ხევძმარა
(ახალი გვერდი: '''ხევძმარა'''– მდინარე აღმოსავლეთ საქართველოში, ქალაქ [[თბ...) |
|||
| ხაზი 3: | ხაზი 3: | ||
ხევძმარის ტერიტორიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში ამჟამად თბილისის ერთ-ერთი საცხოვრებელი მასივი („ხევძმარის დასახლება“) შენდება, ხევძმარას ლელითა და ჭაობის მოყვარულ სხვა მცენარეებით ამწვანებული ხევი კი [[ბეტონი|ბეტონის]]ა და [[ასფალტი]]ს საფარის სამუდამო სარკოფაგში იგმანება. ხევძმარის ზემო წელი ჩვენი საუკუნის 70-80-იან წლებამდე სამხედრო ნაწილების სადგომი იყო, სადაც მცირე პოლიგონებიც იყო აშენებული. ამჟამად ეს ტერიტორიები თბილისის მერიის განკარგულებაშია გადასული. | ხევძმარის ტერიტორიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში ამჟამად თბილისის ერთ-ერთი საცხოვრებელი მასივი („ხევძმარის დასახლება“) შენდება, ხევძმარას ლელითა და ჭაობის მოყვარულ სხვა მცენარეებით ამწვანებული ხევი კი [[ბეტონი|ბეტონის]]ა და [[ასფალტი]]ს საფარის სამუდამო სარკოფაგში იგმანება. ხევძმარის ზემო წელი ჩვენი საუკუნის 70-80-იან წლებამდე სამხედრო ნაწილების სადგომი იყო, სადაც მცირე პოლიგონებიც იყო აშენებული. ამჟამად ეს ტერიტორიები თბილისის მერიის განკარგულებაშია გადასული. | ||
| − | სახელწოდება ხევძმარა ორი სიტყვისაგან შედგენილი [[ტოპონიმი]]ა. მისი საზღვრული ფუძე ძმარ-ი [[ქართული დიალექტები|ქართულ დიალექტებში]] სიმლაშის | + | სახელწოდება ხევძმარა ორი სიტყვისაგან შედგენილი [[ტოპონიმი]]ა. მისი საზღვრული ფუძე ძმარ-ი [[ქართული დიალექტები|ქართულ დიალექტებში]] სიმლაშის აღსანიშნავ სიტყვად გვხვდებოდა. მთიულურში, მაგალითად, ყველის წათხ „მარილის ძმარი“ ეწოდება.” ასევეა ხევსურულშიც; აქაც ძმარი მლაშეს ნიშნავს,“ ანალოგიური ვითარებაა ზანურშიც. ჭანურ კილოში, მაგალითად, მარილი და ძმარი ერთი და იმავე ჯუმ- სიტყვით აღინიშნება. მეგრულში მარილს ჯიმ-უ ეწოდება, ძმრის აღმნიშვნელი სიტყვა კი ქართულიდან შეუთვისებია. ქართული ძმ-არ-ი, მეგრ. ჯიმ-უ („მარილი“) ჭანური ჯიმ-უ („მარილი“), აგრეთვე ჯომ-ორ-ი („ძმა-რი“)! შინაარსობრივადაც და ფონეტიკურადაც სრულად ესიტყვებიან ერთიმეორეს. |
| − | აღინიშნება. მეგრულში მარილს ჯიმ-უ ეწოდება, ძმრის აღმნიშვნელი სიტყვა კი ქართულიდან შეუთვისებია. ქართული ძმ-არ-ი, მეგრ. ჯიმ-უ („მარილი“) ჭანური ჯიმ-უ („მარილი“), აგრეთვე ჯომ-ორ-ი („ძმა-რი“)! შინაარსობრივადაც და ფონეტიკურადაც სრულად ესიტყვებიან ერთიმეორეს. | + | |
მაშასადამე ხევძმარა (ისტორ. ჴევძმარა) ნიშნავს, „მლაშე წყლის ხევი“, „მლაშობი ადგილები“, „ვეძაწყლიანი ადგილები“. | მაშასადამე ხევძმარა (ისტორ. ჴევძმარა) ნიშნავს, „მლაშე წყლის ხევი“, „მლაშობი ადგილები“, „ვეძაწყლიანი ადგილები“. | ||
07:30, 15 აპრილი 2024-ის ვერსია
ხევძმარა– მდინარე აღმოსავლეთ საქართველოში, ქალაქ თბილისის ჩრდილოეთ ნაწილში. გამოსდის თბილისის ზღვას – მლაშე ტბების ქედის სამხრეთ კალთებს, გაჰკვეთს ღრმაღელეს და მტკვარს მიერთვის მარცხენა მხრიდან. ვახუშტი ბატონიშვილი საკმაო სიზუსტით აღწერს ამ რეგიონს: „ავჭალა არს მტკვრის კიდესა ზედა, სანადირო კეთილი. ამ ავჭალის ბოლოს არს ჴევძმარი, ჩამოვარდების მშრალი ჴევი ქვიტკირის ლილოდამ მტკვრამდე. და ესე არს საზღვარი აწინდელი ქართლ-კახეთისა. აქამდე უწოდებენ საგურამოს“…
ხევძმარის ტერიტორიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში ამჟამად თბილისის ერთ-ერთი საცხოვრებელი მასივი („ხევძმარის დასახლება“) შენდება, ხევძმარას ლელითა და ჭაობის მოყვარულ სხვა მცენარეებით ამწვანებული ხევი კი ბეტონისა და ასფალტის საფარის სამუდამო სარკოფაგში იგმანება. ხევძმარის ზემო წელი ჩვენი საუკუნის 70-80-იან წლებამდე სამხედრო ნაწილების სადგომი იყო, სადაც მცირე პოლიგონებიც იყო აშენებული. ამჟამად ეს ტერიტორიები თბილისის მერიის განკარგულებაშია გადასული.
სახელწოდება ხევძმარა ორი სიტყვისაგან შედგენილი ტოპონიმია. მისი საზღვრული ფუძე ძმარ-ი ქართულ დიალექტებში სიმლაშის აღსანიშნავ სიტყვად გვხვდებოდა. მთიულურში, მაგალითად, ყველის წათხ „მარილის ძმარი“ ეწოდება.” ასევეა ხევსურულშიც; აქაც ძმარი მლაშეს ნიშნავს,“ ანალოგიური ვითარებაა ზანურშიც. ჭანურ კილოში, მაგალითად, მარილი და ძმარი ერთი და იმავე ჯუმ- სიტყვით აღინიშნება. მეგრულში მარილს ჯიმ-უ ეწოდება, ძმრის აღმნიშვნელი სიტყვა კი ქართულიდან შეუთვისებია. ქართული ძმ-არ-ი, მეგრ. ჯიმ-უ („მარილი“) ჭანური ჯიმ-უ („მარილი“), აგრეთვე ჯომ-ორ-ი („ძმა-რი“)! შინაარსობრივადაც და ფონეტიკურადაც სრულად ესიტყვებიან ერთიმეორეს.
მაშასადამე ხევძმარა (ისტორ. ჴევძმარა) ნიშნავს, „მლაშე წყლის ხევი“, „მლაშობი ადგილები“, „ვეძაწყლიანი ადგილები“.
