გიგინეიშვილი ბაქარ
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ბაქარ გიგინეიშვილი“ გადაიტანა გვერდზე „გიგინეიშვილი ბაქარ“ გ...) |
|||
| ხაზი 3: | ხაზი 3: | ||
1956 დაამთავრა [[თსუ]], 1959 – ასპირანტურა კავკასიურ ენათა სპეციალობით. 1960-იდან მუშაობდა ხელნაწერთა ინსტიტუტში, 1963-იდან სიცოცხლის ბოლომდე – თსუ-ის ზოგადი ენათმეცნიერების კათედრაზე. | 1956 დაამთავრა [[თსუ]], 1959 – ასპირანტურა კავკასიურ ენათა სპეციალობით. 1960-იდან მუშაობდა ხელნაწერთა ინსტიტუტში, 1963-იდან სიცოცხლის ბოლომდე – თსუ-ის ზოგადი ენათმეცნიერების კათედრაზე. | ||
| − | გიგინეიშვილი იკვლევდა ქართულ და სხვა ქართველური ენების სტრუქტურისა | + | გიგინეიშვილი იკვლევდა ქართულ და სხვა ქართველური ენების სტრუქტურისა და ისტორიის, ძველი ქართული ფილოლ. კავკას. კერძოდ, დაღესტნური ენების, ზოგადი ენათმეცნიერების აქტუალურ პრობლემებს. მონოგრაფიამ, რომელიც მისი სადოქტორო დისერტაცია იყო – „დაღესტნური ენების შედარებითი ფონეტიკა“ (1977) – საერთაშორისო აღიარება მოუტანა როგორც კავკასიურ ენათა ერთ-ერთ უთვალსაჩინოეს მკვლევარს. |
| − | და ისტორიის, ძველი ქართული ფილოლ. კავკას. კერძოდ, დაღესტნური ენების, ზოგადი ენათმეცნიერების აქტუალურ პრობლემებს. მონოგრაფიამ, რომელიც მისი სადოქტორო დისერტაცია იყო – „დაღესტნური ენების შედარებითი ფონეტიკა“ (1977) – საერთაშორისო აღიარება მოუტანა როგორც | + | |
გიგინეიშვილს ეკუთვნის [[საქართველო]]სა და უცხოეთში დაბეჭდილი სტატიების სერია, რომელიც ეძღვნება ქართული და სხვა ქართველური ენების ლექსიკას, ფონემატური და გრამატიკული წყობის საკითხებს. | გიგინეიშვილს ეკუთვნის [[საქართველო]]სა და უცხოეთში დაბეჭდილი სტატიების სერია, რომელიც ეძღვნება ქართული და სხვა ქართველური ენების ლექსიკას, ფონემატური და გრამატიკული წყობის საკითხებს. | ||
| − | გიგინეიშვილმა დიდი | + | გიგინეიშვილმა დიდი წვლილი შეიტანა ქართული [[ბიბლია|ბიბლიის]] შესწავლასა და გამოცემაში; გამოქვეყნებულია მის მიერ მომზადებული [[ძველი აღთქმა|ძველი აღთქმის]] წიგნების ერთი ნაწილი – „შესაქმე“, „ლევიტელთა“. მუშაობდა [[გელათის ბიბლია|გელათის ბიბლიის]] კატენებზე, შეადგინა და გამოსცა „ძველი ქართული ენის ტაბულები“, X ს-ის მნიშვნელოვანი ძეგლი „შატბერდის კრებული“ (1979. ე. გიუნაშვილთან ერთად). |
სიცოცხლის ბოლო წლებში გიგინეიშვილი მუშაობდა მრავალტომიან „ქართული ენის ეტიმოლოგიურ ლექსიკონზე“. | სიცოცხლის ბოლო წლებში გიგინეიშვილი მუშაობდა მრავალტომიან „ქართული ენის ეტიმოლოგიურ ლექსიკონზე“. | ||
16:42, 21 იანვარი 2024-ის ვერსია
ბაქარ გიგინეიშვილი − (I. III. 1933, ბათუმი, – I. X. 1997, თბილისი), ენათმეცნიერი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1973), პროფესორი (1975).
1956 დაამთავრა თსუ, 1959 – ასპირანტურა კავკასიურ ენათა სპეციალობით. 1960-იდან მუშაობდა ხელნაწერთა ინსტიტუტში, 1963-იდან სიცოცხლის ბოლომდე – თსუ-ის ზოგადი ენათმეცნიერების კათედრაზე.
გიგინეიშვილი იკვლევდა ქართულ და სხვა ქართველური ენების სტრუქტურისა და ისტორიის, ძველი ქართული ფილოლ. კავკას. კერძოდ, დაღესტნური ენების, ზოგადი ენათმეცნიერების აქტუალურ პრობლემებს. მონოგრაფიამ, რომელიც მისი სადოქტორო დისერტაცია იყო – „დაღესტნური ენების შედარებითი ფონეტიკა“ (1977) – საერთაშორისო აღიარება მოუტანა როგორც კავკასიურ ენათა ერთ-ერთ უთვალსაჩინოეს მკვლევარს.
გიგინეიშვილს ეკუთვნის საქართველოსა და უცხოეთში დაბეჭდილი სტატიების სერია, რომელიც ეძღვნება ქართული და სხვა ქართველური ენების ლექსიკას, ფონემატური და გრამატიკული წყობის საკითხებს.
გიგინეიშვილმა დიდი წვლილი შეიტანა ქართული ბიბლიის შესწავლასა და გამოცემაში; გამოქვეყნებულია მის მიერ მომზადებული ძველი აღთქმის წიგნების ერთი ნაწილი – „შესაქმე“, „ლევიტელთა“. მუშაობდა გელათის ბიბლიის კატენებზე, შეადგინა და გამოსცა „ძველი ქართული ენის ტაბულები“, X ს-ის მნიშვნელოვანი ძეგლი „შატბერდის კრებული“ (1979. ე. გიუნაშვილთან ერთად).
სიცოცხლის ბოლო წლებში გიგინეიშვილი მუშაობდა მრავალტომიან „ქართული ენის ეტიმოლოგიურ ლექსიკონზე“.
ზ. სარაჯიშვილი
