მარტენსის მისია
(ახალი გვერდი: '''მარტენსის მისია''' – 1919-21, 1919 წლის იანვარში საბჭოთა მთავრობამ, ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''მარტენსის მისია''' – 1919-21, 1919 წლის იანვარში საბჭოთა მთავრობამ, რომელიც ცდილობდა აშშ-სთან ნორმალური ურთიერთობების დამყარებას [[ლუდვიგ მარტენსი]] დაინიშნა რსფსრ ოფიციალურ წარმომადგენლად ამერიკის შეერთებულ შტატებში. 19.III მარტენსმა სახელმწიფო დეპარტამენტს გადასცა თავისი რწმუნებათა სიგელები და მემორანდუმი, რომელშიც გამოხატული იყო მზადყოფნა რსფსრსა და აშშ-ს შორის მეგობრული ურთიერთობების დამყარებისათვის. ასევე ხაზგასმული იყო საბჭოთა მთავრობის მისწრაფება მოეწესრიგებინა და გაეფართოებინა ორ ქვეყანას შორის ურთიერთსასარგებლო ვაჭრობა. თუმცა აშშ-ს ოფიციალურმა წევრებმა თავი აარიდეს მარტენსთან ურთიერთობას და ხელი შეუშალეს მის კონტაქტებს საქმიანი წრეების წარმომადგენლებთან რადგან მარტენსმა ვერ მოახერხა დიპლომატიური ფუნქციების განხორციელება ჩვეულებრივი გზით. ჯერ ნიუ-იორკში, შემდეგ კი ვაშინგტონში გახსნა აშშ-ში რსფსრ-ის წარმომადგენლის ბიურო, ამერიკელ მრეწველებთან სავაჭრო ურთიერთობების დამყარების მიზნით. მან ხელი მოაწერა კონტრაქტებზე ამერიკულ ფირმებთან, – საბჭოთა რუსეთისათვის მანქანების, ფეხსაცმლის, კვების პროდუქტების მოწოდების შესახებ: ასევე კონტაქტები დაამყარა [[კანადა|კანადის]] ფირმებთან და ბანკებთან, თუმცა აშშ-ის მთავრობამ არ გასცა ლიცენზია რსფსრ-ში [[საქონელი|საქონლის]] ექსპორტზე. მარტენსის მიმართვა სახელმწიფო დეპარტამენტისადმი, ასევე რსფსრ-ის საგარეო საქმეთა- | + | '''მარტენსის მისია''' – 1919-21, 1919 წლის იანვარში საბჭოთა მთავრობამ, რომელიც ცდილობდა აშშ-სთან ნორმალური ურთიერთობების დამყარებას [[ლუდვიგ მარტენსი]] დაინიშნა რსფსრ ოფიციალურ წარმომადგენლად ამერიკის შეერთებულ შტატებში. 19.III მარტენსმა სახელმწიფო დეპარტამენტს გადასცა თავისი რწმუნებათა სიგელები და მემორანდუმი, რომელშიც გამოხატული იყო მზადყოფნა რსფსრსა და აშშ-ს შორის მეგობრული ურთიერთობების დამყარებისათვის. ასევე ხაზგასმული იყო საბჭოთა მთავრობის მისწრაფება მოეწესრიგებინა და გაეფართოებინა ორ ქვეყანას შორის ურთიერთსასარგებლო ვაჭრობა. თუმცა აშშ-ს ოფიციალურმა წევრებმა თავი აარიდეს მარტენსთან ურთიერთობას და ხელი შეუშალეს მის კონტაქტებს საქმიანი წრეების წარმომადგენლებთან რადგან მარტენსმა ვერ მოახერხა დიპლომატიური ფუნქციების განხორციელება ჩვეულებრივი გზით. ჯერ ნიუ-იორკში, შემდეგ კი ვაშინგტონში გახსნა აშშ-ში რსფსრ-ის წარმომადგენლის ბიურო, ამერიკელ მრეწველებთან სავაჭრო ურთიერთობების დამყარების მიზნით. მან ხელი მოაწერა კონტრაქტებზე ამერიკულ ფირმებთან, – საბჭოთა რუსეთისათვის მანქანების, ფეხსაცმლის, კვების პროდუქტების მოწოდების შესახებ: ასევე კონტაქტები დაამყარა [[კანადა|კანადის]] ფირმებთან და ბანკებთან, თუმცა აშშ-ის მთავრობამ არ გასცა ლიცენზია რსფსრ-ში [[საქონელი|საქონლის]] ექსპორტზე. მარტენსის მიმართვა სახელმწიფო დეპარტამენტისადმი, ასევე რსფსრ-ის საგარეო საქმეთა-სახკომის ენერგიული პროტესტი უპასუხოდ დარჩა. ასეთ ვითარებაში საბჭოთა მთავრობამ მარტენსი უკან გაიწვია. |
მიმდინარე ცვლილება 15:55, 22 მაისი 2024 მდგომარეობით
მარტენსის მისია – 1919-21, 1919 წლის იანვარში საბჭოთა მთავრობამ, რომელიც ცდილობდა აშშ-სთან ნორმალური ურთიერთობების დამყარებას ლუდვიგ მარტენსი დაინიშნა რსფსრ ოფიციალურ წარმომადგენლად ამერიკის შეერთებულ შტატებში. 19.III მარტენსმა სახელმწიფო დეპარტამენტს გადასცა თავისი რწმუნებათა სიგელები და მემორანდუმი, რომელშიც გამოხატული იყო მზადყოფნა რსფსრსა და აშშ-ს შორის მეგობრული ურთიერთობების დამყარებისათვის. ასევე ხაზგასმული იყო საბჭოთა მთავრობის მისწრაფება მოეწესრიგებინა და გაეფართოებინა ორ ქვეყანას შორის ურთიერთსასარგებლო ვაჭრობა. თუმცა აშშ-ს ოფიციალურმა წევრებმა თავი აარიდეს მარტენსთან ურთიერთობას და ხელი შეუშალეს მის კონტაქტებს საქმიანი წრეების წარმომადგენლებთან რადგან მარტენსმა ვერ მოახერხა დიპლომატიური ფუნქციების განხორციელება ჩვეულებრივი გზით. ჯერ ნიუ-იორკში, შემდეგ კი ვაშინგტონში გახსნა აშშ-ში რსფსრ-ის წარმომადგენლის ბიურო, ამერიკელ მრეწველებთან სავაჭრო ურთიერთობების დამყარების მიზნით. მან ხელი მოაწერა კონტრაქტებზე ამერიკულ ფირმებთან, – საბჭოთა რუსეთისათვის მანქანების, ფეხსაცმლის, კვების პროდუქტების მოწოდების შესახებ: ასევე კონტაქტები დაამყარა კანადის ფირმებთან და ბანკებთან, თუმცა აშშ-ის მთავრობამ არ გასცა ლიცენზია რსფსრ-ში საქონლის ექსპორტზე. მარტენსის მიმართვა სახელმწიფო დეპარტამენტისადმი, ასევე რსფსრ-ის საგარეო საქმეთა-სახკომის ენერგიული პროტესტი უპასუხოდ დარჩა. ასეთ ვითარებაში საბჭოთა მთავრობამ მარტენსი უკან გაიწვია.
