლობის შესახებ მრავალი წერილის გამოქვეყნება გერმანულ ენციკლოპედიებსა და ლექსიკონებში. მისი ნაშრომებიდან განსაკუთრებით აღსანიშნავია: ქართული სასულიერო მწერლობის ისტორია (მ. თარხნიშეილთან ერთად, 1957); ძველი [[ქართული ენა|ქართული ენის]] შესწაელა საქართველოში (1958); საეკლესიო წელიწადისა და ქართული ეკლესიის უახლესი ისტორიის შესახებ (1960); ქართული ხელნაწერების აღწერილობა, დამუშავებული გერმანიის აღმოსავლურ საზოგადოებასთან ერთად (1963); პრაღაში დაცული ფრაგმენტი იაკობის ჟამისწირვის ძველი ქართული ტექსტისა (ი. იედლიჩკასთან ერთად, 1961); ქართული შტუდიების შესახებ გერმანიაში (1965); ძველი ქართული ენის |
| − | ხელნაწერების აღწერილობა (1963). | + | მოკლე გრამატიკა (რ. ზეოლენეკთან ერთად, 1976). |
| − | + | ასფალგი ავტორია მრავალი სალექსიკონო სტატიისა საქართველოს, ქართული ენისა და ლიტერატურის, დამწერლობის, ეკლესიის, ქართველი მწერლების შესახებ შემდეგ გამოცემებში: „ქრისტიანული აღმოსავლეთის | |
| + | მცირე ლექსიკონი“, „შუა საუკუნეების ლექსიკონი“, „თეოლოგიური რიალენციკლოჰედია“, „მსოფლიო ლიტერატურის ლექსიკონი“; მასვე ეკუთენის საინფორმაციო წერილები გერმანელ აღმოსაგელეთმცოდნეთა კონგრესების შესახებ (1960, 1965, 1968), რეცენზიები კ. ჩხენკელის, ი. იედლიჩკას, [[შანიძე აკაკი|ა. შანიძის]], ე. მეტრეველის, ი. იმნაიშვილისა და სხვათა ნაშრომებსე ჟურნალებში „Byzantinische Zeitschrift“ და „Oriens Chirstianus“. | ||
| − | + | ასფალგმა შეადგინა მ. თარხნიშვილის ნაშრომების ბიბლიოგრაფია (1959). იგი აქტიურად თანამშრომლობდა ჟურნალში „ბედი ქართლისა“. ფრანგული სერიის გამოცემის დღიდან იყო ამ ჟურნალის სამეცნიერო საბჭოს უცვლელი წევრი, აქვეყნებდა სტატიებსა და რეცენზიებს. სფალგს მიმოწერა ჰქონდა ბევრ ქართველ მეცნიერთან, მათ შორის ა. შანიძესთან, [[აბულაძე ილია|ი. აბულაძე]]სთან, ი. იმნაიშვილთან. აწვდიდა მათ გერმნულენოვან სამეცნიერო ლიტერატურას. | |
| − | ==წყარო== | + | == წყარო == |
| − | [[ქართული | + | [[ქართული ენა: ენციკლოპედია]] |
[[კატეგორია:გერმანელი აღმოსავლეთმცოდნეები]] | [[კატეგორია:გერმანელი აღმოსავლეთმცოდნეები]] | ||
[[კატეგორია:გერმანელი ქართველოლოგები]] | [[კატეგორია:გერმანელი ქართველოლოგები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველოლოგები]] | [[კატეგორია:ქართველოლოგები]] | ||
12:45, 11 დეკემბერი 2023-ის ვერსია
იულიუს ასფალგი − (6.XI. 1919, აშაუ, ზემო ბავარია, – 13. III. 2001, მიუნხენი), გერმანელი აღმოსავლეთმცოდნე, ქართველოლოგი, მიუნხენის უნივერსიტეტის პროფესორი, ქრისტ. აღმოსაელეთის კათედრის გამგე, ქრისტიანული მწერლობის კორპუსის არაბული სექციის გამგე. მის სახელთანაა დაკავშირებული გერმანულ ბიბლიოთეკებში დაცული ქართული ხელნაწერების აღწერა, კ. კეკელიძის „ძველი ქართული სასულიერო მწერლობის ისტორიის“ I ტომის გერმნულ ენაზე თარგმნა-გადამუშავება, საქართვლოსა და ქართული მწერლობის შესახებ მრავალი წერილის გამოქვეყნება გერმანულ ენციკლოპედიებსა და ლექსიკონებში. მისი ნაშრომებიდან განსაკუთრებით აღსანიშნავია: ქართული სასულიერო მწერლობის ისტორია (მ. თარხნიშეილთან ერთად, 1957); ძველი ქართული ენის შესწაელა საქართველოში (1958); საეკლესიო წელიწადისა და ქართული ეკლესიის უახლესი ისტორიის შესახებ (1960); ქართული ხელნაწერების აღწერილობა, დამუშავებული გერმანიის აღმოსავლურ საზოგადოებასთან ერთად (1963); პრაღაში დაცული ფრაგმენტი იაკობის ჟამისწირვის ძველი ქართული ტექსტისა (ი. იედლიჩკასთან ერთად, 1961); ქართული შტუდიების შესახებ გერმანიაში (1965); ძველი ქართული ენის მოკლე გრამატიკა (რ. ზეოლენეკთან ერთად, 1976).
ასფალგი ავტორია მრავალი სალექსიკონო სტატიისა საქართველოს, ქართული ენისა და ლიტერატურის, დამწერლობის, ეკლესიის, ქართველი მწერლების შესახებ შემდეგ გამოცემებში: „ქრისტიანული აღმოსავლეთის მცირე ლექსიკონი“, „შუა საუკუნეების ლექსიკონი“, „თეოლოგიური რიალენციკლოჰედია“, „მსოფლიო ლიტერატურის ლექსიკონი“; მასვე ეკუთენის საინფორმაციო წერილები გერმანელ აღმოსაგელეთმცოდნეთა კონგრესების შესახებ (1960, 1965, 1968), რეცენზიები კ. ჩხენკელის, ი. იედლიჩკას, ა. შანიძის, ე. მეტრეველის, ი. იმნაიშვილისა და სხვათა ნაშრომებსე ჟურნალებში „Byzantinische Zeitschrift“ და „Oriens Chirstianus“.
ასფალგმა შეადგინა მ. თარხნიშვილის ნაშრომების ბიბლიოგრაფია (1959). იგი აქტიურად თანამშრომლობდა ჟურნალში „ბედი ქართლისა“. ფრანგული სერიის გამოცემის დღიდან იყო ამ ჟურნალის სამეცნიერო საბჭოს უცვლელი წევრი, აქვეყნებდა სტატიებსა და რეცენზიებს. სფალგს მიმოწერა ჰქონდა ბევრ ქართველ მეცნიერთან, მათ შორის ა. შანიძესთან, ი. აბულაძესთან, ი. იმნაიშვილთან. აწვდიდა მათ გერმნულენოვან სამეცნიერო ლიტერატურას.
